{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ik ga op vakantie en neem mee.... Niet mijn kind

Ik ga op vakantie en neem mee… koffer, zwemkleren, korte broeken maar geen kind!

Afbeelding blog 'Ik ga op vakantie en neem mee.... Niet mijn kind' Achtergrond blur afbeelding

2 jaar geleden vroeg mijn zus of mijn man en ik het leuk vonden om mee te gaan op vakantie naar Mexico. Zij waren al eerder geweest en we zouden naar hetzelfde resort gaan. Een 5 sterren all inclusive resort 9 dagen aan het strand. Klonk natuurlijk super. Even wat tijd voor mijn man en mij. Als partners. Man en vrouw. Heerlijk. Maar wie wil er 9 dagen oppassen? En nog beter, aan wie vertrouw je 9 dagen je kind toe? Mijn moeder paste die 9 dagen al op mijn zus d’r dochters die gewoon naar school moesten dus die was helaas al bezet. Mijn schoonmoeder kon ook niet. Maar gelukkig was daar mijn tante. Mijn lieve tante bij wie ik vroeger elk weekend bleef slapen en nu 9 dagen op mijn zoon zou passen. Hartstikke fijn.

De middag voor vertrek (we moesten om 05.00 op het vliegveld zijn) kwam mijn oom, tante en neefje, mijn zoontje ophalen. Met een goed gevulde tas en een rugzak vol speelgoed en boekjes ging hij mee. Hij was heel blij want net als zijn moeder is ook hij gek op mijn tante en speelt hij graag met mijn neefje. Ik wist dan ook dat ik me daar geen zorgen over hoefde te maken. Ook zijn ziekenfondspasje ging mee voor het geval dat. Duidelijke afspraken waren gemaakt. Hij zwaaide nog even achterom en rende vervolgens achter mijn neefje aan naar de auto.

Het was wel even gek zo zonder mijn zoontje maar ik had nog wat spullen die ik moest inpakken en ’s avonds zouden mijn zus en zwager al komen om dan midden in de nacht naar Schiphol te vertrekken. Nog even opruimen en wat avond eten en daar waren ze. Ook mijn zus had het er even moeilijk mee zo zonder kinderen maar we wisten dat ze in goede handen waren. Gelukkig was er wifi overal in het hotel dus zouden we makkelijk contact kunnen houden.

Nadat we alles hadden ingepakt en ingeladen was het tijd om te vertrekken. We hadden er allemaal erg veel zin in. Camera’s waren opgeladen en in de handbagage gestopt, wat eten en drinken hadden we meegenomen voor op het vliegveld om de tijd een beetje te stillen en we hadden een pakje kaarten meegenomen. Ik was niet gaan slapen zodat ik moe zou zijn en hopelijk in het vliegtuig makkelijk zou gaan slapen. Het is namelijk wel een stukje vliegen.

Op het vliegveld hadden we nog een kleurboek gekocht. Zodat we lekker ontspannend konden kleuren in het vliegtuig en wat te lezen. Je hebt wel films en zo aan boord maar goed dat gaat ook wel vervelen. Tijd om naar de gate te gaan! Het was bijna zover!

In het vliegtuig bleken we niet met zn vieren naast elkaar te kunnen dus zat er 1 apart. We hadden extra beenruimte bijgeboekt dus dat zat wel wat comfortabeler. Gelukkig konden we wat slapen in het vliegtuig en hebben mijn zus en ik nog leuk gekleurd, wat films gekeken wat gekletst en eindelijk waren we er bijna. Eerst een tussenlanding op Cuba en daarna door naar Mexico. Dan konden we even de benen strekken. Heerlijk. Ook nog even wat drinken (want op het vliegveld was het goedkoper dan in het vliegtuig) En na een uurtje of iets konden we weer verder. Uiteraard ook nog even met het thuisfront geappt hoe het ging. Daar kwamen vrolijke foto’s van een heel blij kind.

DSC_0444_1483392248.JPG

Na nog een klein stukje vliegen kwamen we dan eindelijk aan in Mexico. De bus stond al te wachten en nadat we alle bagage hadden en dat allemaal was ingeladen in de bus gingen we weer op pad. Dit keer naar het hotel.

De busreis duurde ongeveer een uurtje voordat we aangekomen waren. Op zich niet erg want we waren erg vrolijk en het zonnetje scheen dus het was allemaal leuk. Toen we uit Nederland weggingen was het winter en dus koud dus het was erg fijn om gewoon in een shirtje rond te lopen. Ik was zo slim geweest om lagen aan te doen en mijn jas in mijn koffer te hebben gedaan zodat ik die niet hoefde mee te slepen.

Eenmaal aangekomen bij het hotel hebben we de koffers opgewacht, gedoucht, omgekleed en toen gelijk naar het centrum gegaan om te kijken wat er te doen is. Daar gelijk allemaal uitjes geboekt voor de komende paar dagen. Aangezien mijn zus en zwager er al eerder zijn geweest gingen ze niet met alles mee. Wat we wel gezamenlijk hadden geboekt was een trip naar Cozumel.

In die 9 dagen hadden we vaak contact met het thuisfront en konden we gelukkig skypen en alles waardoor het goed te doen was. Mijn man en ik hebben de tijd van onze leven gehad en kwamen echt weer dichterbij elkaar. In het hotel zaten we bij een adult only stuk waardoor we ook niet vaak met kinderen in aanraking kwamen en dat maakte het ook wel makkelijk.

10347724_759230157489413_396633296041216

Uiteindelijk was het weer tijd om naar huis te gaan. Na 8 top dagen (nachtvlucht waardoor je zeg maar op de negende dag weer thuis aankomt) gehad te hebben was het weer tijd om naar huis te gaan. Na een vermoeiende vlucht kwamen we uiteindelijk thuis aan. De volgende dag zouden we onze kleine knul weer oppikken. Daar keken we enorm naar uit maar eerst maar eens even thuis alles in orde maken en dan lekker slapen.

De volgende dag was het dan eindelijk tijd om ons zoontje weer op te pikken. Hij was blij om ons weer te zien maar ging vrij snel weer spelen. Hij ging ook gewoon gezellig weer mee naar huis en deed niet anders dan normaal.

Wat mijn opvalt is als ik mensen vertelde dat ik op vakantie ben geweest zonder mijn kind kijken ze me altijd een beetje raar aan. Sommige zeggen oh nou dat zou ik echt nooit doen mijn kind achterlaten om zelf plezier te gaan maken. Dat klinkt echt zo stom want A) ik heb hem niet achtergelaten en B) wij als man en vrouw zijn ook heel belangrijk en daarmee ook voor ons kind. Want als het niet goed met/tussen ons gaat heeft dat ook zo z’n effect op mijn kind.

Ik hoop dat ik door middel van deze blog kan laten zien dat het prima is om er een tussenuit te gaan zonder je kind en dat je dan weer helemaal tot elkaar kan komen. Natuurlijk is vakantie met kinderen ook hartstikke leuk maar dat is toch anders dan lekker even tijd voor jezelf en elkaar. Als de kinderen ouder zijn zullen ze hun eigen weg gaan en dan heb je alleen nog je man. Het zou zonde zijn als je zo van elkaar vervreemd bent omdat je alleen maar bezig bent geweest met de kinderen. En moeders doen dat nou eenmaal. Hunzelf weg cijferen voor het geluk van hun kinderen.

Bij deze het is prima om tijd voor jezelf en je partner te nemen, zonder kinderen, maar het is ook prima om dit niet te doen. Gelukkig is de keus aan jou.

10858020_759228327489596_447436788837440

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je