{{ message.message }}
{{ button.text }}

Kwijt! #9

Afbeelding blog 'Kwijt! #9'

A ls we naar de auto lopen ziet Alex een envelop onder de ruitenwisser liggen. Hij pakt hem en maakt hem open. Uit de envelop valt een lange pluk haar en een briefje:

We hebben je dochter haar haren geknipt. Als je de Politie niet verteld om te stoppen met het onderzoek, knippen we de volgende keer iets heel anders….
Ik sla mijn handen voor mijn mond en geluidloos stromen de tranen over mijn wangen. De mooie lange lokken van mijn meisje afgeknipt. Wat zal ze bang en verdrietig zijn geweest.
“We moeten haar vinden Alex!” zeg ik vastberaden. “Laten we even naar de kazerne gaan, ik heb een idee.” Alex kijkt mij vragend aan, maar zegt niks en stapt in de auto. We rijden snel naar de kazerne en zodra we bij de poort komen, roepen ze gelijk de nodige mensen op, om naar het hoofdgebouw te komen. We begroeten iedereen vlug en gaan aan tafel zitten.
“Jullie zullen mij wel voor gek verklaren of denken dat ik teveel films heb gezien, maar wij hebben net deze envelop ontvangen” zeg ik terwijl ik de envelop open maak en de inhoud op tafel leg. “Nu wil ik de ontvoerders graag laten denken dat wij de politie niets meer vertellen, maar ondertussen wil ik dat jullie eigenlijk een soort plan uitwerken om ons meisje te vinden.” Ik kijk rond en iedereen kijkt mij stil en afwachtend aan. “Wat had je in gedachten dan schat?” onderbreekt Alex de stilte. “Jullie zijn hier voor getraind. In oorlogsgebied komt het ook wel eens voor dat er iemand ontvoerd word om informatie los te krijgen toch?! Dan maken jullie ook een plan van aanpak om die persoon weer te bevrijden. Dus dit zouden jullie ook kunnen doen voor onze Fleur. Hier binnen de kazerne kunnen we niet afgeluisterd worden, dus we moeten zoveel mogelijk persoonlijk contact hebben, niet over de telefoon en niet via de politie.” De mannen knikken en lijken wel vertrouwen in mijn plan te hebben. “Oke,” zegt Sergeant De Vries “dit zal je niet leuk vinden, maar je moet ons hier wel even 2 dagen voor geven om alles in werking te zetten en een plan van aanpak voor te bereiden. Verder hebben wij toestemming nodig voor verschillende dingen dus als wij die nu meteen aanvragen kunnen wij over 2 dagen beginnen.” Ik twijfel even, maar stem toch in. We moeten iets proberen en ik heb eerlijk gezegd meer vertrouwen in de marinier collega’s van Alex dan de politie, want wie weet zit er wel iemand bij de politie hier die er wat mee te maken heeft.

Ik ben moe, op, voel me leeg. Uitgeput plof ik op de bank en Alex komt naast me zitten. “Wat ben ik toch trots op jou, mijn mooie vrouw” zegt hij. “Hoezo?” vraag ik verbaasd. “Omdat ik als marinier zijnde nog niet eens zo ver had nagedacht en jij al een heel plan hebt uitgedacht.”
We kijken wat tv en eten een simpele fruitsalade. Dan besluiten we dat het tijd word om het thuisfront in te gaan lichten. 



Willen jullie niks missen van dit verhaal?
Like dan a.u.b. mijn facebook pagina:
https://www.facebook.com/Verhalen-van-Minja-1770198289954934

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je