{{ message.message }}
{{ button.text }}

Blog 34: Ik ben twee en ik zeg 'NEE'!

De eigenwijze fase van onze zoon blijft niet alleen bij het niet meer willen (in)slapen. Hij heeft nog veel meer voor ons in petto.

Afbeelding blog 'Blog 34: Ik ben twee en ik zeg 'NEE'!'

Onze zoon is vanaf zijn geboorte al eigenwijs. Hij doet alles net een beetje anders dan de rest en dat zal waarschijnlijk ook altijd wel zo blijven. Dat eigenwijze en ondeugende is altijd wel erg hartverwarmend geweest. Onze kleine charmeur heeft al menig persoon ingepakt met zijn heerlijke koppie!

Maar nu zijn we toch duidelijk in een iets minder charmante fase beland: de 'ik-ben-twee-en-ik-zeg-nee-fase'. Gek genoeg begon deze fase al een aantal weken voor zijn tweede verjaardag. 
Het begon klein en simpel: onze zoon is altijd een klimmer geweest, maar klom nooit op dingen waarvan wij zeiden dat hij dit niet mocht of deed het niet meer na correctie. Nu dus wel: op de salontafel, zijn speelkeuken.. Echt gevaarlijk! Hij vindt het fantastisch.. Als wij hem corrigeren, lacht hij ons min of meer uit en doet het gewoon nog een keer.. Lastig!

Daarnaast is er ook iets nieuws bijgekomen: bijten! Het begon een paar dagen geleden, geheel onverwachts, toen hij ons 'voor de grap' allebei in ons been beet. Heel zachtjes, maar toch.. Ik ben daar absoluut niet van gediend, meteen gecorrigeerd natuurlijk.. Maar een paar dagen later deed hij het dunnetjes over. Nu waren ook mijn borst, wang, arm en hand de pineut. Tijdens het intakegesprek met de peuterspeelzaal, waar hij half januari start, heb ik al aangegeven dat hij nu in deze fase zit. Uiteraard blijven wij hem 'straffen' als hij het (nogmaals) doet. 

Als je hem corrigeert, daagt hij je ook echt uit. Hij lacht en rent vervolgens voor je weg. Als je rustig achter hem aan gaat, maakt hij er helemaal een (tik)spelletje van. Het enige dat helpt is hem even in een 'klem' te nemen om hem toe te spreken. Uiteraard vindt hij dat helemaal niets, maar het uitdagende gedrag is daarna wel meteen over. Nou ja.. Meestal dan.

Wanneer het tv tijd is, vraag ik hem wat hij wil kijken.. Hij laat heel duidelijk weten wat hij wel of absoluut niet wil zien: alles is neuh of ja! Maar ook op momenten dat ik zelf even iets wil kijken, word ik aan mijn jasje getrokken. Mini-meneer laat dan ook even weten dat hij het er dan niet mee eens is. Soms zelfs met een driftbui tot gevolg. 

Maar vandaag spande toch wel de kroon. Onze zoon bleek vandaag bij de huisarts in beide oren een oorontsteking te hebben. Vandaar dat hij al een paar dagen niet lekker (in)slaapt. Eenmaal weer thuis wilde hij niet naar binnen, maar ik vond het voor hem toch echt even te koud buiten. Ik heb hem dus binnen gehaald, waarna hij ruim 20 minuten keihard gehuild, gebruld, gesnotterd en gehoest heeft. Hij stopte pas toen ik mijn man belde en hem even wat tegen onze kleine liet zeggen. De stem van Papa kalmeerde hem gelukkig weer, want man-o-man: wat kan hij hysterisch schreeuwen! Ik wist even niet meer waar ik het zoeken moest. 

Kortom, momenteel zijn we in een 'moeilijke' fase beland. Eentje waarvan ik hoop dat hij snel overwaait. Gelukkig gaat het slapen nu iets beter met zijn antibiotica kuur en zijn neusspray. 
En gelukkig heeft onze zoon ook nog genoeg lieve, vertederende, leuke (knuffel)momenten! Daar genieten we op dit moment dan maar even extra van.. :)

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Kind

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je