{{ message.message }}
{{ button.text }}

#3 waarom moeten kinderen altijd een label krijgen

Mijn laatste blogs zijn inmiddels ruim een jaar geleden en er is in de tussentijd genoeg gebeurd. Inmiddels is er een diagnose voor mijn zoontje bekend en schrijf ik dit vervolg om het kwijt te kunnen maar misschien ook in contact te komen met andere moeders met dezelfde situatie.

Afbeelding blog '#3 waarom moeten kinderen altijd een label krijgen'

zoals ik hier boven al zei is het inmiddels ruim een jaar geleden dat ik mijn laatste blog hier over heb geschreven. we zaten toen vol op in strijd om ons zoontje op school te krijgen. hij is mishandeld geworden op het mkd wat geresulteerd heeft in 5 maanden lang thuis zitten. geen school die hem wou hebben tot ik een onderwijsconsulent in de arm nam toen ineens was binnen twee gesprekken zijn plekje op het speciaal onderwijs een feit. Hij gaat nu bijna een jaar al met veel plezier naar het speciaal onderwijs waar hij het erg naar zijn zin heeft en het erg goed doet we zien hem sprongen vooruit maken.

Ik ben ook altijd erg bezig geweest dat de instanties mijn zoontje moeten onderzoeken aangezien ze alles wat ze doen en hebben gezegd hebben gebaseerd hebben op een verslag van het mkd.
Nu heeft het dit jaar dan eindelijk plaats gevonden en heeft mijn zoontje in de afgelopen week meerdere onderzoeken gehad. gisteren was de uitslag. Ons zoontje blijkt een lichte vorm van autisme te hebben en wat is dit nieuws me zwaar gevallen ook al wist ik dat er een kans was al langer dan dat hij onderzoeken kreeg.

Waarom valt het me dan zo zwaar? namelijk omdat ik er al heel erg lang (lees zoontje nu 6 en al bezig sinds hij 3 jaar is) er op heb aangedrongen dat ze mijn kind niet moeten beoordelen op verslagen als er geen onderzoeken zijn geweest. Nu blijkt dus dat hij al veel eerder de diagnose had kunnen krijgen en al veel eerder geholpen had kunnen zijn.
Hij had al die ellende op scholen niet hoeven mee maken en thuis zijn we ook harder voor hem geweest dan eigenlijk goed was. Voor ons wat er altijd een grote vraag of hij iets echt niet kon of begreep of dat hij dit wel deed maar het iets te maken zou hebben met niet willen. Nu zit ik met een heel erg groot schuldgevoel. de gevoelens van wat als en had ik maar. ik weet dat ik hier totaal niets mee opschiet maar t steekt.

Nu weten we in elk geval wel wat er is en kunnen we daar aan gaan werken. Ook ben ik bezig om toch nog een klacht naar het mkd in te dienen niet alleen vanwege de mishandeling maar ook omdat ik vind dat ze dit hadden moeten kunnen herkennen of misschien zelf testen hadden kunnen uitvoeren.

aangezien wij pas gister de uitslag hebben gehad moet voor ons alles nog op gang gezet gaan worden en gaan ze zich nu eerst richten op de school. maar in de tussentijd zijn alle tips voor mij welkom zodat we ons zoontje zo goed mogelijk kunnen begeleiden en hem kunnen helpen met de prikkels.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je