{{ message.message }}
{{ button.text }}

Eindelijk, NAAR HUIS!!

Afbeelding blog 'Eindelijk, NAAR HUIS!!'


De 13 dagen waren voorbij en Xavi is niet meer ziek geworden. Wat een opluchting! Langzaam lieten we het bezoek ook weer komen, de afgelopen weken wilde we zo weinig mogelijk bezoek.
We mochten weer buidelen met Xavi, daar genoot ik ook echt van. Wat ik naderhand opmerkte is dat ik heel beschermend was tegen over Xavi, ik wilde Xavi bij me en het liefste ik alleen, maar Xavi heeft ook een papa, maar onbewust ontnam ik hem deze momenten.
Ik moest het los laten, maar dat was zo zwaar. Ik heb dit later ook terug gekregen op mijn bord. Geen idee wat het was, en of het een normale reactie is? Met pijn en moeite liet ik Xavi ook bij zijn papa. We wisselde elkaar daarna ook af om ons ook even die rust te gunnen. Vanaf geboorte tot na de derde operatie zijn we elke dag in het ziekenhuis geweest.
Met mij ging het ook weer stukken beter, litteken zag er goed uit. En kon weer redelijk de dagelijkse dingen doen. Als ik er op terug kijk zou ik het eventueel anders doen als ik nog een tweede kind zou willen. Liefste een natuurlijke bevalling en als er een keizersnede zou moeten dan onder volledige narcose. Maar voorlopig moest ik niet denken aan een tweede, vond het wel goed zo. Plus het feit dat we niet wisten of het genetisch bepaald was dat Xavi is zoals hij is.
We wilde het wel onderzoeken, al was het wel een lang traject, je wilt gewoon een diagnose. Er is zoveel gebeurd de afgelopen weken dat we ons eerst concentreerde op Xavi en met de hoop dat we naar huis mochten.
Xavi had ook veel spierspanning in zijn benen, daarom ook de spalken. Hij krijgt ook medicatie om de spanning uit de beentjes te krijgen. Ons werd ook geleerd hoe we sondevoeding moest geven, het aansluiten en afkoppelen. Op de NICU deden ze het vooral handmatig omdat hij nog niet zoveel voeding kreeg. Medicatie zelf toedienen via de sonde. Sonde controleren, medicatie geven en door spoelen met water. Het gebeurd wel eens dat Xavi de sonde uittrok en moest er een nieuwe worden ingebracht. De vraag werd wel gesteld om dat ook te leren, maar dat wilde ik niet. Ik moet wel mama blijven en bij zoiets vervelends moet iemand anders het doen. Wij hebben dus ook besloten om de sonde nooit zelf in te brengen. Maar als je al zo lang in het ziekenhuis verblijft voel je je echt bijna een verpleegsters.
Xavi lag nog een aantal weken op de highcare, naar omstandigheden deed hij het goed. Drinken werd weer een stuk minder. We hadden geen idee waar door het kwam. We hebben de sonde ook vaker eruit gelaten om te kijken of hij dan beter zou drinken. Maar zonder resultaat. Voorlopig komt hij niet van de sonde af.
Xavi mocht uiteindelijk na een paar weken na de medium care, weer een stapje dichterbij naar huis. Xavi heeft uiteindelijk geloof max 2 weken in op de medium care gelegen, omdat hij te groot werd voor de NICU. Hij mocht naar de kinderafdeling, dat vond ik wel spannend en had er wel moeite mee. We zijn de vaste mensen van de NICU gewend en dan krijg je weer nieuwe verplegers. Maar goed, weer een stapje verder. Xavi heeft daar ook niet lang gelegen, paar dagen en toen kregen we het goede nieuws, Xavi mocht na dik 4 maanden naar huis!! 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Kind

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je