{{ message.message }}
{{ button.text }}
Afbeelding blog 'Ik wil mijn lichaam terug!!!' Achtergrond blur afbeelding
Wie herkent dit: Toen mijn eerste zoontje 20 maanden oud was, zag ik mijzelf in een winkelruit en dacht, “JEEMIG, hoe heb ik die extra rondingen op mijn heupen gekregen?” Ik snapte er niks van. Mijn zwangerschapskilo’s waren eraf binnen 6 maanden na de bevalling, Ik at niet meer dan normaal, en mijn beweging was niet dramatisch gedaald of anders geworden. Wat er was gebeurd, was dat ik de borstvoeding drie maanden daarvoor had afgebouwd, en ik was nog steeds aan het eten alsof ik aan het voeden was. Ik was maarliefst 3 kilo aangekomen, zonder het door te hebben. Wanneer je mama wordt kunnen gewoonten zo subtiel veranderen dat je het niet eens door hebt. Bijvoorbeeld door met je kind mee te snacken of door minder te lopen bij het hebben van een kleine baby. Alles kan grote gevolgen hebben. Wanneer je 100 kalorieen minder verbrand per dag dan voordat je kinderen had – wat niet veel lijkt – zul je 5 kilo aankomen per jaar, aldus een voedings deskundige. Het goede nieuws: Het hoeft niet altijd zo te zijn dat mama-zijn ten koste gaat van je lichaam, als je maar weet hoe bepaalde valkuilen te ontwijken! Valkuil 1: Je eet nog steeds zo veel als tijdens je zwangerschap of borstvoeding. Ben je zwanger, dan heb je 300 kalorieen extra per dag nodig. Dat is bij borsvoeding zelfs 500 kalorieen extra per dag. (en 300 kalorieen is alleen maar 2 glazen half-volle melk…). Vaak geven ‘bijna-mama’s’ zichzelf een vrijbrief ten opzichte van eten – en dat kan doorgaan na de zwangerschap of borstvoeding. Eenmaal bevallen en gestopt met borstvoeding, zal je stofwisseling trager worden. Om weer in evenwicht te komen met je lichaam, “focus dan op kleinere porties, maar niet op dieeten”, aldus een voedings deskundige. “Neem ongeveer 2 happen / scheppen minder bij elke maaltijd.” Eentje die je wel vast moet houden is je gezonde eetgedrag, welke je je eigen hebt gemaakt tijdens de zwangerschap. Daar kun je nog lang plezier van hebben. Valkuil 2: ‘Zit-tijd’, terwijl je op de kids past. Je zal veel tijd besteden aan oppassen op e kids, thuis of in het park. De keerzijde is dat zitten niet veel kalorieen verbrand. Er zijn echter eenvoudige manieren om je activiteiten level eens op te schroeven. Ligt je kindje in de box of wipstoel, zet dan eens een work-out video aan. Of doe gewoon oefeningen terwijl je op je kind let. Ook het wandelen door de speeltuin in plaats van op het bankje ploffen, zal je helpen wat kalorieen te verbranden. Thuis kun je ook eens lekkere muziek aanzetten en eens flink dansen met de kids. Zo heb je niet alleen je zelf in actie, maar ook de rest! Valkuil 3: Mee snacken met de kids. Een van de grootste struikelblokken is het afruimen van de borden van je kids. Of wanneer je met je kids een vorkje mee prikt, en later met je man nog eens een vol bord eet. Je realiseert je niet dat al dit soort dingen flink aan tikken. Valkuil 4: Schuldig voelen als je tijd neemt om te sporten Waarom voelt het egoistisch – of als niet belangrijk – om te sporten, of om zelfs een lange wandeling te maken, als je eenmaal kids  hebt? Het klopt dat het moeilijker wordt om tijd te vinden, maar een goede ouder zijn hangt af van jouw eigen gezondheid, fitheid en tevredenheid.  Probeer creatieve manieren te vinden, om tijd vrij te maken voor fysieke activiteiten. Zoek bv naar een sportschool met kinderopvang, wissel de kids samen uit met de buren, of doe oefeningen thuis als papa er niet is. Pas jouw sport afspraken in, in jouw schema en zet ze in je agenda net zoals je een zakelijke afspraak of een doktersafspraak zou inplannen. Wacht niet af tot je de tijd vind op een dag om te gaan sporten, dat zal nooit gebeuren als je kids hebt. Dus, plan in! Valkuil 5: Je maakt maaltijden met een hoger kalorie niveau. De meeste kinderen geven niet om magere, gezonde voeding; groene groenten, rauwkost, vis, granen. Om ervoor te zorgen dat ieder zijn bord leeg eet, kook je maaltijden met veel pasta, worstjes, frietjes, en andere vette dingen. Maar je kan ook gezonder koken, terwijl kids het nog steeds lusten. Gebruik weinig boter, gebruik half volle melk, etc. En ga niet overdrijven in het willen ‘pleasen’ van je kids. Zij zijn eerder gebaat bij maaltijden die gevarieerd zijn, nieuw zijn, ze zullen hier later van profiteren. Zorg dus voor gezonde maaltijden die JIJ wil eten, en zorg voor een regel zoals minimaal 3 happen eten. Hun voorkeuren zijn in ontwikkeling, dus zie het als een kans om hen bekend re laten raken met gezonde voeding. En willen ze echt niet eten wat jij hebt voorgeschoteld? Een boterham met pindakaas doet wonderen. Ze zullen niet uithongeren, jij hoeft niet steeds die kindermaaltijden te eten, en jij pakt niet al die ongewenste kalorieen mee. Valkuil 6: Nu dat je mama bent, vind je je gewicht niet meer belangrijk. Je hebt belangrijker zaken aan je hoofd, dan aan je figuur, toch? Hoe meer tijd je in je kids steekt, hoe onverschilliger je staat tegenover je taille omvang, de ‘love-handles, etc. Tot op zekere hoogte is het prima om je focus te verleggen van de weegschaal naar je kids, maar gewicht controle is nog steeds cruciaal voor je gezondheid. Om een manier te vinden om op een goed evenwichtspunt te komen qua gewicht en levensstijl, zonder obsessed te raken met lijnen, denk dan steeds aan de voordelen van het onder controle houden van je gewicht. Ben je maar een paar kilo over je gewicht heen, dan zal het niet heel veel waard zijn om je er zo’n zorgen om te maken, zolang je goed eet en actief bent. Ben je meer dan 10% over je ideale gewicht, probeer dan langzaam wat aft e vallen, niet meer dan 2 kilo per week. Dit is beter voor de langere termijn. Sommige afvalclubs als bijvoorbeeld Weight Watchers, promoten gecontroleerd gewichtverlies zonder verbieden van voedsel. Valkuil 7: Weinig tijd, Gemakkelijk eten. Laten we er niet omheen draaien: Het bereiden van voedzame gebalanceerde maaltijden, lijken zo’n gedoe. Makkelijker is om even wat te bestellen, pizzaatje te eten, of iets kant en klaars in de magnetron op te warmen. Deze gewoonten kunnen een aanslag zijn op jouw taille en je gezondheid op de lange termijn. Uiteindelijk, draait het krijgen van het figuur dat jij wilt om je bewust te zijn van wat je eet en het zoeken naar mogelijkheden om je lichaam zo veel mogelijk in beweging te krijgen.

