{{ message.message }}
{{ button.text }}

Jij en Ik (Deel 58,59 en 60)

Afbeelding blog 'Jij en Ik (Deel 58,59 en 60)' Achtergrond blur afbeelding

Waaattt?? Wat gebeurt hier..?? Wat is dit nou weer..?? Ik voel dat ik boos wordt en probeer dat gevoel weg te drukken maar het lukt niet. Iets te hard dan de planning was gooi ik de deur van de keuken dicht.. Zo klaar er mee, ze zoeken het maar uit met dat rare stiekeme gedoe..
 
Nu komt Liv wel gelijk naar de keuken toegelopen.. En waar ik een sorry verwacht te horen lacht ze.. Jeetje Chantie beetje last van de hormonen..?
 
Nee meen je dit nou, hormonen?? Ik ben te verbouwereerd om wat te zeggen en draai mijn rug naar Liv toe.. De tranen rollen over mijn wangen maar ik wil nu niet dat ze dat ziet.
 
Driftig veeg ik de tranen weg en vraag mijzelf echt af waarom Remco en Liv hier zijn om dan vervolgens zo te doen. Of zijn het echt de hormonen? Loop ik mezelf aan te stellen?
 
Wat het ook is, ik wordt er niet vrolijker van in ieder geval. Liv doet ondertussen of er niks aan de hand is en is begonnen met koken.
 
Nou Chantal stel jezelf niet aan en maak er een gezellige avond van.. Ik geef mezelf een denkbeeldige schop onder mijn kont en zeg dan sorry tegen Liv.
 
Ze kijkt mij aan en lacht en geeft mij dan een knuffel. Ik voel dat ik ontspan en dat ik mezelf natuurlijk weer loop aan te stellen. Zijn dit dan echt de hormonen waar mensen het over hebben als je zwanger bent?
 
Jeetje ik zal toch is meer op internet moeten zoeken en mezelf moeten inlezen want ik was totaal nog niet bezig om moeder te worden laat staan dat ik … ineens stoppen mijn gedachten.
 
Oh nee.. Ik kan mezelf wel voor mijn hoofd slaan. Liv.. mijn lieve Liv die altijd al een kinderwens heeft gehad.. Die samen met Remco een wereldreis heeft gemaakt om zich daarna te settelen.
 
Zou Remco misschien geen kinderen willen? Of zou het niet lukken om zwanger te worden? We hebben het er wel is over gehad maar omdat het toen een “ver van mijn bed show” was zijn we er ook niet echt dieper op ingegaan en heb ik er geen seconde over nagedacht dat dit wel is pijnlijk kan zijn voor Liv.
 
Ik weet dat ze kinderen wilt maar niet hoe groot haar wens op dit moment is. Ja ze hebben de wereldreis gemaakt en wonen samen maar ik dacht dat ze nog lekker aan het genieten zijn met zijn 2tjes..
 
Stom, stom, stom .. Ik ben echt teveel met mezelf bezig op dit moment. Net als ik er naar wil vragen loopt Dennis de keuken binnen om 2 biertjes te halen.
 
Ik gebaar naar hem dat hij weer weg moet gaan maar of hij snapt mij niet of hij wilt mij niet snappen want hij gaat op het gemakje de biertjes open maken.
 
Komt bij de pan staan en pakt en lepel en neemt een hapje van het gehakt met saus wat op staat.
 
Hmm lekker zegt hij en Liv begint te lachen.. Net op het moment dat Dennis aanstalten maakt om weer terug te gaan naar de woonkamer komt Remco de keuken binnen.

Zo gaat het feestje hier verder lacht hij.. en de mannen blijven op het gemakje in de keuken staan.
 
Goed tot zover het idee om even met Liv te praten, dan moet dat maar even wachten en ik ga ondertussen de tafel dekken.
 
Gelukkig is de spaghetti zo klaar want ik heb honger. Ook weer zo iets.. ik eet echt voor 2 heb ik het gevoel.. Of het is een makkelijk excuus om meer te eten want ik hoef nu toch even niet op mijn lijn te letten.
 
Als we aan tafel zitten zie ik dat Remco en Liv een blik uitwisselen.. Ik heb het niet meer en vraag of iemand mij alsjeblieft kan uitleggen wat er in godsnaam aan de hand is… Dat ik wel zwanger ben maar niet gek of achterlijk ben geworden en dat ik van de eerste seconde dat ze binnen stapte al merkte dat er iets aan de hand is.
 
