{{ message.message }}
{{ button.text }}

'Jij doet je kinderen tekort' werd me medegedeeld.

Ik wil zeggen, nee, gillen 'Kijk naar jezelf!' of 'Waar bemoei je je mee?', maar verder dan totaal verbaasd kijken kom ik niet.

Afbeelding blog ''Jij doet je kinderen tekort' werd me medegedeeld.'

Werken... even niet zo'n zin in. Al eventjes niet eigenlijk. Maar ja... Met een vol hoofd en een bureau vol stapeltjes, probeer ik er maar het beste van te maken. De klanten aan de telefoon geven afleiding. Soms leuke afleiding, soms irriteren ze me mateloos. 

Het is niet zo druk, dus er is tijd om met collega's te praten. Met de collega tegenover me gaan de gesprekken van de hak op de tak. Koetjes, kalfjes, de kinderen, het werk... vanalles. En dan ineens zegt ze: 'Jij doet je kinderen tekort.' .... .... .... ....

'Sorry?' weet ik uit brengen... Haar uitleg volgt: 'Jij doet je kinderen tekort omdat je niet aan het lijnen bent; Je bent te dik, te zwaar. En dus ben je ongezond. Daardoor word je sneller ziek, heb je minder energie en ga je eerder dood.'

Ik wil zeggen, nee, gillen 'Kijk naar jezelf!' of 'Waar bemoei je je mee?', maar verder dan totaal verbaasd kijken kom ik niet.

Mijn telefoon gaat... In vol automatisme neem ik op en sta mijn klant te woord. Maar intussen draait mijn hoofd op volle toeren. Ik ben verbouwereerd door wat me net is medegedeeld. Het ergste van alles is dat ik het ergens in mijn hoofd meteen voor waar aanneem. Heerlijk zo'n super groot zelfvertrouwen...NOT

Groot ben ik niet, slank al helemaal niet. Dik, ja, misschien wel. Ik ben niet tevreden met mezelf. Het liefst val ik een aantal kilo's af, maar als ik rondkijk ben ik zeker niet erg te dik. Ik heb een buikje, dat er door de keizersnede helaas niet strakker op geworden is. Stevige dijen heb ik ook, familie kwaaltje. Maar ben ik echt zo dik dat ik daarmee mijn kinderen tekort doe? Ik voel me dikker dan ik ben. Als ik in de spiegel kijk zie ik een dikker iemand. Soms wijs ik wel eens iemand aan tegenover mijn man en zeg dan 'Zo dik ben ik.'. Maar volgens hem klopt dat van geen kanten. En met mijn maatje 42, 44 is dat, misschien, ook wel waar. 

_87169484_eating_mirror_976_1483480889.j

Dag in dag uit ben ik bezig met de zorg voor mijn kids, voor mijn man, het huis, de poezen, mijn werk en ga zo maar door. Daarnaast probeer ik zoveel mogelijk stomme dingen te doen als ze (kids en man) slapen en zo veel mogelijk leuks overdag. Ik eet gezond, beweeg zoveel als mogelijk. Oké geen sport(-school) maar daarvoor heb ik nu domweg geen tijd of energie over. 

De collega is al over gegaan tot de orde van de dag... Klanten, collega's, praatjes over van alles. Bij mij blijft het allemaal maar spoken. Naast alle stress, zorgen en het gedoe in mijn leven, komt deze achtbaan in mijn hoofd er ineens bij. 

Ik wil het van me afzetten.... Doen alsof ik het niet gehoord heb. Maar in plaats daarvan zoek ik bewijzen die me zeggen dat ze gelijk heeft en bewijzen die mij verdedigen tegenover haar mededeling. 

....

Op weg naar beneden loop ik even onze slaapkamer binnen. Het is bijna acht uur.  De kids liggen net in bed, mijn man ook. 'Wat is er met je? Er is iets gebeurd.. ik zie het aan je.' Dat zintuig is mijn man in al die tijd niet verloren. Terwijl ik hem vertel van wat er is gebeurd lopen er tranen over mijn wangen. Hij luistert met open mond. Die zelfde verbazing als ik in eerste instantie had. 

En dan hoor ik hem tegen me praten... Op die manier die hij zo goed beheersd.... 'Kijk naar mij! Lieverd, laat je zoiets niet aanpraten. Je bent geweldig voor de kids, geweldig voor mij.' Hij zegt me dat ik met alle ellende degene ben die ons gezin draaiend houdt. Dat ik degene ben die iedereen door deze tijd heen trekt, ookal heb ik het zelf heel zwaar. 'Jij doet je kinderen absoluut niets tekort. Ik hou van jou.'

Ik vind het fijn om te horen. Om dit te horen van hem. Lief dat hij het zegt. Het doet me goed. Het verzacht het een beetje. Toch spookt die opmerking nog door mijn hoofd. Het zal vast wel slijten. Een keertje. 

Ps: Stiekum heb ik wel een beetje gelachen toen mijn collega een hoop kilo's was aangekomen... Maar zo gemeen om haar opmerking tegen haar te maken, dat kan ik niet. Zo ben ik niet en zo wil ik ook niet zijn. 

Tags:

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je