{{ message.message }}
{{ button.text }}

Huisje, boompje eh..... Beest?

Kinderen? Ik weet het niet hoor. Zijn we daar al aan toe samen? Laten we samen eerst voor een huisdier zorgen. Nou, dat hebben we geweten...

Afbeelding blog 'Huisje, boompje eh..... Beest?' Achtergrond blur afbeelding

IMG_10140603429738.jpeg

We waren collega's, woonden na een maand al samen en hadden na 4 maanden al gesprekken over het krijgen van kinderen. Nee, traditioneel zijn we niet te noemen maar als het klikt, dan klikt het. 

Beiden vertwijfeld of aan kinderen beginnen wanneer je elkaar pas 5 maanden kent wel een goed idee is, besloten  we om eerst samen een hondje op te voeden. Een klein formaat, schattig pluizig model om ons gezinnetje mee te starten..... misvatting #1.

Hoewel kleine Max natuurlijk zo'n schattig pluizebolletje was als pup, en mijn partner mij verzekerd had dat dit type hond niet gek groot werd, begon hij al snel te groeien. Misschien dat het feit dat ik iedere ochtend een bordje Brinta voor hem maakte er iets mee te maken had hoor, maar dat kleine schattige... dat duurde niet lang. Hoewel hij zelf er nog heilig van overtuigd is dat hij formaat schnautzer is, groeide hij al snel uit tot een soort van kruising hond/kalf. Dit houd hem niet tegen hoor; ieder kans die hij krijgt, kruipt hij nog gewoon gezellig op je schoot. Met zijn hele 40 kg.....

Een hond is een makkelijk begin. Misvatting #2. Iedere ochtend om 6 uur er uit en heel hard rennen als hij die "ik moet plassen" blik in zijn ogen had.... hmmm klinkt bekent? Ik had iig een aardige conditie opgebouwd VOOR er kinderen in huis kwamen haha. 

Midden in de nacht zette hij het op een janken, hij vrat zo een hoek kapot van de 10 kilo zakken voer die ik voor hem kocht, waardoor ik bij thuiskomst uit mijn werk me een weg moest banen door een chaos van brokken, "per ongeluk" plasjes en kapotte schoenen want ja, hij kauwde natuurlijk overal op!!

Ongeveer 2 maanden was Max bij ons toen ik, vrij onverwachts, zwanger bleek van mijn 1e kindje. 

In eerste instantie hield dit in dat we moesten verhuizen van een 1 kamer appartementje naar een "normaal" huis. Toen we ons nieuwe optrekje uitkozen, hebben we speciaal op het formaat tuin gelet. Dat leek ons ideaal voor Max.... misvatting #3 

Hoe vaak ik vieze modderpoot sporen van de keuken naar de slaapkamer heb moeten volgen weet ik niet meer maar ik kan me nog 1 modder incident herinneren waarbij ons bed (met wit linnengoed) compleet bruin was gekleurd en droop van het water. Max? Die lag heerlijk in het midden te slapen!

IMG_13030305489486.jpeg

Gedurende die tijd, in mijn zwangerschap, maar ook de periode daarna, vonden er een hoop veranderingen plaats. Sommige leuk, sommige verdrietig. Max was de enige constante factor in die tijd. Hij was er gewoon. Zo heb ik, na een miskraam te hebben gehad bij mijn tweede zwangerschap, een hele middag voor me uit zitten staren. Max zijn kop op mijn schoot. Gewoon stil maar met twee trouwe honden ogen   die me aanstaarden en leken te zeggen "het komt wel weer goed, wij zijn er ook nog".

Aan het kattenkwaad kwam geen einde. Ik had verwacht dat naarmate hij volwassen zou worden, hij ook rustiger zou worden. Misvatting #4.

De komst van mijn zoon Pieter leek de zaak alleen te verergeren. Nu konden ze lekker samen ondeugend zijn en het leek wel of Max mijn zoontje aanspoorde tot stout gedrag. Oh wat heb ik gelachen toen onze witte lobbes achter mijn benen kwam schuilen omdat onze kleine boef hem met stiften en kleurpotloden achterna zat. Nou ja die paarse en blauwe streepjes stonden hem best goed!

IMG_16972607581007.jpeg

Nu is Max inmiddels 3 jaar bij ons. Ons gezin is verandert. We hebben lief en leed met elkaar gedeeld. We hebben 2 kinderen en zijn wederom verhuisd. We hebben nog steeds een tuin om in te ravotten, maar geen modder meer ;-). Maxie is zijn puppy streken nog niet verleert hoor. Ik moet nog steeds regelmatig een schoen op de kop houden om zijn kwijl eruit te laten lopen en ik moet hem nog om de haverklap van het bed af jagen, maar ach.... hij was het begin van onze verbintenis. Hij hoort bij ons en we houden van hem. Ook al zullen veel mensen hem als een ongemanierde lompe koe omschrijven; hij maakt ons gezin compleet!

Tags: #Mom life

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je