{{ message.message }}
{{ button.text }}

Blog 8: Logopedie voor onze bijna-peuter

Hij brabbelt de oren van ons hoofd. Af & toe zit daar een herkenbaar woord tussen. Maar, loopt hij niet achter op zijn leeftijdsgenootjes?

Afbeelding blog 'Blog 8: Logopedie voor onze bijna-peuter'

Het begon een paar maanden geleden. Onze zoon zei al een tijdje 'papa' en 'opa', maar ineens stopte hij daarmee. 
In eerste instantie dacht ik er niet veel van. Maar weken later leek hij deze woorden wel helemaal te zijn vergeten. Het enige wat hij nog zei was 'mama' en dat zei hij dan ook tegen iedereen.

We hebben al een tijdje een preverbaal logopediste bij ons in huis. Onze zoon heeft (ver)slikproblemen en daar kregen wij begeleiding voor aan huis. Bovenstaande heb ik dan ook een keer met haar besproken. Zij vond het vreemd. Meestal is het andersom: eerst noemen ze iedereen mama en brengen daarna nuances aan. Ik moest het maar in de gaten houden. 

Het werd herfstvakantie. Mijn vriend was eindelijk ook weer een weekje vrij. En ineens was dat woord er weer: 'papa'. We waren dolgelukkig en enorm trots, met name mijn vriend (zoals je misschien wel begrijpt)! Maar nu, nog geen twee weken later is het woord weer net zo snel verdwenen. 

Toch is zijn passieve woordenschat (woorden die hij begrijpt) heel erg groot. Hij wijst alles wat je zegt aan en maakt ook de juiste beweging hierbij, ook al zegt hij het woord zelf nog niet (denk aan: hoera, high 5, kusje).

Inmiddels is onze logopediste weer langs geweest en heb ik een lijst van haar gekregen (Lexilijst Nederlands). Daarop staan woorden die kinderen van ongeveer 2 jaar oud moeten kunnen zeggen. Het absolute minimum is 20 woorden, maar dat is echt de ondergrens. Het zou mooi zijn als kindjes er ongeveer 40 à 50 kennen. Nu moet ik dus bijhouden welke woorden onze zoon WEL kan zeggen. Ook woorden die hij niet helemaal goed zegt (it in plaats van zit), tellen mee. Zolang hij de betekenis maar kent en het woord maar in de goede context gebruikt of de juiste beweging erbij maakt. Gelukkig zijn dat er veel meer dan ik in eerste instantie dacht, maar de telling houdt momenteel toch echt op bij 21 woorden. 

Daarnaast moet ik met hem oefenen. Ik moet hem naar mijn mond laten kijken als ik woorden uitspreek. Hij moet aan mijn mond voelen hoe ik klanken uitspreek. Ik moet hem voor bleven lezen (deden we al) en hem aansporen mij na te zeggen.
Je ziet dat hij het probeert. Hij kijkt naar mijn mond en dan beweegt hij zijn mondje mee. Maar zonder geluid en al snel stopt hij weer. Alsof hij denkt 'ik kan het toch niet goed zeggen, dus dan zeg ik het maar helemaal niet'.

Uiteraard zijn wij dolenthousiast met ieder woord dat hij WEL zegt. We klappen dan voor hem en je ziet dan ook dat hij helemaal trots is op zichzelf. In januari, na zijn tweede verjaardag, komt onze logopediste weer terug. Waarschijnlijk wordt hij dan doorverwezen naar een logopedist met een specialiteit op dit gebied. Tenzij hij uiteraard ineens een ontwikkelingssprong hierin maakt. Dan zal dit niet (meer) nodig zijn.

In de tussentijd wachten we maar af en blijven we oefenen. Uiteindelijk komt het vast allemaal goed met onze kleine man. :)

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Kind

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je