{{ message.message }}
{{ button.text }}

'Je krijgt er zo veel voor terug'

Afbeelding blog ''Je krijgt er zo veel voor terug''

Volgens een artikel dat ik een paar weken geleden las, klagen ouders tegenwoordig zo veel.  Té veel , blijkbaar. Er werd geschreven dat de oneindige klaagzang van jonge ouders een goedwerkende anticonceptie is voor degene die nog hun twijfels hebben over het ouderschap. Hoewel ik het artikel een beetje overtrokken vond, deed het me wel realiseren dat ook ik snel verval in het aankaarten van dingen die niet soepel lopen. Regelmatig kom ik bij de opa’s en oma’s binnen met een kant-en-klaar verhaal over hoe de nacht was (waarschijnlijk dramatisch anders zou ik het niet zeggen), hoe ze eet (niet van harte, gok ik, anders is het geen vermelden waard) en hoe vre-se-lijk ze het bloed onder mijn nagels vandaan haalt (want een dreumes’ wil is wet). Fak, ik ben ook zo’n ongezellige klager!

Waarom?
Sinds het lezen van dat artikel ben ik me er meer van bewust en probeer ik er op te letten. Ook vraag ik me met grote regelmaat af waarom het zo makkelijk is om als eerste m’n ongenoegen te uitten terwijl ik eigenlijk geen reden tot klagen heb. Is het de behoefte aan aandacht, medeleven of sympathie? Naar mijn idee is dat het niet. Misschien is het omdat het voor velen herkenbaar is en er daardoor meteen iets is om over te praten? Ik weet werkelijk het  waarom  niet en alleen daarom al wil ik er mee ophouden. Al zou ik het geen klagen noemen hoor, want het zegje neemt amper twee minuten in beslag. Daarnaast: ik krijg er zo veel voor terug.  Toch ?

Volop genieten
Vaak zijn degene die het bestempelen als zeuren of klagen, tevens de mensen die niet kunnen bevatten wat ik er allemaal voor terug krijg. Want als je er zo veel voor terug krijgt, waarom zeur je dan? Nou, omdat die heerlijke kroelmomentjes met Benthe m’n hart verwarmen maar mij niet van m’n slaaptekort helpen. En omdat haar schaterlach mij liefdeskriebels in m’n buik geeft maar niet de tomatensoep van de muur haalt die mijn,  nu blije , dreumes vijf minuten geleden in een driftbui nog om zich heen smeet. Om maar íets te noemen. Ja, het is volop genieten met zo’n kleintje in huis en zoals ik al zei: ik heb heel weinig te klagen dus ik probeer het zo min mogelijk te doen maar ik probeer ook zo eerlijk mogelijk door het leven te gaan en daarom wil ik dingen niet mooier laten lijken dan ze zijn. Dat doet geen afbreuk aan het plezier dat ik heb met Benthe, of hoeveel ik van haar geniet. Het schetst alleen een realistischer beeld van het moederschap zoals ik het ervaar. En misschien maak ik me druk om dingen die een ander gestolen kunnen worden, dat kan. Mijn uitdagingen zijn de jouwe niet en andersom, dat is het mooie. Hetzelfde geldt voor de geniet-momentjes, die ervaren we ook op ons eigen manier. Tenminste, zo zie ik het dan maar.

Hoe ervaar jij dit? Vind jij dat het onder de noemer ‘klagen’ valt als je de vermoeiende of minder leuke kanten van het ouderschap ter sprake brengt?

www.debloggendemoeder.nl

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je