{{ message.message }}
{{ button.text }}

Je mag geen "Moedertje" zijn.

Deze blog gaat over de stress vooraf aan een van mijn eerste opdrachten als actrice na mijn zwangerschap.

Afbeelding blog 'Je mag geen "Moedertje" zijn.'

In paniek word ik opgebeld door het castingbureau. ‘Ik ontvang net je mailtje dat je morgen tussen de opnames door wil kolven. Dat betekent dus dat je zwanger bent geweest! Dat wisten we niet!’

Dat wisten jullie niet? Dus het feit dat ik anderhalve cupmaat omhoog ben gegaan, ongeveer 9 maanden niet voor jullie heb gewerkt en jullie een mailtje heb gestuurd waarin ik vertelde dat ik zwanger was, gaf geen hint? Maar goed, geen tijd om te discussiëren, want ik ben maar al te blij dat ik na mijn zwangerschap weer een klus heb morgen. Dus blussen dit brandje.

‘Oh wat vervelend, maar geen zorgen, die foto’s op de website heb ik vorige week gemaakt’. 

‘De opdrachtgever is zenuwachtig. Ze willen een student type en geen moedertje. Zou je toch nu even nieuwe foto’s kunnen maken met je mobiel?’

Daar sta ik dan midden op straat, met ongewassen haar, slobberkleren aan en een slapende baby vastgebonden op mijn buik. ‘Nee, joh geen probleem, ik doe het meteen.’ ‘Dank je.’ Ik hang op en race naar huis. Thuis probeer ik een slapende baby zo voorzichtig mogelijk van me af te halen, maar hij wordt wakker. En natuurlijk moet hij huilen omdat hij zo ruw uit zijn slaap wordt gerukt.

Met een huilende vermoeide baby op mijn arm, probeer ik nog snel even wat mascara op mijn ogen te smeren en mijn haar er beter uit te laten zien. Ik hoor mijn mobiel al weer gaan en app snel dat de foto’s er bijna aankomen. Ik leg Bodhi op de bank en prevel wat slaapliedjes terwijl ik mijzelf in een strakke spijkerbroek en corrigerend hemdje probeer te wurmen. Godzijdank slaapt Bodhi weer. Ik trek snel mijn hakken en blouse aan en ga quasi nonchalant voor de spiegel staan. Snel maak ik twee foto’s en app ze door.

‘Oke helemaal goed, ik app ze door naar de opdrachtgever’ Ik wacht in spanning af. Shit. Ik heb die opdracht echt nodig. Mijn mobiel gaat weer. ‘Kun je ook een foto van je gezicht sturen?’ Verbaasd staar ik naar mijn mobiel. Wat? Maar ik moest om deze opdracht te krijgen een castingfilmpje maken. Die is twee dagen geleden gemaakt! Ik denk er maar niet verder over na en maak snel een zo mooi mogelijke foto met mijn mobiel. Ik wacht even en al snel gaat mijn mobiel weer.

‘Hij is tevreden, veel plezier morgen’

De volgende dag ben ik toch wel zenuwachtig. Zullen ze me te dik vinden? Gelukkig merk ik al snel dat er een gemoedelijke sfeer hangt en worden de opnames hartstikke leuk. Ik kies precies de pauze momenten uit om te kolven, dus er is niks aan de hand. Aan het eind van de dag voel ik me zo op mijn gemak dat ik lachend het onderwerp van de foto’s aankaart.

‘Het was wel even stressen hè gister?’

‘Ja, ik wilde gewoon zeker weten dat er geen moedertje aan kwam zetten hier. Ik bedoel, ik ben ook vader dus weet wat er kan gebeuren.’

AUW!

‘Nou, ik ben niet echt een moedertje toch?’

‘Nee gelukkig niet!’ zegt hij lachend. En terwijl hij dat zegt voel ik wat nattigheid op mijn blouse. Er verschijnt een verdachte vlek precies op de plek van mijn borst. Ik kijk op en de opdrachtgever kijkt me met pretoogjes aan.

‘Ik denk dat jij even wat moet gaan doen.’

Ik lach een beetje en ga snel weg om te kolven. Oké, misschien ben ik toch een beetje een moedertje.

Wat dat ook mag betekenen.

Tags: #Mom life

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je