{{ message.message }}
{{ button.text }}

kleintjes en hun gevoelens

Hoe ga jij om met de gevoelens van je kleintje?

Afbeelding blog 'kleintjes en hun gevoelens' Achtergrond blur afbeelding

Gevoelens, zo een groot woord met een brede invulling. Blijheid is ons favoriete gevoel. Dan is alle dik OK! en zo hebben we het in het leven het liefst. Maar er zijn zoveel meer gevoelens. Zo kennen we allemaal de ‘2 is nee’-driftbuien, om van de tantrums maar te zwijgen.. Het ene kleintje start er al vroeger mee dan het andere en de ene al bozer dan de andere. Momenteel is het hier iets rustiger geworden met Harley haar mini tot maxi driftbuitjes. Thank God! 

Ze begon er al vroeg mee, ons Harley en jongens, wat zit er pit in dat kleine meisje! En wat was ik daar nog niet op voorbereid Een ‘Nee’ is ‘nee!’ en dat kon ze duidelijk laten horen. Wij gaven haar steeds een momentje om boos te zijn, want in tegenstelling tot wat veel mensen denken, vind ik persoonlijk dat mijn kleine mini mensje ook de kans moet krijgen om even boos te zijn als iets naar haar zin is, als iets haar niet lukt, of gewoon als het allemaal niet gaat zoals het in haar hoofdje zit. Dat doen wij als volwassenen tenslotte toch ook?

Afhankelijk van hoe ze boos was deed ik ofwel: dicht in de buurt blijven zodat ze voelde dat ik er was, liet haar even razen en bood haar dan rustig een dikke knuffel aan. Ik probeerde meestal ook te zoeken naar wat haar nu net getriggerd had en deed dan rustig een uitleg erbij. Meestal leek ze dat wel te begrijpen en ging ze erna weer vrolijker door. Andere keren gingen die driftbuien de hoogte in, zo fel dat ze naast het schreeuwen en stampen ook ging slaan en gooien met wat er ook maar op haar pad kwam. Dan reageerde ik wel kordaat. Boos zijn is ok, maar agressief zijn is dat niet.  Dan verhef ik wel mijn stem om haar even terug te brengen, om haar dan te proberen zo goed mogelijk te begeleiden in haar boosheid. 

Ik probeer haar te leren om te gaan met haar frustraties, haar boosheid in plaats van haar gevoelens te blokkeren of weg te cijferen. (hout vasthouden) Maar ik geloof dat deze aanpakken werken voor haar. Ze weet dat ze boos mag zijn, maar dat er wel grenzen zijn in het uiten van die boosheid. Werkt dat voor elk kind? Waarschijnlijk niet. Is het makkelijk voor mij om deze wijze elke keer toe te passen? Nee, maar zo lang het voor Harley werkt blijf ik mijn best doen om het zo toe te passen.

Nog zo eentje waarbij ik me vaak erger in de reacties van andere mensen.  Je kind huilt, hoe reageer jij? Hoe reageren mensen rondom je? 9/10 hoor ik: stop met wenen, niet huilen, er is niks aan de hand,...  En dat klopt, voor ons als volwassenen is het meestal ook niets erg. Maar voor die kleine mini mensjes kan het vaak zo iets groot betekenen. In hun leefwereld is dat groot, groter dan dat wij begrijpen. Dus als Harley huilt of verdrietig is, probeer ik vaker te reageren met 'het is ok'. Want dat is het ook. Een kind mag huilen, doe ik ook als ik verdrietig, boos of teleurgesteld ben. En ik probeer die gevoelens ook voor haar te benoemen.  Afsluiten doe ik altijd met een knuffel, een high five, een vuistje, kusje,... Waar ze op dat moment dan zin in heeft.

Nogmaals, is mijn opvoeding perfect? Verre van. Maar ik vind het wel belangrijk dat Harley leert dat ze haar gevoelens mag uiten, leert ze te herkennen, hoe ermee om te gaan en hoe ze te verwerken. Uiteindelijk wil ik niet dat ze later denkt dat hoe zij zich voelt niet belangrijk is, of dat ze haar eigen gevoelens steeds aan de kant moet zetten. En misschien wel het belangrijkste, ik hoop dat ze op deze manier leert dat ze altijd bij haar mama of papa terecht kan en wij er voor haar zullen zijn, om welk gevoel dan ook...


Hoe gaan jullie om met de gevoelens van je kindje?


*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je