Liv sorry heeft het te maken met mij, heb ik iets verkeerds gedaan??? Alsjeblieft vertel het mij want ik wordt gek.

Liv begint te lachen en zegt dat er niks aan de hand is.. Huh niks aan de hand? Maar.. maar
Ik zit gewoon even zonder woorden.
 
 Het wordt mij allemaal wat te veel en ik ben blij dat iedereen klaar is met eten zodat ik de borden naar de keuken kan brengen want ik voel de tranen alweer opkomen.
 
Liv komt achter mij aangelopen en geeft aan dat ik mezelf echt is niet zo druk moet maken. Ze geeft mij weer een knuffel en zegt nogmaals “maak je niet zo druk Chantie”
 
Ik veeg mijn tranen weer weg en zeg dat ik echt het idee had dat er wat aan de hand is. Nee echt niet lieverd geloof mij maar.
 
Vrij vroeg na het eten nemen Remco en Liv weer afscheid onder het mom van “op tijd naar bed” morgen weer werken en bla bla..
 
Ik kan er niks aan doen maar voor het eerst in mijn leven vond ik er geen bal aan dat Remco en Liv er waren.
 
Ik ben boos en wil gaan douchen en naar bed gaan maar ik besluit eerst om Dennis te helpen met opruimen. Hij kan er tenslotte ook niks aan doen.
 
Als we klaar zijn vraagt Dennis of we nog even een rondje zullen gaan lopen. Even het eten laten zakken.
 
Weet je wat zegt hij dan.. laten we de auto pakken en even naar het strand rijden. We hoeven maar 15 minuten te rijden en Dennis weet dat ik altijd graag op het strand kom om mijn hoofd leeg te maken.

Ik sputter nog wat tegen dat het al een beetje schemerig begint te worden maar Dennis dringt aan en ik geef mezelf over. Het is eigenlijk best een goed idee besluit ik dan..
 
In de auto hoor ik dat Dennis zijn telefoon overgaat maar hij pakt niet op. Moet je niet opnemen vraag ik? Nee ik ben aan het autorijden schat.. Ik moet goed voor jou en het kleine garnaaltje zorgen.
 
Ik begin te lachen en zeg dat we toch echt een andere naam moeten verzinnen dan Garnaaltje want dat klinkt wel heel erg gek.

Dennis lacht mee en zegt dat ik gelijk heb, hij legt mijn hand even op mijn buik en ik wordt meteen rustig..
 
Ik ben zo blij dat ik morgen weer naar Anneke mag.. Weer even kijken hoe het gaat met het frummeltje en het hartje zien kloppen. En dan hoor ik wat de uitgerekende datum zal worden.
 
Ik heb zelf al een beetje zitten rekenen en het zal ergens in december zijn. Leuke tijd ook echt met sinterklaas en kerst en oud en nieuw maar goed als het maar gezond is dan maakt de datum niet uit.
 
We zijn op het strand aangekomen en Dennis zegt dat hij nog gauw even terug belt. Dat Sjaak gebeld heeft..
 
Hij loopt een eindje van mij vandaan en praat zachtjes zodat ik niet kan verstaan wat er gezegd wordt.. Wat doet hij nou weer vreemd?
 
Ik heb besloten om mezelf er maar niet druk over te maken want ik heb wel genoeg aan mijn hoofd gehad vanavond. Het zit mij nog steeds niet lekker en ik heb ook besloten om Liv morgen eerst te bellen.. Ik ben niet gek er is echt wat aan de hand..

Misschien als we met z’n 2-en zijn ze wel uitlegt wat er aan de hand is…
 
We lopen een eindje over het strand en dan zie ik een eindje verderop een partytent staan met fakkels er om heen..
 
Aah wat romantisch zeg ik tegen Dennis er gaat vast iemand ten huwelijk gevraagd worden. Dennis begint te lachen maar zegt verder niks.

We komen dichterbij en ik zie dat er 2 mensen staan.. Ik glimlach en bedenk als Dennis mij ooit ten huwelijk vraagt ik ook hoop dat hij het op het strand doet.
 
Kijk die mensen daar nou zwijmel ik.. Dennis kijkt mij verliefd aan en pakt mij vast.
Hij loopt richting de partytent en als ik dichterbij kom lijkt het of ik Remco en Liv zie staan.
 
