{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ik ga ’s nachts niet de strijd aan.

’s Nachts slaapt onze peuter bij ons in bed. Waar dit de eerste twee jaar niet aan de orde was, is dit sinds kort veranderd. Hoe wij daar mee omgaan en wáárom wij de strijd ’s nachts niet aangaan? Ik vertel het hier.

Afbeelding blog 'Ik ga ’s nachts niet de strijd aan.'

De eerste drie maanden van June’s leven sliep ze in ons bed. Dat voelde voor ons goed. Tot June precies 12 weken was. Toen vond ik het goed geweest en vertrouwde ik erop dat ze het kon in haar eigen bedje. June vond het helemaal prima. Geen enkel probleem. Ze sliep ook heel lang en werd ’s nachts nauwelijks wakker. Alleen als ze ziek was. Tot aan haar tweede verjaardag. Haar vaste slaapschema ging helemaal op de schop. Hoe vast het ook kan zijn op die leeftijd hé.

Het begon met complete paniek. Niet meer in haar ledikantje wilde slapen en haar slaapzak was ook een no-go. En die fase van complete paniek hadden wij al een keer gehad. Maar dit was toch anders en ik kon dit ook niet doorbreken. Ik heb echt s ’nachts naast haar gelegen op de grond, arm door de spijlen van haar bedje en maar geruststellen. Maar het uit bed klimmen dat was gewoon gevaarlijk. Dus hebben wij besloten dat er een peuter bedje moest komen. En als ze uit bed komt, zien we het wel. Maar die ellende ’s nachts dat gaan we niet meer doen.

Zogezegd, zo gedaan. June hebben wij meegenomen en een soort van eigen bed laten uitzoeken. Met onze sturing natuurlijk, hihi. Wat we wel hadden bereikt met het nieuwe bed was het plezier. Het plezier om naar haar bedje te gaan. Haar grote meiden bed. Met een grote meiden kast. Het nadeel van een peuter bed is dat June de vrijheid heeft om uit bed te gaan, alleen. Maar dat neem ik voor lief, als die paniek van eerder maar uit blijft.

De eerste tijd ging dat best goed hoor. Bleef ze netjes in haar bedje tot wij haar wakker maakte of ze uit bedje mocht komen. Dit veranderen wel na een aantal weken. En eerder was ze ’s nachts ook wel even wakker, speelde even en sliep weer. Maar als je uit bed kan, ben je gelijk een soort van wakker, wakker. Dus komt ze ’s nachts. Soms om 1 uur en soms om 5 uur. En ik het begin hebben wij echt wel geprobeerd om haar terug te leggen in bed. Elke keer. En dan weer wachten tot ze slaapt. Maar na een paar weken gaat dat wel opbreken.

Wat ik wel merkte is dat wij beter sliepen allemaal in een bed. Dus dan dat maar. Want daar functioneren wij allemaal beter door. Maar ik heb wel een regel daarin. Je gaat gewoon ’s avonds naar je eigen bed. En als June ’s avonds wakker wordt gaat ze wel terug naar haar eigen bed. En voor nu werkt dat.

June gaat echt wel weer doorslapen. En het is een fase. En voor nu kies ik ervoor om die fase comfortabel door te gaan.

Bedankt voor het lezen!

Liefs.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je