{{ message.message }}
{{ button.text }}

Afscheid nemen is moeilijk voor een peuter

Nino was vanaf dat één eigenlijk wel een vrolijke baby. Met 3 maanden ging hij al naar de crèche en ook dat was nooit een probleem.

Afbeelding blog 'Afscheid nemen is moeilijk voor een peuter' Achtergrond blur afbeelding

Hij vind iedereen leuk, lacht naar alle mensen en heeft nooit een eenkennigheidsfase gehad. Heerlijk vond ik dat. Vooral als ik kinderen zag die compleet aan moeder vast geplakt zaten en waarbij moeder niet eens even naar de wc kon gaan zonder dat het kindje zichzelf in een hysterische huilbui stortte. Niet heerlijk in de zin van leedvermaak, maar heerlijk in de zin van dat ik dit probleem niet hoef te takelen met Nino want volgens mij kost dat enorm veel energie als ouder. 

Dat Nino nu 2 jaar geworden is en opeens toch nog in de ik-moet-huilen-als-ik-afscheid-neem-van-papa-en-mama-fase zou komen had ik dan ook totaal niet zien aankomen. Noem mij maar naïef want als kleuterjuf weet ik maar al te goed dat kinderen daarin niet erg voorspelbaar zijn en dat het bij velen er gewoon bij hoort.

Ik ben met mijzelf ten rade gegaan, hoe komt het dat hij dit opeens nu toch nog heeft. Komt het omdat hij 6 weken niet naar de crèche gegaan is en het daarna toch weer even wennen is (ondanks dat het pas begon bij de tweede week dat hij weer naar de crèche toe ging), komt het omdat hij erg veel mama tijd heeft gehad in de zomervakantie, komt het omdat hij voelt dat er dingen gaan veranderen met de komst van zijn zusje over een aantal weken, is het alleen bij situaties die anders zijn dan normaal (het gebeurt namelijk niet als papa hem alleen weg brengt naar de crèche of als opa en oma hem komen ophalen, dat is namelijk de normale gang van zaken) of komt het omdat hij met zijn 2 jarige leeftijd in een nieuwe fase gekomen is. Een fase waarin hij bewuster is van veel dingen maar al die dingen die hij opneemt nog niet altijd een goed plekje kan geven. En bij dit specifieke stukje dus, het bewust worden dat papa en mama weg gaan en het soms wel even duurt voordat ze weer terug komen.

Naja, wat het ook is, het is nu gewoon even zo en niks om je zorgen om te maken weet ik gelukkig uit ervaring. Zodra wij uit beeld zijn en hij iets anders leuks in het vizier heeft gekregen is de huilbui voorbij en is er niks meer aan de hand. Net als bij de meeste kleuters in mijn klas. Ik hoor me dan ook dezelfde dingen tegen mijzelf zeggen als ik tegen mijn ouders doe, gelukkig helpt dat en ben ik er dan niet meer mee bezig door de dag heen. Maar het blijft een vervelende manier om afscheid te nemen van je kind.

Door deze nieuwe fase ben ik wel erg benieuwd hoe Nino gaat reageren op de nieuwe baby straks. Niet de eerste reactie maar de reactie als hij merkt dat dingen veranderen in ons huishouden, dat de baby niet meer weg gaat en dat hij de aandacht van mama en papa moet delen.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Kind

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je