{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ik heb een schuldgevoel

Maar waarom dan?

Afbeelding blog 'Ik heb een schuldgevoel'

De laatste tijd is het gelukkig wat minder, maar zo nu en dan heb ik een enorm schuldgevoel. Een gevoel wat ik niet kan verklaren. We doen alles voor Senn, we staan altijd voor hem klaar en hij komt niets tekort. Toch overvalt mij het schuldgevoel soms, voornamelijk wanneer ik terugdenk aan de tijd dat hij zo huilde. Zo ontroostbaar was en ik hem niet kon helpen. Als ik eraan terugdenk, dan kan ik opnieuw zelf wel huilen. Ik voel mij zo schuldig! 

Of op de dagen dat ik een keertje boos werd op Senn, dat ik zei dat iets niet mocht, hij doorging en dat ik bij de derde waarschuwing hem eventjes op de gang neergezet heb. Na wat tellen wachten bij de deur geven wij elkaar een knuffel en een kus en zeg ik dat ik van hem hou, hij weet dat het niet oké was wat hij deed en gaat lief verder spelen. En ik? Een schuldgevoel van hier tot Tokyo. 

Ik kan er oprecht wakker van liggen als Senn verdriet heeft gehad. En als ik hem dan zie slapen, zo rustig, zo lief, dan overvalt mij het schuldgevoel. Ik zou hem dan dolgraag uit zijn bedje willen halen en knuffelen, zeggen dat ik van hem hou en een kusje op zijn ieniemienie neusje geven. Dat kan niet, als ik Senn ergens chagrijnig mee maak, dan is het wel met hem wakker maken. Dus gaat mijn gevoel van schuld, over in een gevoel van missen. En kan ik niet wachten tot hij de volgende morgen zingend wakker wordt, dat hij blij is als zijn papa en mama in zijn kamertje komen en dat hij vrolijk: "hee!" roept als hij ons ziet. 

Sorry lieve Senn, sorry dat papa en mama soms streng moeten zijn. Dat wij jou soms moeten beschermen en sorry dat jij dan boos wordt. Sorry dat je niet op tafel mag staan, of aan de lamp mag likken. Sorry dat je niet in je blote billen naar de opvang mag en sorry dat de keuken nog even verboden gebied is wanneer jij zelf op pad wilt. Opgroeien valt niet mee, maar het meegroeien met jou is even zwaar. Laten we samen groeien, oké? 

Lieve Senn, wij houden van jou! 

Ps. Sorry lieve Senn dat ik een keertje in jouw vingertje knipte toen jij plots bewoog bij het nagels knippen, maar lieve Senn, je weet dat mama zich kneiter schuldig voelt. Alleen maar omdat we van je houden lieve Senn. Alleen maar omdat jij alles bent, alles in ons leven!

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je