Huh..?? Ik blijf staan en vraag dan verbaasd: Nee, gaat Remco Liv ten huwelijk vragen? Dennis kijkt mij stomverbaasd aan maar zegt weer niks en loopt verder.
 
Als we bij de partytent zijn aangekomen weet ik even niet wat ik moet zeggen. Remco en Liv staan in de tent… op de grond liggen allemaal rozenblaadjes, buiten de tent staan er fakkels..
 
Ik wil eigenlijk Remco en Liv gaan feliciteren want tsja sorry mensen.. ik ben echt traag van begrip geloof ik. Dat steken we dan ook maar op de zwangerschap..
 
Dan draai ik mij om omdat ik wil weten waar Remco en Liv naar kijken. Daar zit Dennis op zijn knieën met een doosje in zijn hand.
 
Ik hap naar adem en ben bang dat ik weer ga flauwvallen.. ik kijk een keer achterom en zie dat Liv daar staat te huilen als een klein kind en ook de stoere Remco met tranen in zijn ogen staat..
 
“Allerliefste Chantal, wij hebben nog niet zo lang een relatie maar door alles wat wij meegemaakt hebben voelt het alsof we al zeker 25 jaar samen zijn.. Ik ben er dan ook van overtuigd dat “jij en ik” bij elkaar horen en ik ga niet wachten tot we een paar jaar samen zijn omdat het dan voor de buitenwereld normaler is dat we gaan trouwen. Ik weet gewoon dat wij voor altijd samen zullen zijn en ik hoop dat jij er net zo over denkt. Ik hou ontzettend veel van jou en dat garnaaltje in je buik.. Ik hou het nog even op garnaaltje omdat we nog geen andere bijnaam verzonnen hebben (ik sta ondertussen te huilen van geluk en te lachen van de zenuwen tegelijk) Ik ga verder niet in details treden wat wij allemaal al overwonnen hebben samen want dan staan we hier morgen nog lacht Dennis zenuwachtig dus: Lieve Chantal… Wil jij met mij trouwen??”
 
Ik sta te trillen op mijn benen, ik lach en ik huil.. en ik blijf lachen.. ja hoor het is weer zover door de zenuwen krijg ik de slappe lach.. Achter mij hoor ik ook dat Liv haar lachen staat in te houden.. Ik wil antwoord geven maar als ik naar Dennis kijk die nog steeds op zijn knieën zit en zo hoopvol naar mij kijkt met zijn puppy ogen schiet ik opnieuw in de lach.. Sorry, sorry hik ik en dan: JAAA natuurlijk wil ik met je trouwen!!
 
Dennis komt overeind en omhelst mij, pakt met zijn handen mijn gezicht vast en geeft mij een dikke kus.
 
Ik hoor een knal en zie dat de confetti in het rond vliegt.. Liv vliegt mij daarna rond mijn nek en laat mij niet meer los.. zo staan we daar te huilen als een klein kind.
 
Wat ben ik blij dat jij er bij bent zeg ik tegen Liv.. Dus dit was er aan de hand..
 
Als we allebei een beetje op adem zijn gekomen en Remco ons ook gefeliciteerd heeft zie ik dat er nog een groep mensen aan komt lopen.. Dat er ook glazen met champagne en kinderchampagne zijn.. en dat Remco een camera vast heeft.
 
Serieus zijn er ook foto’s gemaakt.. Wow dat heb ik gewoon allemaal niet meegekregen. Zielsgelukkig sta ik naast Dennis met mijn glaasje kinderchampagne in mijn hand en ik wil gaan proosten maar zie dat de groep deze kant op komt.
 
Omdat het al bijna donker is duurt het ook weer even voordat het kwartje gevallen is. Als ze dichterbij zijn zie ik mijn ouders, Dennis zijn ouders, Tess en Levi en Sjaak en zijn vrouw Annet.
 
Niet… meen je dit nou fluister ik verbaasd naar Dennis.. Iedereen wist er van af? En jullie hebben het allemaal geheim gehouden voor mij..
 
Ja schat, ik moest toch echt om toestemming vragen aan je vader om met je te mogen trouwen.. en ik ken je inmiddels al wel een beetje jij wilt dit moment vieren met de mensen die om je geven.. en die zijn hier allemaal op dit moment..
 
Ik kan echt niet gelukkiger zijn op dit moment.. ik zit in een bubbel en wil er niet meer uitkomen….
 
 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je