Vond je mijn blog interessant?

Vergeet me dan niet te volgen, dan mis je geen blogs meer van mij!

Mijn "Speedy Gonzales" bevalling

​Maliya Monteiro Tavares

Afbeelding blog 'Mijn "Speedy Gonzales" bevalling'

Jaaaa m'n vliezen zijn gebroken, ze komt eraan !!

Het is zondagnacht, 03:30 en tijdens het wakker worden voel ik dat ik naar het toilet moet. Ik draai me nog even om, maar voel na een mini beweging al dat het beter is als ik zo snel mogelijk naast het bed sta. “Had ik nou toch maar zo'n bedzeiltje op mn matras gelegd” gaat er nog even door me heen, maar gelukkig ben ik op tijd en sta ik naast het bed als mn vliezen breken. 
Heel enthousiast schreeuw ik tegen mn vriend Brunno “ Jaaaa mn vliezen zijn gebroken, ze komt eraan!” Volledig slaap dronken vraagt hij of het echt zo is, waarop ik nog sarcastisch zeg “nee ik heb in mn broek geplast haha”…. Ik geef aan dat ik een bakje nodig heb om te checken of het vruchtwater helder is, dus mn vriend haast zich naar beneden om een bakje te halen. Hij komt terug met een bak waar je een 4 persoons wok maaltijd in kan bewaren, dus ik kom niet meer bij van het lachen.. Gelukkig heeft ie ook een klein glaasje meegenomen. Alles oke, helder vruchtwater, dus ik loop voorzichtig naar het toilet naast onze slaapkamer. Brunno is op dat moment zo in de war, dat hij eerst zelf even naar het toilet gaat en mij op de gang laat wachten. Hij zegt dan ook “ haha Shar sorry, ik weet ook niet meer wat ik doe”. 
We besluiten alvast onze ouders te informeren dus we bellen heel enthousiast dat het is begonnen. 

