{{ message.message }}
{{ button.text }}

Hoe het allemaal begon!

Met regelmaat denk ik terug aan mijn zwagerschap. Vandaag deel 1 op weg naar ons wondertje

Afbeelding blog 'Hoe het allemaal begon!'

Eind 2015 hebben we geregeld met elkaar gesproken over het mogen krijgen van kinderen. Allebei een leuke baan, sinds sept 2015 trotse eigenaars van een prachtig koophuis en 8 jaar samen. Dit voelde voor ons al de volgende stap en wat zou een kindje welkom zijn in ons leven. Als klein ,meisje maar ook toen ik steeds ouder werd was een wens om ooit mama te worden groot. Helaas is het niet iedereen gegund en is de weg naar een zwagerschap soms lang en zwaar. Januari 2016 besloot ik te stoppen met de pil. Oudjaarsavond keken we elkaar nog aan, wie weet vieren we volgend jaar oud en nieuw met ons wondertje.

Januari, februari en maart gingen voorbij. Op de ochtend van 5 april nadat ik heerlijk had geslapen werd ik wakker met een heel gelukkig gevoel. Iedere maand was mijn menstruatie nog netjes op tijd geweest en ik was benieuwd of het vandaag ook zo zou zijn. Raymond verliet het bed om zich klaar te maken voor het werk. Ik was die dag vrij. Een paar dagen voor mijn menstruatie had ik al een zwangerschapstest gedaan (Ja Ja heel ongeduldig) maar kon het toch niet laten om op de dag van mijn verwachte menstruatie een test te doen.

Bij de Action had ik al 2 pakjes zwangerschapstesten ingeslagen en maakte er werk van. Raymond was ondertussen beneden z'n brood aan het smeren tot ik een gil van vreugde slaakte. Er verscheen een heel licht streepje op de test. Raymond riep nog dat ik tegenwoordig overal streepjes zag maar kwam toch voor de zekerheid even kijken. Ook hij zag een licht streepje. In mijn enthousiasme riep ik dat er nog een Clearblue test in huis lag, deze geeft in woorden aan of je NIET ZWANGER OF ZWANGER bent + de aantal weken. Ik snelde naar beneden om deze op te halen. Toen ik deze test deed verscheen al snel het woord ZWANGER op het beeld. Dat moment vergeet ik nooit meer, zo bijzonder. Niet lang daarna (voor mijn gevoel duurde het erg lang) verscheen op het beeld 1-2 weken. Nog heel pril maar wat waren we blij!

Door ons enthousiasme vloog de tijd voorbij en moest Raymond zich nog haasten om op tijd op het werk te komen. We besloten elkaar in de pauze te bellen. Tijdens ons gesprek bespraken we of we het onze ouders zouden gaan vertellen. Ze wisten ervan dan we graag zwanger wilde raken. Met mijn moeder heb ik een hele goede band en zij wist ook dat ik die dag ongesteld moest worden. Ik wilde het zo graag met haar delen. We besloten ook al was het nog heel pril 's avonds bij onze ouders langs te gaan.

De hele dag zweefde ik op een wolk al kwam ook regelmatig de onzekerheid om de hoek kijken. Wat als ik toch nog een miskraam zou krijgen. Ik probeerde er niet aan te denken maar hield het wel in mijn achterhoofd.

In de winkel kocht ik cakejes en blauwe/roze muisjes. Met de ingepakte versierde cakejes vertrokken we naar mijn moeder (mijn ouders zijn gescheiden) Ze was verrast dat we langskwamen en al helemaal toen ze het pakketje uitpakte. Ze werd er emotioneel en enthousiast tegelijk. M'n zusje was door het dolle heen en mijn broertje reageert zoals hij altijd zou reageren, nuchter.

Later die avond vertrokken we naar mijn schoonouders. Toen we binnenkwamen waren ook zij zeer verrast. Ze bekeken de cakejes en toen ons. Mijn schoonvader riep nog dat toen hij ons aan zag komen lopen hij direct door had dat ik zwanger was. Wat waren ze blij.

In mijn volgende blog vertel ik hoe mijn zwangerschap tot week 34 is verlopen.

Tags: #Mom to be

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je