{{ message.message }}
{{ button.text }}

De wereldreis (deel 12)

Afbeelding blog 'De wereldreis (deel 12)' Achtergrond blur afbeelding

Hij bedankt iedereen voor de reis en omhelst ons allemaal.. Hij zwaait en loopt weg. Wij blijven bewust nog even staan want we moeten eigenlijk dezelfde kant op maar volgens mij ben ik niet de enige die blij is dat hij weggaat….
 
Zo hèhè zegt Lars dan die is weg.. iedereen schiet in de lach en waar ik eerst nog dacht de enige te zijn beaamt iedereen dat ze hem maar een beetje een vreemde vonden.

Gelukkig heeft hij hier zijn vrienden want ik moet er niet aan denken dat hij met ons mee zou willen reizen.. of dat hij bij het vriendengroepje zou horen…
Dan zou het toch echt wel minder leuk worden en zouden we waarschijnlijk ook geen plannen maken om samen verder te reizen.
 
We zien dat Romeo en zijn vrienden bij een frisdrank automaat blijven hangen en we besluiten dan eerst maar om het thuisfront op de hoogte te brengen dat we goed geland zijn.
 
Nou loop nou toch is door denk ik bij mezelf.. We staan ons ook wel aan te stellen lach ik.. laten we gewoon het groepje voorbij lopen en kijken waar onze busjes zijn..
 
Goed idee zegt Sem, we zien 2 mannen in uniform met honden naderen. Brr vreselijk he die lui ze zijn zo streng hier denk ik bij mezelf.
Je moet hier niet proberen om drugs te smokkelen want dan ben je zwaar de klos.
 
Ik schrik mezelf wezenloos als ineens die honden gaan blaffen als ze ons voorbij lopen. Iedereen kijkt elkaar vragend aan en die mannen komen meteen in actie.
 
We moeten in een rij gaan staan en ik zie dat de honden naar mijn tas toe gaan en naar die van Lars.
 
Ik krijg hartkloppingen en begin te zweten what the fuck is hier aan de hand? De mannen pakken mijn tas en die van Lars en laten de honden er aan ruiken.

Direct beginnen deze weer te blaffen… Ik kijk Sem aan maar ik durf niks te zeggen. Oh mijn god laat het niet waar zijn.
 
Ik zie dat Romeo op een afstandje staat te kijken met zijn vrienden maar dat ze door lopen als ze zien dat ik naar ze kijk.

Verdomme denk ik in mezelf. Die klootzak, die hufter.. Zie je wel ik vertrouwde hem al voor geen meter. Hij moet hier mee te maken hebben.
De politie heeft inmiddels uit zowel mijn voorvakje als dat van Lars een klein zakje met wiet gehaald.
 
Hoe heeft hij dit voor elkaar gekregen?? Hoe kan het dat hij dit gesmokkeld heeft. Ik kook van woede en ik tril van angst.

Lars en ik worden in de boeien geslagen en we worden afgevoerd naar een kamertje. Ik begin gewoon bijna te hyperventileren.

Dit kan niet waar zijn.. Hoe leuk de eerste dag begon zo eindigt deze dag in een hel. Ik probeer op mijn ademhaling te letten maar het lukt niet. Ik ben compleet van slag en ik begin te huilen.
 
Er komt een man mijn kamer binnen lopen en godzijdank zie ik ook dat er een vrouw bij is. Ik wil al opgelucht ademhalen totdat ik naar haar gezicht kijk.
 
Jeetje wat een bitch zeg althans, zo kijkt ze dan toch. Ze nemen allebei plaats en dan volgt er een kruisverhoor..
 
De vrouw blijkt een tolk te zijn en ik blijf maar zeggen dat die Romeo, als dat zijn echte naam al is.. hier iets mee te maken heeft.
 
Ze vraagt waar ik dat op baseer en ik kan alleen maar aangeven dat ik hem vanaf het begin af aan al niet vertrouwde en dat hij ons allemaal omhelsde net en dat hij bij ons tassen kon toen we aan het roken waren.
 
Ze praten in het rap Engels en ik vang woorden op als “de jongen hiernaast” “nakijken” en “de rest van de vrienden”

Na een tijdje staan ze op en geeft de vrouw aan dat ze even wat gaan uitzoeken en straks terug komen. Ze vragen of ik wat wil drinken en ik geef aan wel een flesje water te lusten.
 
Ze komt nog terug met het flesje water en vertrekt dan weer. Ik kijk rond in het kamertje en vraag mij af waar Dees en Amy zijn. Zouden hun ook verhoord worden?
 
En Sem shit zeg … dat is ook wel een leuke eerste ontmoeting. Nou ja mijn geluk is dat het bij Lars ook in zijn tas zat anders had hij vast getwijfeld over wie ik ben.. Nu Lars het ook heeft weten ze vast wel dat het die Romeo geweest moet zijn.
 
Mijn gedachten schieten naar mijn ouders. Zouden ze die ook inlichten? Dit is echt een slechte film met mezelf in de hoofdrol denk ik. Meteen heb ik al spijt van de hele reis.. Zelfs het feit dat ik Sem ontmoet heb veranderd mijn gedachten niet.
 
Ik moet er niet aandenken wat nou als ze mij de cel in gooien? Daar wil je toch echt niet in terecht komen hier in het buitenland.
 
Als ik er aan denk voel ik de tranen al weer opkomen. Net als ik denk dat ik ga gek ga worden in het kamertje komen de bitch en de man weer terug binnen.
 
Ze gaan weer tegenover mij zitten en het zweet breekt mij weer aan alle kanten uit. Oh god.. ik moet naar de gevangenis.. Het is gedaan met mij..

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je