{{ message.message }}
{{ button.text }}

Blog 17: Je vraagt er gewoon om mama.. ;)

Ongelooflijk! Onze zoon is inmiddels 23 maanden, maar zo klein als hij is.. Hij weet het gewoon: mijn zwakke plek! ;)

Afbeelding blog 'Blog 17: Je vraagt er gewoon om mama.. ;)' Achtergrond blur afbeelding

Oké, ik weet het.. Als je het liefst iedere dag op blote voeten loopt (zoals ik), dan vraag je er eigenlijk gewoon om. Maar ik kan er niets aan doen. Inmiddels sta ik erom bekend, zelfs op onze bruidsreceptie liep ik op blote voeten door de zaal! 

Maar ook ik heb het niet van een vreemde, het lopen op blote voeten zit bij mij gewoon in de familie. Zo liep mijn opa het liefst op blote voeten als hij thuis was en mijn zoon heeft inmiddels dezelfde voorkeur. Zodra zijn schoenen uitgaan, dan trekt hij automatisch ook meteen zijn sokken uit. Waar hij ook komt! Al heeft het bij hem waarschijnlijk momenteel merendeels te maken met het feit dat hij op sokken nogal regelmatig uitglijdt. Op blote voeten heeft hij dat toch wat minder snel, ons brokkenpilootje! ;)
Of zal hij dan toch mijn voorbeeld volgen?

Nu onze zoon op een leeftijd is gekomen dat spelen vaak betekent dat hij spullen door de kamer smijt (denk bijvoorbeeld aan blokken, little people poppetjes en auto's), is het niet altijd even prettig om bij ons thuis op blote voeten te lopen. Het is al meer dan eens gebeurd dat ik ergens op stap en mezelf er dan even aan moet herinneren niet in vloeken uit te barsten, omdat er een kleine man bij staat. 

Ook onze twee katten kunnen er wat van. Aangezien ze binnenkatten zijn, hebben wij 2 kattenbakken staan. En na ieder 'toiletbezoek' nemen de katten een paar grindjes mee tussen hun nagels, die ze vervolgens achterlaten in de woonkamer. Als je daar op stapt, kan dat soms ook zorgen voor hele nare, scherpe pijn onder je voeten.. Maar om dan in het vervolg sokken aan te trekken.. Ach, met sokken aan voel je dat allemaal toch ook echt wel! 

Maar het lopen op blote voeten levert bij ons thuis ook regelmatig menige lachbuien op. Zo vindt onze kleine het hilarisch als ik met mijn tenen wiebel. Hij probeert het dan ook na te doen, wat nog niet helemaal lukt. Om vervolgens na een tijdje soms gefrustreerd in mijn tenen te knijpen, zodat ik ophoud met wiebelen.. Alsof hij denkt: ik niet, dan jij ook niet.

Daarnaast vindt hij het fantastisch om mama onder haar voeten te kietelen. Hij weet namelijk dondersgoed dat mama daar niet tegen kan. Ik trek dan mijn voeten weg en maak 'rare' geluiden. Wat hem natuurlijk alleen maar aanspoort om nog een keer te kietelen. Maar ik kan er echt niets aan doen, het is gewoon mijn 'zwakke plek'.
En dat weet hij echt wel! Het is niet zo dat dit eenmalig gebeurd is. Iedere keer als hij mijn voeten op de bank ziet, dan gaat hij er voor. Inmiddels kennen we het spelletje wel en krijgt hij al de slappe lach als hij mij aankijkt. Dan kijkt hij eerst naar mijn voeten en dan naar mij. Alsof hij zijn plannetje net heeft bedacht en wil gaan uitvoeren (en alsof mama nog niet weet wat haar te wachten staat). Wat kan hij dan toch heerlijk ondeugend kijken en schaterlachen.. :)

Hij heeft ook echt een partner-in-crime gevonden in zijn papa. Hij vindt het prachtig om op de grond met ons te stoeien, met als gevolg dat mama regelmatig wordt tegengehouden (door papa), zodat de kleine mij onder mijn voeten kan kietelen. Uiteraard onder aanmoediging van zijn papa.. ;) Ze hebben dan ook samen de grootste lol! Onze zoon kan me dan ook met zo'n blik aankijken als: ja mama, moet je maar sokken aantrekken.. Je vraagt er gewoon om ;)

Hihihihi.. Wat een voet en een paar tenen al teweeg kan brengen bij zo'n kleintje.. ;)

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Kind

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je