{{ message.message }}
{{ button.text }}

In verwachting van een zwangerschap

Afbeelding blog 'In verwachting van een zwangerschap '
Het is september 2011 en we besluiten de pil aan de kant te doen. In eerste instantie nog niet om daadwerkelijk zwanger te worden, maar het lijkt om beter om te stoppen met de hormonen in de pil. We besluiten om over te gaan om "Natuurlijk Anticonceptie" en gebruiken als het nodig is condoom.   Mijn cyclus is direct weer netjes op gang en ik heb elke maand keurig een menstruatie. Ik heb zelf het idee dat ik mijn eisprong kan voelen, elke maand aan de andere kant! De eerste maanden is het spannend en verwachten we zelfs een klein beetje dan ik misschien wel 'per ongeluk' zwanger wordt.  En dat vinden we eigenlijk ook helemaal geen probleem. Als het komt is het hartstikke welkom. De maanden vorderen en we worden 'onvoorzichtiger'.  Waar we eerst nog een week voor de ovulatie al voorzichtig deden,  doen we het nu ook 2 dagen ervoor al  'onveilig'.  Elke maand denken we, misschien is het nu wel raak. Ik had ergens gelezen dat je de eerste paar maand niet je vrijpartijen hoefde te plannen en we kiezen we er dus voor om een zwangerschap steeds meer kans te geven. Het is juni 2012 als we samen besluiten om nu ook 'actief' zwanger proberen te worden. Ik ben nu 10 maand van de pil af en we verwachten allebei eigenlijk wel dat zwanger worden niet zo'n probleem zal worden. Mijn lichaam heeft lang de tijd gehad om te ontpillen, we zijn bieden gezond en jong.  Vol verwachting gaan we aan de slag. De eerste maand direct 2 dagen overtijd en ik kan niet wachten om de zwangerschapstest te doen.  Maar helaas, de zwangerschapstest geeft aan dat ik niet zwanger ben.  Een teleurstelling, maar "Ach het zou ook wel heel snel zijn". De maanden vliegen voorbij, maar helaas zonder zwangerschap. Ik ga nauwkeurig bijhouden wanneer we vrijen en hoe lang precies de menstruatie zijn. Ik voel ondertussen mij eisprong niet meer, maar mijn cyclus is gelukkig nog steeds netjes regelmatig. In oktober 2012 ben ik inmiddels een jaar van de pil af en ga ik mijn temperatuur bijhouden. Want als we dan bij de dokter terecht komen, hebben we dat in elk geval al gedaan. In november vertellen vrienden dat ze weer in verwachting zijn. Natuurlijk geweldig voor hun, maar het doet pijn. We gunnen ze natuurlijk, dat ze ook deze keer weer makkelijk zwanger zijn geworden. Ons confronteert het wel met het uitblijven van onze zwangerschap.  We besluiten nog 2/3 maand te temperaturen en als het dan nog niet is gelukt naar de dokter te gaan. Elke maand wordt de teleurstelling groter.  De eerste maanden troost je je met de gedachte dat 90%  van de vrouwen binnen een jaar zwanger is en heb je goede moed.  De laatste maanden durven we eigenlijk niet meer te hopen, bang voor de teleurstelling die elke maand harder aankomt. In het begin genoot ik er van om alvast op internet babykamers op te zoeken, namen op te zoeken en zwangerschapsverhalen te lezen, maar nu durf ik mezelf niet meer 'gek' te maken.  Ik durf niet te veel meer te hopen, misschien duurt het nog wel jaren voor het zover is. Het is vandaag 3 januari en we zijn nu +/- één jaar bezig om (on)bewust zwanger te raken. Volgende week ga ik met tegenzin de dokter bellen.

Tags: #Mom to be

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je