{{ message.message }}
{{ button.text }}

Hoe ik als moeder soms hopeloos faal

Afbeelding blog 'Hoe ik als moeder soms hopeloos faal'

Voordat ik moeder werd, had ik het allemaal precies uitgedacht. Ik wist precies hoe ik het allemaal zou doen en wist precies wat ik wel wilde voor mijn kindje en vooral wat niet. Little did i know, want nu ik een tijdje moeder ben, moet ik bekennen dat ik in heel wat zaken hopeloos heb 'gefaald.'

Zo zou ik foto's van mijn kind nooooit online delen. Ik bedoel, je krijgt al die waarschuwingen niet voor niets. En daarnaast wat moeten al die mensen met foto's van mijn kind? Stiekem betrap ik me er toch op dat mijn hele Instagram en Facebook vol staat met foto's van mijn kind. Schattig toch, je kind in een pietenpakje of onder de kerstboom. Maar hé, ik kon natuurlijk van tevoren ook niet weten dat mijn kind zooooo ontzettend leuk zou zijn :)

Van tevoren had ik ook bedacht dat ik mijn kind niet zomaar zou vaccineren. Als het tijd was voor het eerste prikje zou ik me daar eerst eens goed in verdiepen. Ik zou alle documentatie lezen, op verschillende fora's me mengen in discussies. Alles om een verantwoorde keuze te maken en mijn kind niet zomaar vol te stouwen met allerlei giftige anti-stoffen. Toen het eenmaal tijd was voor het eerste prikje, was ik helemaal niet zo onderzoekerig als ik van tevoren had gedacht. Ik vond het eigenlijk wel prima dat mijn kind een prikje kreeg en vond het idee dat mijn kind vatbaarder was voor een ziekte veel verschrikkelijker.

Spelen, ook zoiets. Ik zou uren met mijn kind op de grond liggen, kruipspelletjes doen, dansen, knutselen, met de poppen spelen en de auto's, althans dat dacht ik van tevoren. Ik zou net zo gek op speelgoed zijn als mijn kind. Puntje bij paaltje, vind ik spelen met mijn kind helemaal niet zo leuk. Eventjes oké, maar niet heel lang. Ik word moe van al dat kruipen, snap de lol echt niet van al die infantiele muziekjes en moet eerlijk bekennen dat ik liever toekijk dan dat ik dus zelf ga spelen. Enne ja, ik doe het heus wel eens, omdat ik vind dat dat moet, maar het is dus zeker niet mijn hobby.

Zelfde geldt trouwens ook voor het eten. Wij zitten tegenwoordig met ons kind aan de vaste voeding en als mijn kind niet wil eten, maak ik daar geen gevecht van. Geen vliegtuigjes of andere capriolen. Je hebt honger of niet. Wil je niet eten, dan niet. Je krijgt vanzelf wel weer een keer trek (ik moet wel toegeven dat ik een goede eten heb, dus niet eten komt zelden voor) .

De iPad en de tv, slecht slecht slecht, ik weet het. Mijn kindje zou dan ook nooit tv kijken, laat staan op de iPad een filmpje kijken. Maar soms is het gewoon super handig. Als ik moet koken zet ik mijn kindje dus wel eens voor de iPad. Even rust terwijl ik snel een maaltijd op tafel kan toveren.

De fopspeen zou ik alleen de eerste maanden gebruiken. Maar nu mijn kindje zo verzot is op zijn speen, laat ik het lekker. Ja tuurlijk kan ik het gaan afbouwen, maar dat komt wel. Ik heb nu helemaal geen zin in dat gevecht. Laat nog maar even gaan. Drie jaar lijkt me een prima leeftijd om te stoppen met de fiep.

Moraal van mijn verhaal, ben ik de moeder die ik van tevoren had gedacht te zijn? Nee. Maar ach, ik doe mijn best en dat is alles wat ik kan doen. Zijn er dingen die jullie ook anders doen dan verwacht?






*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je