{{ message.message }}
{{ button.text }}

Hoe boos en machteloos kan je zijn...

als de ergste nachtmerrie van elke moeder waar wordt...

Afbeelding blog 'Hoe boos en machteloos kan je zijn...' Achtergrond blur afbeelding

" Geef mama eens een knuffel!!!" Max loopt naar me toe. Max is net thuisbegebracht met de bus die hem dagelijks naar zijn school brengt en haalt. Hij zit op speciaal onderwijs wegens een algehele ontwikkelingsachterstand.

Max is 6 jaar kan niet goed praten maar begrijpt redelijk veel. Hij heeft maar een klein interessewereldje, maar als hij iets wil vertellen over datgene wat hij heel interresant vind, dan brabbelt hij er vrolijk en enthousiast op los.

Afgelopen maanden gaat het dagelijks over de witte windmolens die langs de snelweg staan, pannekoeken ( die hij niet eens lust) en de buurvrouw ( zijn eerste liefde ). Sind de zomervakantie afgelopen is zit Max in een nieuw busje van een nieuw vervoersbedrijf. Hij vind het leuk om gehaald en gebracht te worden, en hij spreekt ook elke dag over Teun die ook in het busje zit.

Teun is zijn grote vriend, of zijn voorbeeld, of Max vind Teun gewoon heel stoer. In ieder geval, Max klikt goed met Teun.

"Geef eens lekkere knuffel dan" vraag ik opnieuw, en op het moment dat Max me een knuffel geeft, zakt zijn broek naar beneden. "Oh Max alweer?!" Die rotbroeken, die is nu al de vierde keer in 2 weken. "Wie doet nu telkens je broek open?! " grap ik nog een beetje. Max kijkt me aan, hij lijkt goed te begrijpen wat ik vraag. "Teun" zegt Max....

Als ik dit voorval s'avonds met mijn partner bespreek, besluiten we een rollenspel te spelen.

We zitten op de bank, Max links, mijn partner in het midden, en mijn andere zoontje rechts. " Vroem vroem" we zitten in de bus, heel leuk, Max snapt goed wat de bedoeling is en vind het een leuk spel. Mijn partner vraagt na een paar minuten. "Max, wie doet dit?!" en maakt vervolgens Max zijn knoopje los. Max lacht van plezier, en zegt "Teun, Teun" en stopt daarna zijn rechterhandje in zijn luier.

Ik keek naar mijn partner, hij keek naar mij... We wisten genoeg!

De dagen die erop volgden lijken als een roes te zijn voorbijgegaan.

Gesprekken op school gehad, een melding bij de politie en tientallen telefoontjes en mailtjes..

Ik ga niet teveel in details treden. Het was een nare periode

Vanmorgen kreeg ik een telefoontje van de gemeente, deze is verantwoordelijk voor het vervoer.

Het vervoersbedrijf kan Max niet in een ander busje plaatsen, kinderen moeten dan wisselen, andere tijden, boze ouders blabla..

Maar denkt dat de oplossing is.. Max van plaats verwisselen. Van de achterbank, naar het plekje naast de chauffeur.

Dus dit zou betekenen, dat het jongetje dat nu naast de chauffeur zit en bij Max in de klas, dus bij Teun komt te zitten..

Ik ben zo boos!!! Natuurlijk snap ik dat een beschuldiging dat komt van een gehandicapt kind dat niet goed kan praten, niet echt de betrouwbaarste is.

Maar ik weet dat MIJN zoontje die niet zelf zijn broek kan losmaken niet zelf op het idee is gekomen om met zijn handje in zijn broek te gaan geen fantast is.

En dat het vervolgens met een "ach joh, plekje wisselen, problem solved" oplossing komen!!!

Ik eis dat Teun nooit meer in de buurt van Max kan komen!!!!

En ik vind als moeder dat ik dat volste recht heb, en zal mijn kindje tot het uiterste beschermen!

Ps. de namen die ik gebruikt heb in mijn blog zijn fictieve namen

Tags: #Mom life, #post

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je