{{ message.message }}
{{ button.text }}

De anti pest club van Dunya

De week tegen pesten maakt dat Dunya zich erg bezighoudt met het onderwerp pesten. Ze wil net als op tv een anti pest club oprichten.

Afbeelding blog 'De anti pest club van Dunya' Achtergrond blur afbeelding

Anti pest club

“Ik heb het iedereen gevraagd” zegt Dunya. “Maar niemand kent een kind op school dat gepest wordt.” De reden dat het niet opgewekt klinkt, is dat ze lid wil worden van de anti pest club. Deze hele week is het de “week tegen pesten” en alle programma’s op zapp, Nederland 3, staan in het teken van pesten, de gevolgen van pesten en wat je er tegen kunt doen. De rolverdeling komt ook aan de orde. Er zijn meer mensen bij betrokken dan alleen de pesters en het slachtoffer. Anne-Mar gaat bij kinderen langs die gepest worden, gaat in gesprek met de klas en richt samen met klasgenootjes de anti-pest-club op. Pesten opgelost. Ze gaat na twee maanden terug naar de school om te kijken hoe het daar gaat. De kinderen dragen allemaal een polsbandje van de anti pest club. Als de sfeer daadwerkelijk veranderd is na twee maanden, plakt Anne Mar de sticker van de club bij de ingang van de school. Het blijft realistisch, want het is niet altijd opgelost. Soms wordt er toch weer gepest als Anne Mar komt vragen hoe het gaat. Dan volgt er opnieuw een gesprek met de klas en worden de afspraken nieuw leven ingeblazen. Of ze dan nòg een keer terugkomt weet ik niet. Misschien is het ook gewoon een taak van de school om het dan verder op te pakken.

Ringworm

Ook is er elke dag een andere film op zapp, die gaat over pesten. Dunya is ervaringsdeskundige en is ernstig onder de indruk van de dingen die ze ziet. Vaak gaat pesten in de films gepaard met geweld. Dat was bij Dunya niet zo. Het waren gewoon vervelende opmerkingen. Het begon vorig jaar in groep vier met een stuk in de nieuwsbrief. Op school was ringworm gesignaleerd en dat was erg besmettelijk. Zodra ouders het vermoeden hadden van ringworm moesten ze naar de huisarts gaan en meteen de leerkracht inlichten. Omdat Dunya op een gegeven moment wat droge plekjes had in haar nek gingen we even langs de huisarts. Ik gaf bij de juf aan wat er mogelijk aan de hand was en we gingen vervolgens naar de dokter. We kregen een zalfje en dat was dat. Helaas stond niet in de nieuwsbrief dat ringworm geen echte worm is, maar een schimmel in de vorm van een worm. Dunya vertelde in haar onschuld aan kinderen in haar groepje dat ze misschien ringworm had. Kinderen vertelden dat thuis en kregen het advies om Dunya even te mijden en goed hun handen te wassen als ze iets van Dunya hadden aangeraakt. Die kinderen gaven dat advies door aan andere kinderen en zo ontstond er een nare sfeer rondom Dunya. Vriendinnetjes wilden niet meer naast Dunya in de rij, of riepen “ieuw” als Dunya ze een gummetje aan wilde geven. Ook ouders en kinderen van andere groepen bemoeiden zich ermee. Dunya droeg steeds een sjaal van mij, die ze om haar hals wikkelde om de plekjes in haar nek te verbergen. Het duurde lang voordat het stopte.

Varken

Het onderwerp ringworm was vergeten, maar toen waren er kinderen die Dunya “varken” gingen noemen, omdat ze vaak roze kleren draagt. Ze zei het tegen de juf. “We gaan elkaar geen varken noemen!” zei de juf boos. “Dan moet ze maar geen roze kleren dragen” zei een meisje bijdehant. “Als ik morgen roze kleren aandoe, ga je mij dan ook varken noemen?” vroeg de juf. Tot het eind van het schooljaar ging het pesten door. Dunya noemde zichzelf “een kind van niks” en dat sneed dwars door mijn ziel. Gelukkig gaat het in groep vijf nu goed. Het pesten heeft alleen wel veel impact gehad. Zodra er een incidentje is wat lijkt op pesten, raakt ze helemaal over haar toeren. Het is ook de angst dat het nog een keer gebeurt.

