{{ message.message }}
{{ button.text }}

En toen stopte Noah met ademen...

"112 alarmcentrale wie heeft u nodig politie, ambulance of brandweer?" "Ambulance ambulance."

Afbeelding blog 'En toen stopte Noah met ademen...'

Ik heb echt flink getwijfeld of ik dit wel wilde plaatsen, omdat we nog geen definitieve antwoorden hebben. Maar onder het mom van ik schrijf het van me af plaats ik het toch. Het staat nog vers in mijn geheugen en wij zijn als ouders en groot ouders verschrikkelijk geschrokken. 


Het is maandag 9 September rond kwart voor 2 smiddags als Noah huilend wakker word. Ontroostbaar maar geen contact met hem te krijgen. Ik maak een filmpje en stuur deze naar mijn moeder met de vraag 'wat moet ik hier nu mee'. En tegelijk ook de vraag of mijn moeder dit wel eens mee heeft gemaakt... Ik krijg het advies de huisarts te bellen en doe dat via de spoedlijn. Meteen word er opgenomen en ik moet direct komen. Ik zij dat dat niet ging lukken omdat noah zo stijf als een plank was. Er kon geen dokter bij mij komen dus dan maar daar heen, we hadden geen keus. 

Mijn moeder kwam na het eerste telefoontje al onze kant op om ons te ondersteunen. En plots was het alsof de tijd stil stond. Noah stopte met huilen en ik keek een paar keer goed naar hem. Verek hij stopt met ademen, shit wat is dit? Ik schud hem, ik knijp hem, ik tikte tegen zijn gezicht. Het werkte niet. Ik zag mijn zoon blauw worden. Dit kwam niet goed.. Ging ik hem nu verliezen? Nee echt niet. 

Hij begon weer te ademen na 1 minuut, mijn moeder was er eindelijk en ik vertelde wat er gebeurd was. Bel 112 zegt ze. En Noah valt weer weg. Gelukkig begon hij nu snel weer te ademen waarna hij weer verder ging met huilen. 

Als een geoliede motor nam zij de zorg voor Noah van mij over. Ik moest me bezig houden met het gesprek dus liep naar een andere kamer. 

"112 alarmcentrale wie heeft u nodig politie, ambulance of brandweer?" "Ambulance ambulance."

Het ging heel snel, ik bleef aan de telefoon en kreeg vragen en opdrachten hoe te handelen. De vrouw aan de telefoon zei "de ambulance is er bijna doe de voordeur open" . Ik rende naar beneden en daar hoorde ik de sirene al. De ambu reed ons dorp al in. Het was een fast responder ambulance auto met daarin 1 broeder. 

Op het moment dat ik de sirene hoorde drong er tot me door wat er net gebeurd was. Oh god die sirene is voor mijn zoon... Ik barste in tranen uit. Toen ik met de broeder boven kwam, lag Noah nog te huilen maar het werd al iets minder. Hij ging aan het werk, maar Noah liet de controles niet toe. Hij reageerde wel op de geluidjes van de apparatuur van de ambulance broeder en hoefde niet mee naar de SEH. (Waarom weet ik niet en het voelde behoorlijk apart. Mijn kind stopte met ademen ik wilde weten waarom) 

We moesten wel direct naar de huisarts. Die keek Noah in de oren en hij had een rood oor. Conclusie oorontsteking en van de extreme pijn gestopt met ademen. Oké bizar. We gingen naar huis met het advies elke 4 uur 240 mg paracetamol te geven. 

De volgende ochtend (vandaag dus) hadden we een spoed afspraak staan bij de KNO arts. Zij keek opnieuw in de oortjes van Noah en wat zij zag liet ons even sprakeloos. 

Schone en rustige oren... Huh wat? Ja ze zag echt niks verontrustend op kno gebied. Ze belde met de kinderarts en daar konden we direct terrecht. We moesten even wachten maar hij werd vandaag nog gezien. 

De kinderarts nam ons gelukkig gelijk serieus en vond het een gek verhaal. 2 koortsstuipen en 6 dagen daarna stoppen met ademen. Ze dacht aan zijn hart of zijn hersenen. Maar omdat hij zo'n lekkere grote jongen is vond ze hart problemen onwaarschijnlijk. Toch kreeg Noah direct een uitgebreid hartfilmpje. 

Gelukkig was het hartfilmpje helemaal goed. Dat liet maar 2 dingen over. Of toch koortsstuipen (zonder koorts) of epilepsie. Ze dacht toch het meest aan epilepsie. Noah krijgt deze week nog een oproep voor een hersenfilmpje. Dan pas weten we het zeker. 

Wij als ouders voelen ons erg dubieus, we zijn blij dat we serieus genomen worden en dat we zometeen misschien een diagnose hebben. Maar epilepsie is niet niks, daar schrikken we toch wel van. 

Als we de uitslag krijgen van het hersenfilmpje plaats ik een update. Voor nu kan ik helaas nog niet meer vertellen. 

Liefs, Kim! 







*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je