{{ message.message }}
{{ button.text }}

Hoelang zal hij blijven zitten?

Inmiddels lag ik al 3 weken in het ziekenhuis en ik had het eigenlijk best naar mijn zin

Afbeelding blog 'Hoelang zal hij blijven zitten?' Achtergrond blur afbeelding

Over het algemeen lagen er gezellige dames bij mij op de kamer en mijn overbuurvrouw, waar ik het goed mee kon vinden, lag er ook nog. Ik had veel aanloop, liep zelf rond en het was gezellig met de verpleegkundigen. Ook had ik een eigen tv (een soort computer met koptelefoon) waardoor ik me heerlijk kon afsluiten.

Uiteraard is het thuis beter, maar gelukkig had ik alleen Johan en de kat thuis en die redde zich aardig. Voor ik bij Johan introk woonde hij al een paar jaar alleen. Ook mocht ik de weekenden een nachtje naar huis.

Weer 10 dagen later, inmiddels lag ik er een maand, had ik weer de groeiecho. Op donderdag, de vrije dag van Johan. Hij was 's ochtends bij de groeiecho. Helaas was de gyn bezig dus moest ik wachten op haar beoordeling. De echoscopiste gaf al wel aan dat het er goed uitzag.

's middags kwam Johan ook nog even langs, hij hoopte op de uitslag maar helaas was de Gyn nog bezig en hij verveelde zich thuis. Na een rondje wandelen ging hij weer naar huis. Hij was nog geen 10 minuten thuis of de Gyn stond aan mijn bed met de lengtetabel van zowel een jongen als meisje. Voor een meisje was het net niet goed genoeg, voor een jongen wel. Oh, zegt de gyn, je ligt hier al zo lang, we gaan uit van een jongen (zij wist al wel dat het een jongetje zou worden, bleek later). Dan kom je om de dag voor een ctg.

Ik sprong uit bed en gaf haar een dikke knuffel. Ik belde daarna direct Johan op. "oh" zei hij lachent " kan ik de vrachtwagen voorrijden"? Door alles wat ik die 3 weken had gekregen, meegenomen etc paste niet alles meer in mijn weekend tas. Hij heeft dus, niet overbodig, een extra tas meegenomen.

Ik moest nog wel langs de receptie om een afspraak te maken voor de komende ctg's. Gelukkig kon ik dit zelf inplannen. Zo had ik dus bedacht dat ik eerst mijn man naar zijn werk bracht (fietsen vond ik zo sneu met het slechte weer) en dan doorreed naar het ziekenhuis.

Zo ging het de weken erna. Om de dag naar het ziekenhuis en voor de rest veel films en series kijken. Ik moest immers rust houden. Inmiddels veranderde ik in een klein olifantje. Ik hield vocht vast en was al bijna 20 kilo aangekomen.

eind november moesten we weer naar het ziekenhuis (ik was de 19e uitgerekend). De echo's waren goed: De kleine groeide op zijn eigen lijn. Wel wilde ze misschien de volgende week (4 december!) gaan inleiden omdat ze wilde voorkomen dat het niet meer goed ging. Nou, als het komt, dan komt het, maar als ik de keus heb, liever niet rond 5 december.

Een week later zaten we weer in het ziekenhuis. Hummel bleek zo goed gegroeid dat ze hem toch nog lekker even liet zitten (Yes),

Weer een week later, 39 weken zwanger en weer een week dikker. Ik begon het toch wel zat te worden en ik hoopte stiekem dat ik nu wel werd ingeleid. Hummel was goed gegroeid en de gyn wilde me even toucheren. Ik in de stoel met de benen wijd en Johan recht tegenover me.... hilarisch! Ik bleek al 1 a 2 centimeter ontsluiting te hebben. Ik mocht de volgende dag terugkomen en dan gingen ze me inleiden. Als het eerder begon mocht ik altijd bellen.

Onderweg naar huis gingen we nog even boodschappen doen bij de Lidl waar ik regelmatig even moest stoppen met rugpijn.... zou het????

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je