Angst

Het raakt mij als moeder natuurlijk enorm. Vooral omdat ik het vreselijk vind als Dunya ongelukkig is, maar ook omdat het herinneringen oproept aan vroeger. Ook ik werd gepest, veel meer en veel langer en erger dan iemand vermoedt denk ik. Niemand wist hoe ermee om te gaan en ik nog het minst. Nadat we op het voortgezet onderwijs een studierichting hadden gekozen, ging het beter. De angst bleef wel en komt terug als Dunya vertelt over incidentjes. Gelukkig valt het vooralsnog mee. Ze gaat blij naar school en als er iets is pikt de juf het goed op. Toen Dunya nog niet bij haar in de klas zat hebben we een incident over ringworm gemeld bij haar, omdat er ook een leerling van haar bij betrokken was. “Het komt goed!” knikte de juf naar mij nadat Dunya haar verhaal had gedaan. Ze heeft hem aangesproken, Dunya mocht vertellen waarom ze het zo vervelend vond, hij heeft zijn excuses gemaakt en hij heeft het nooit meer gedaan. Zo simpel kan het zijn. Ik ben blij dat Dunya nu bij haar in de klas zit. Dan weet ik dat pesten in de kiem gesmoord wordt.

Polsbandje

Dunya wil ook een polsbandje van de anti pest club. Maar helaas wordt er op het moment niet gepest en dus kan ze geen anti pest club oprichten denkt ze. “Je kunt toch ook een anti pest club oprichten met je klas? Dan spreek je met elkaar af dat jullie niemand pesten, niemand buitensluiten en dat jullie kinderen helpen die gepest worden!” stel ik voor. Dunya veert op. “Maar dan moet je wel met de juf overleggen. Ik kan niet voor de hele klas polsbandjes bestellen, want de juf moet het ermee eens zijn!” leg ik uit. Ik schrijf de website op en het briefje geeft ze aan de juf. Die kent het niet. De volgende ochtend zegt de juf als we binnenkomen: “Ik heb gister een stukje gezien van de anti-pest-club en ik moest nog aan je denken. Ik denk dat ik wel een beetje begrijp wat je bedoelt.” Dunya zegt dat ik precies kan uitleggen hoe het zit. Ik vertel over de opmerking van Dunya dat niemand gepest wordt en dat ik zei dat ze ook een club kan oprichten om dat zo te houden. De juf lacht en is het daarmee eens. Of de anti pest club er komt is maar de vraag, maar pesten wordt hier wel serieus genomen. Daar draait het om!

Het Klokhuis

In de afleveringen van het Klokhuis worden tips gegeven wat je kunt doen als je ziet dat iemand gepest wordt. Bijvoorbeeld naast iemand gaan staan. Het slachtoffer voelt zich niet meer zo alleen en voor de pester is de lol eraf. “Dat ga ik doen!” zegt Dunya stellig. “Ik ga naast iemand staan als ie gepest wordt!” Om te kijken hoe serieus ze het meent vraag ik een beetje door. “Wat nou als het een kind is dat je he-le-maal niet leuk vindt?” vraag ik haar. Ze haalt haar schouders op. “Het maakt toch niet uit of ik iemand leuk vind of niet? Pesten doe je gewoon niet, dat verdient niemand!” De wil is er, of ze het ook echt durft weet ik niet. Ik denk dat de angst om zelf gepest te worden nog erg aanwezig is. Maar het zou me ook niet erg verbazen als ze het op een gegeven moment wel gewoon doet. Juist omdat ze weet hoe erg het is om gepest te worden en omdat ze een ander wil helpen. Ik hoop dat het haar lukt.

#Durfjijhetaan

De week tegen pesten is voorbij. De media-aandacht wordt weer minder. Hopelijk blijven de anti pest clubs bestaan. Ook voor oudere kinderen is er genoeg te vinden over pesten. Er is op internet een speciale pestcheck te vinden voor middelbare scholieren. Deze kan online ingevuld worden en in de laatste week van september kunnen de resultaten van alle middelbare scholen in Nederland bekeken worden. Ook is er een site om leerkrachten te ondersteunen, met het thema #durfjijhetaan. Ik hoop dat deze initiatieven doorgaan na deze week. Er zijn verschillende soorten pesten en daardoor is elke aanpak weer anders. Door deze week is het onderwerp weer op de agenda gekomen, zijn misschien meer mensen zich bewust van de gevolgen van pesten. Pesten mag geen vergeten onderwerp zijn. Pesten moet stoppen!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Kind

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je