{{ message.message }}
{{ button.text }}

Kunnen we niet gewoon weer gaan koekhappen?

Afbeelding blog 'Kunnen we niet gewoon weer gaan koekhappen?'

Aankomende woensdag gaat het in ons programma over kinderfeestjes. En in ons geval het ontbreken daarvan. Wij vieren het namelijk al een tijdje niet meer. Ooit was het kinderfeestje "het" hoogtepunt van het jaar voor mijn kinderen. Gewoon bij ons thuis met een middag vol oubollig kindervermaak. Beetje cakejes versieren, koekhappen, een speurtocht, ballonnetje trap en mijn kinderen hun allergrootste favoriet: de stoelendans. Berg pannenkoeken erachteraan en het feestje was geslaagd.

Met de wat grotere kinderen was het thuis vaak niet meer te doen, en gingen we naar ballenbakken en trampoline parken waar we drie uur lang, in de takkeherrie onze tijd uitzaten. Aan het eind van de middag wat bakjes slappe friet en liters limonade en je kon 10 intens tevreden en volledig afgebrande kinderen aan hun ouders overhandigen.

Soms kozen we voor een themafeest in een naburig atelier, waar je de jarige job met zijn vriendjes gewoon kon afzetten en waar ze door een professioneel team vermaakt werden. Ze knutselde en kregen een onverantwoord snoepzakje als afscheid. Drie uur later en twee honderd euro lichter haalde je ze weer op. Geen rotzooi in huis en dat vond ik zeker naarmate we meer kinderen kregen heerlijk.

Het grootste succes was het modderfeest, waar ze na afloop met zijn alle onder de tuinslang gingen. Ondertussen had mijn man de haard in de tuin opgestookt en konden ze zich opwarmen met warme chocolademelk. De kinderen vonden het prachtig.

En het ging echt niet altijd goed. Ik heb feestjes gehad waar ik ondanks een zorgvuldig in elkaar gedraaid programma, binnen een half uur doorheen was. Limonade over mijn gloednieuwe bank, de jarige zielig in een hoekje weggedoken vanwege te veel herrie. Logeerfeestjes waar ik de volgende dag moest doorkomen op drie uur slaap. Maar ook een feestje waar we met de jarige naar de eerste hulp konden omdat hij struikelde over zijn eigen bowlingbal. Het hoort er allemaal bij.

Maar dat was toen. Dat was voordat er een "kinderverjaardagsratrace" op het schoolplein ontstond wat er voor zorgde dat een kind met een simpel thuis feestje het geheid verliest van eentje waarbij de ouders onbeperkt de portomonee trekken. Volledige animatieteams, afgehuurde ballenbakken en goodiebags na afloop. En kan het kind niet kiezen wie het wel of niet uit zal nodigen dan mag gewoon de hele klas komen. Ik heb het allemaal voorbij zien komen. Het maakte niet uit wat het kost, of de jarige in kwestie nog baby of peuter is: gefeest zal er worden, en dat mag wat kosten.

Maar dit onophoudelijke verlangen naar groter en mooier heeft er voor gezorgd dat de kunst van het gewoon gezellig met elkaar hebben verleden tijd is. Het uitpakken van de cadeautjes, kaarsjes uitblazen, het toegezongen worden en er samen iets leuks van maken. Dat lijkt mij meer dan genoeg gezelligheid voor een kinderverjaardag. Maar helaas is dat niet meer zo. Het moet vooral nog groter en mooier dan wat ze al hebben gehad. Kinderfeestjes zijn inmiddels een status symbool geworden. Het geeft kinderen het recht om al een jaar voor hun feestje te dreigen dat je niet mag komen als je niet aardig tegen ze doet. Scheve gezichten op het schoolplein als een kind niet terug gevraagd wordt en kinderen die alles wel gezien hebben en hun neus optrekken voor een thuisfeestje of gewoonweg niet komen als ze weten wat je gaat doen.

Het werd iedere keer weer de vraag wat we nu weer moesten doen om de verveelde kinderen tevreden te stellen. Tripje naar Euro Disney misschien? Wij waren er klaar mee.

Een beetje kinderfeestje kost al snel 200 euro. Met acht kinderen telt dat behoorlijk op. Daar wilde we ons geld niet meer aan uitgeven. We besloten er mee te stoppen.

Niet iedereen in onze omgeving begrijpt het en sommige vinden het zielig. Je mag namelijk in Nederland op een hoop besparen, maar op een kinderfeestje is echt wel een doodzonde. Want dat gun je immers je kind toch? En ja ik gun mijn kinderen zeker een feestje. Maar wel met bewuste grenzen. 

Een verjaardag betekent bij ons dat we op de dag zelf de verjaardag met het gezin vieren. Met taart, cadeautjes en het mogen kiezen wat je op die dag gaat eten. Gewoon je eigen feestje met kip en friet!

Twee keer per jaar vieren we een gezamenlijk feest voor de jarigen met de familie, en in plaats van het kinderfeestje gaan we nu iets leuks met zijn allen doen. Zo simpel. Verjaardag vieren voor een groot gezin, op maat. Een prima oplossing lijkt mij.  En nee de wat jongere kinderen vinden onze beslissing niet altijd leuk, en dat begrijpen we. Maar opvoeden is soms ook keuzes maken waarvan wij denken dat het goed voor ze is. En zolang kinderen niet meer tevreden kunnen zijn met een beetje spijker poepen en koekhappen is dit voor ons de juiste keus.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je