{{ message.message }}
{{ button.text }}

De diagnose en verder...

Afbeelding blog 'De diagnose en verder...'


Wat als........ je al jaren het gevoel hebt dat je kind niet zo lekker in zijn velletje zit?
Wat als....... datzelfde kind niet mee komt op school?
Wat als......... je kind zelf aangeeft dat het niet gelukkig is, iedereen hem/haar stom vindt, en dom is?
Wat als..........je kind steeds in situaties belandt, simpelweg omdat het de gevolgen niet kan overzien?

Ja, wat als?????
In deze situatie bevonden wij ons, en niet de laatste tijd maar al veel langer. En steeds maar net niet de vinger op de zere plek kunnen leggen, maar wel steeds meer “vermoedens van” hebben. En na een aantal jaren steggelen, toch gekozen om verder onderzoek te laten doen. En dan na dat traject, komt de bevestiging van je gevoel en tegelijkertijd een mokerslag. ADD, of zoals ze nu zeggen, een variant van ADHD. 
Enige oplossing op dit moment: Ritalin.
Het enige woord wat je als ouder absoluut niet wil horen. En waarom? Omdat het zo negatief bekend staat. Wat op zich vreemd is, want tegenover elk negatief verhaal, staan er 30 positieve. Toch is het negatieve hetgeen dat beklijft. 
Uiteindelijk besluit je, we gaan het toch proberen want je wil het beste voor je kind nietwaar?

Vervolgens gaat er een maand voorbij, want de wachtlijst om het in te gaan stellen is ( verschrikkelijk genoeg) behoorlijk. Een maand vol verdriet, onmacht, onbegrip, stress, spanning en hoop. Een maand vol paniekaanvallen die je zomaar overvallen. Ook op het schoolplein, waardoor je nog meer paniek krijgt uit angst voor nog een herhaling daarvan. Wat staat ons te wachten, wat doen we hem aan? Is het wel de juiste keuze? 

En dan is het zover, de start.....
Huilend op je werk, want je kind de eerste keer “een pilletje” geven is toch een drempel hoor. De juf instrueren, kind instrueren, de hele dag je telefoon in de gaten houden of het wel goed gaat. En maar malen, doe ik, doen wij er wel goed aan??? De lijst met bijwerkingen is schrikbarend lang en heftig. Maar dat is die van paracetamol ook. Ben ik een slechte moeder, zijn wij slechte ouders dat wij het willen proberen?

Kindlief is er nuchter onder, vandaag pilletjesdag mama! Dan kan ik me concentreren! Ja vriend vandaag is de dag. En daar gaat hij, blij, vrolijk en onbevreesd huppelend naar school. Ik er achteraan met lood in mijn schoenen en pijn in mijn hart. Angst voor het onbekende, angst voor wat misschien komen gaat.

En dan het verlossende woord: ik kon me vandaag zo goed concentreren, en mijn hoofd was eindelijk leeg!! Ik denk alleen nog maar aan school en niet aan alle andere dingen. De juf geeft aan dat de omslag bizar is en vandaag had hij zijn rekentoets als eerste af, terwijl hij die nog nooit afgekregen heeft. Mijn kind kwam stralend van het zelfvertrouwen uit school en was zo trots! 

Dus ja, we zijn er nog niet. Er komt vast nog een terugslag. We zijn pas 3 dagen onderweg. Maar wat ben ik blij dat wij toch de juiste keus gemaakt hebben. Dat wij hebben gezien dat het niet meer ging en vooral, dat wij zijn signalen zo goed hebben opgevangen. 
En wat ben ik blij, dat mijn kind nog steeds mijn gekke, impulsieve, vrolijke ventje is. Maar dan wel met een rustig hoofd. 
❤️


*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Kind, #ADHD, #hsp

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je