{{ message.message }}
{{ button.text }}

Een ‘nette’ eter. Geluk of training!

June eet heel netjes voor haar leeftijd. Vanaf het begin zijn wij daar heel bewust mee bezig geweest. Is het nou een gelukje of heeft het echt gewerkt? En hoe hebben wij dit dan gedaan? Ik vertel het jullie!

Afbeelding blog 'Een ‘nette’ eter. Geluk of training!' Achtergrond blur afbeelding

Toen June ongeveer een half jaar oud was, was zij al heel ongeduldig wat betreft het eten. Het kon haar niet snel genoeg gaan en het eten was absoluut niet gezellig. Ze was toen nog net te klein om zelf te eten maar daar is het idee wel gekomen om heel vroeg te beginnen met het zelf eten. Want zo’n gefrustreerd kind aan tafel is geen pretje moet ik zeggen.

Ik denk dat June een maand of 10 was toen wij hiermee zijn begonnen. Ik was mij ervan bewust dat ze niet de hoeveelheid binnen zou krijgen dan wanneer ik haar zou voeden. Ik zorgde er wel voor dat ik tussendoor zelf haar een hapje voerde. Maar vanaf daar startte het zelf-eten-avontuur. En dat ging zeker niet zonder slag of sloot. Er was veel rotzooi, maar ik heb er zoveel profijt van.

Er zijn heel wat ongelukjes gebeurd, en ook at June niet zoveel als ik zou willen. Daarom gaf ik haar verspreid over de dag al groente. Zo wist ik zeker dat ze voldoende binnen krijgt en kon ze toch zelf eten. Geen gefrustreerde dreumes aan tafel en kon ik zelf mijn eten ook nog warm eten! Dikke prima.

En natuurlijk moest ik vaak even op mijn tanden bijten. Want die rotzooi lieve mensen. O-mijn-god. Maar ik ben zo blij dat ik heb doorgezet…

June is nu tweeëneenhalf. En eet heel netjes voor haar leeftijd. Bijna zonder knoeien en heel rustig. En ik ben daar zo blij mee. Ze wil nu zelfs, net als ons, met mes en vork eten. Dat gaat nog een stap te ver. Maar ik laat haar wel klungelen met een kindermesje van haar kinderbestek. No worry, niet gevaarlijk dus.

Ik denk dat de aanpak van vroeg zelf doen hieraan bij heeft gedragen. Dit werkte bij June. Wil niet zeggen dat dit bij ieder kind werkt. Er zijn ook kinderen waarbij de motoriek nog lastig is en het nog niet zo goed lukt of wat langer duurt. En dat is ook helemaal niet erg. Ik wil er alleen maar mee zeggen, dat het niet vanzelfsprekend is.

Hoe hebben jullie dit gedaan bij jullie kindjes?

Bedankt voor het lezen!

Liefs,

Jamielee.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je