{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ik staar je stil, kind!

Even snel naar de bibliotheek, alleen maar even de boeken terugbrengen en wegwezen... maar dan..

Afbeelding blog 'Ik staar je stil, kind!' Achtergrond blur afbeelding

Het is een vrijdagmiddag, ik heb net dochter lief van school gehaald en die andere moest eigenlijk naar bed maar omdat wij zus lief moesten halen moesten we dit toch even uitstellen. Dit is zo'n dag waarop alles wat tegen kan zitten, tegenzit !

 Even snel naar de bibliotheek de boekjes terugbrengen want de bibliotheek is vandaag voor het laatst open. Anders moet ik helemaal naar de stad, parkeergeld betalen en nog een heel stuk lopen. Met mijn zwangere buik en twee kinderen meeslepen... nee dit zie je mij niet doen.

 Sta ik daar met tien boeken en een speeldoos in de ene arm en in de andere mijn zoontje. Voor mij staan nog zeker drie man in de rij en natuurlijk zul je zien dat op een dag als vandaag dat stomme apparaat het niet doet.

Dus niks ervan even inleveren en wegwezen. Ondertussen wil meneertje de boel gaan verkennen en begint te jengelen en vervelend te doen. Ik voel dat ik aangestaard word door een oude dame die mij aanstaart terwijl ze haar krant vasthoudt.  Ik stel mezelf gerust nog heel even dan ben je weg hou vol, niets van zeggen.. let it gooooo......

Vervolgens tien minuten later sta ik nog steeds in de rij, de computer is opnieuw opgestart en doet het weer, maar ondertussen heeft mevrouw bijna klaar voor het bejaardenhuis mij al zeker 10 keer aangestaard met een blik van je moet stil zijn in de bibliotheek. Een oud dametje voor mij staat de klooien met haar pasje en haar boeken, ik vraag of ze hulp nodig heeft.. maar ze knikt nee, ze denkt vast die dame lijkt uit het oost blok te komen en vertrouwt ze vast en zeker niet.

 Ondertussen kijkt mevrouw mij voor de zoveelste keer aan en nee nu knapt er echt iets van binnen. Ik kan mij niet stilhouden en ik moet en zal er wat van zeggen.

Ik loop naar haar toe en opeens duikt ze snel haar krant in, ze doet alsof ze me niet ziet maar ze voelt mijn aanwezigheid vast en zeker wel naast haar. " Pardon mevrouw, Ik zie dat u al meerdere malen naar mij kijkt en ik weet waarom u dit doet. U wilt dat mijn kind stil is. Maar mijn excuses mevrouw ik kan mijn kind moeilijk de mond snoeren zodat u in alle rust uw krant kunt lezen. Ik weiger ook om openbare ruimtes te moeten vermijden omdat mensen als u last hebben van het geluid wat mijn kind produceert. Het is nog maar een baby, sorry voor de overlast !'  Ze kijkt mij alleen maar aan en durft nog geen woord uit te spreken.  

Ondertussen loop ik terug naar het stapeltje boeken, wat ik op het krukje heb neergelegd eindelijk is het mijn beurd en kan ik weg uit dit mortuarium. Ik pak mijn kleine op en zeg kom schat, hier zijn geen lawaai makers gewenst ! Dit is de bibliotheek hier moet je stil zijn ! Ik zit in de auto en ik merk dat mijn hart echt te keer gaat, in mijn gedachtes gaan er allerlei vreemde gedachtes door mijn hoofd. Het liefst had ik haar willen zeggen als je stilte wilt ga je maar in je kist liggen, maar nee dat was wel erg onbeschoft geweest ! In onze gedachtes gaan er wel vaker van die rare dingen om, daarom is het maar goed dat niemand onze gedachtes kan horen....

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Kind

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je