Ik check mn vluchtkoffer, pak snel een douche omdat ik nog geen enkele wee voel en maak mezelf nog wat op. Ik heb namelijk in gedachten dat ik “mooi" wil bevallen, met een leuk make-upje op. Zogenaamd alles onder controle.

Maar dan…. De weeën! Rond 05:00 beginnen ze en komen al meteen om de 4 a 5 min. Nog goed te verdragen, maar we besluiten om 06uur de verloskundige te bellen en een uur later staat ze op de stoep. 1 a 2 cm ontsluiting pas, dus over 3 uur (10:00) komt ze terug. Gelukkig hebben we een" mindfull zwanger en bevalling cursus "gevolgd, dus we weten samen goed de weeën op te vangen. Het eerste uur hebben we muziek aanstaan en bij iedere wee ondersteunt Brunno mij door een koud washandje op mn hoofd en in mn nek te leggen. Echt super lief en fijn! Op een gegeven moment besluit Brunno om even wat te eten en maakt lekker een rijstewafel met kipfilet en het smerigste beleg ever : Sandwichspread. De geur maakt me al super misselijk, maar op het moment dat Brunno met zijn sandwichspread - kipfilet- rijstewafel- mond tegen me zegt "Goed zo Shar, "adem in en adem uit", hou ik het niet meer en moet ik tijdens een wee ook nog overgeven. Haha wat een gedoe….


Na 2 uur, (09:00) besluit ik onder de douche te gaan staan. Onder de douche verander ik steeds meer in een soort van exorcist die bijna de hele douche cabine eruit trekt. Zodra er een wee op komt zetten, voel ik ‘m ook onderin mn rug, maar de straal van de douche op mn onderrug geeft nog enige verlichting. Alsnog hou ik het bijna niet meer en na iedere 5 min vragen hoe laat het is, zeg ik tegen Brunno dat ik niet meer kan. De verloskundige moet NU, maar dan ook NU komen, want ik trek het voor geen meter meer. Gelukkig is ze onderweg en als ze de ontsluiting checkt, zit ik gewoon al op 7cm! 

De verloskundige vraagt of ik nog steeds wil bevallen in het ziekenhuis. Ik geef aan dat ik dit alsnog wil, omdat ik dan gewoon een veiliger gevoel heb. Stel dat er wat gebeurt, heb ik meteen alles om me heen. 

Maar dan…. De verloskundige belt naar het ziekenhuis, maar ze geven aan dat ze vol zitten. WTF?! 
Ondertussen rol ik half over de grond van de pijn en trek ik bijna de hele keuken eruit, maar na een kwartiertje gaan we dan toch naar t ziekenhuis. De rit duurde maar 10 min, maar iedere sec was te lang. We rijden de parkeerplaats op en ik krijg me toch een wee die eindigt in een soort van persdrang. Ik schreeuw “ OOOOH ze komt eraan, ik moet persen!!”. Met mn hand in mn kruis kom ik de auto uit. Brunno regelt een rolstoel en de verloskundige probeert mij rustig naar de ingang te begeleiden en geeft meerdere keren aan dat ik absoluut nog niet mag persen. Haha zou je toch gebeuren hey… beval je gewoon op de parkeerplaats...
Uiteindelijk zit ik dan in de rolstoel en half schreeuwend komen we de gang van de kraamafdeling binnen. Ik hou het op dat moment echt niet meer en als we op de kamer komen begrijp ik waarom… 10 cm ontsluiting, ik mag gelijk persen!
In mn ooghoek zie ik het bad nog staan waar ik graag gebruik van wilde maken, maar omg… we hadden hier helemaal geen tijd meer voor joh, want binnen 29 min, om 11.24 hadden we onze prachtige dochter Maliya in onze handen!


Vond je mijn blog interessant?

Vergeet me dan niet te volgen, dan mis je geen blogs meer van mij!

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
Login

Account aanmaken
Ja, dat wil ik

Nee, dank je