{{ message.message }}
{{ button.text }}

Gaat alles nu wel goed?!

Afbeelding blog 'Gaat alles nu wel goed?!' Achtergrond blur afbeelding

Wat een stress

De eerst 13 dagen ben je toch weer bang dat er toch iets mis gaat. We hebben al zoveel ellende moeten doorstaan. Dus we zaten er een beetje op te wachten.
Maar tevergeefs, het ging goed met Xavi. Hij is niet meer ziek geworden en mocht zelfs van de beademing af. Trots op deze kanjer, hij doet het toch maar even. Een kinderarts die zei dat Xavi nooit zelfstandig zal kunnen ademen. Yeah right, Wat doet hij nu dan? Die arts hebben we ook niet meer gezien. Vreselijk dat soort uitspraken, niemand kan in de toekomst kijken. Je mag pas uitspraken doen als je 1000% zeker bent van je zaak anders lekker je mond houden. Xavi heeft het tegendeel maar weer bewezen.

De verpleging, bij sommige zag je gewoon dat ze het werk met liefde uitvoeren. Maar er zitten er een paar tussen, daar kan ik maar beter over zwijgen. Een verpleegster niet, haar had ik bijna bij d'r haren gepakt en naar buiten getrokken. Uitspraken waar ik gewoon niet van gediend was. Ik heb ook gezegd dat zij niet in de buurt van Xavi mocht komen, niet eens naar hem mocht kijken.

Het ging goed met Xavi, Xavi werd verplaatst naar de High care. Wel nog dezelfde afdeling, maar minder intensief. Xavi dronk amper uit het flesje, daar had ik moeite mee hij deed het zo goed, maar kon het hem zeker ook niet kwalijk nemen, drie operaties, herstellen ervan, geen idee of hij veel pijn zou hebben.

Met het verzorgen van Xavi zag ik dat hij een bolling had in zijn buik aan de rechterkant. Kinderarts gevraagd of ze er naar wilde kijken.
Ze dacht eerst aan een buikbreuk, maar dat kon ze niet met zekerheid zeggen en er moest een echo gemaakt worden van zijn buik. Er was gelukkig geen sprake van een buikbreuk, spiermassa aan die kan is stukken minder, normaal houden je spieren alles binnen de lijntjes, alleen bij Xavi was dat dus niet, maar niet zorgwekkend. Hij kreeg nadat hij redelijk herstelt was 2 of 3 keer per weer fysiotherapie voor zijn benen. Om de doorbloeding beter te laten doorstromen en om spitsvoeten te voorkomen. Hij kreeg daar ook voetspalken voor wat hij paar uur per dag aan moest. Om vergroeiing te voorkomen moest Xavi ook een gipskorset om. Ze merkte dat hij een voorkeurshouding had en dat moesten ze doorbreken.

Door alles wat er gebeurt is, vergeet je de tijd gewoon en realiseerde me ook dat we al dik 2 maanden vertoeven in het ziekenhuis. We kregen ook goed nieuws buiten het ziekenhuis we mochten gaan tekenen voor ons huisje. Wat een leuk iets had moeten zijn, ben je daar totaal niet mee bezig. Alles om je heen valt gewoon weg, je word gewoon geleefd en bekijkt alles per dag aan. Niks deden vooruit plannen, dat kon ook niet want je was bang dat er weer iets zou gebeuren. Op een gegeven moment ga je soms gewoon doem denken, kan er überhaupt iets goed gaan? Zo hobbelen we de dagen door.


*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Kind, #operatie

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je