{{ message.message }}
{{ button.text }}

Aanvaring met de wipkip is retourtje eerste hulp

Terwijl mijn man thuis nog wat dingen moest doen, ging ik samen met onze zoon naar de speeltuin om de hoek. Na even op de schommel gezeten te hebben rende hij vol enthousiasme naar de wipkip, struikelde en viel recht met zijn wenkbrauw op de wipkip.

Afbeelding blog 'Aanvaring met de wipkip is retourtje eerste hulp'

Natuurlijk was ik er als de kippen bij, het was al flink aan het bloeden en in de halve minuut dat ik hem naar huis tilde begon zijn oogje flink op te zwellen. Mijn man hoorde al het gehuil van zijn zoon en stond al voor de deur. Ik zag de schrik, paniek en tranen in zijn ogen "wat is er met mijn mooie man gebeurd" zag ik hem denken. Mijn eerste opmerking "Het ziet er heel erg uit" hielp ook niet uiteraard, terwijl ik onze zoon al huilend in zijn armen duwde. Ik rende naar boven voor een schoon washandje, die ik met al gekookt en ondertussen afgekoeld water nat maakte, voor de desinfectie. Terwijl mijn man onze zoon probeerde te sussen belde ik direct met de huisartsenpost aangezien het weekend was.

De huisartsenpost zei dat we de wond moesten koelen, dus snel ijs in het washandje. Onze zoon vond dat heerlijk en stopte meteen met huilen. Het was erg druk bij de huisartsenpost, maar we mochten meteen langs komen omdat het een hechting zou worden. Met een pleister op de wond en een nat, bloederig en koud washandje gingen we naar het ziekenhuis/huisartsenpost. Met een redelijk rustig kind kwamen we de wachtkamer binnen, de kleine man vond het speelgoed toch wel erg interessant (gelukkig maar). En we werden vrij snel geholpen. En dan zie je toch de andere mensen en ouders met kinderen kijken. We komen binnen met een rustig kind (bloed wel al grotendeels weg gehaald uiteraard) en worden meteen geholpen.

Bij de arts bleek dat er wel echt een hechting in zijn wenkbrauw moest komen. Onze kleine man kwam bij mij op mijn buik te liggen, moest wel even huilen bij de verdoving en de hechting, maar hij hield zich zo ontzettend stoer. Ik was echt heel erg trots op hem. Hij kreeg een mooie Pluto knuffel mee naar huis. We kregen de tip even de wond niet nat te maken en vrijdag langs de dokter te gaan om de hechtingen te verwijderen.

In de loop van de week nam de zwelling af en kreeg hij een donkerpaars oogje. Bij de dokter werd de hechting er uit gehaald en je ziet er al bijna niets meer van. De wond zit ook echt "verstopt" onder zijn wenkbrauw. Het was allemaal erg schrikken, maar het is allemaal erg goed afgelopen. Hij had geluk dat het zijn wenkbrauw was en niet zijn oogje. Natuurlijk ben ik erg trots op mijn stoere mannetje. Een eerste litteken moet er helaas altijd wel een keertje van komen. Je kan je kind niet overal voor beschermen, als hij maar lekker rond rent en speelt.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je