{{ message.message }}
{{ button.text }}

Hier geen taboe over mijn dochter!

Anne! Jullie kennen haar naam, jullie zien haar foto voorbij komen. Jullie durven haar naam te noemen. Bij ons geen taboe!

Afbeelding blog 'Hier geen taboe over mijn dochter! '

Ik werd laatst benaderd voor een artikel, ze zochten ouders die een kindje zijn verloren maar waar een beetje een taboe heerst. Na het gesprek kwamen we er achter dat er bij ons geen taboe is. Maar waarom niet?

Ik denk dat ik persoonlijk zorg dat er geen taboe rond Anne en haar overlijden is. Ongeveer 1,5 maand na haar overlijden begon ik met met een dagboek bloggen. Ik deelde dit. Mensen konden meekijken op de zenuw die open lag. Mensen leesten dat het soms goed ging, dat ik verdriet had, dat ik haar miste maar ook dat ik persoonlijk met veel positiviteit naar Anne kijk.
Ik deel Anne`s foto op social media als er een bijzondere mijlpaal is of had moeten zijn. Ik zorg dat haar naam op kaartjes staan die we versturen. Anne hoort bij ons gezin. Waarom zouden we na haar overlijden haar niet meer noemen? Dat zou gek zijn. Als je aan iemand vraagt wie zijn je ouders noemt die persoon toch beide ouders ook al is daar 1 van overleden? Waarom zouden we dat niet doen met onze kinderen.

Er zijn ook mensen die mijn blogs niet begrepen. Die vonden dat ik mijn zenuw wel heel erg bloot legde. Maar dan denk ik, als je het niet wilt weten lees het dan niet. Ja soms zijn emoties heftig, vooral als je er geen controle over hebt. Ik leg mijn rouw niemand op. Er is een select groepje in mijn leven waar ik mijn rouw persoonlijk voor hun voeten kan gooien en ik voel me daar niet vreemd bij.
Maar online, ik gooi er uit wat me dwars zit, ik neem mensen openlijk mee. Ik laat zien wanneer ik de tango dans met rouw, wanneer ik de rouw in de ijskast zet omdat ik het zat ben en wanneer ik hem draag als warme jas.

Momenteel ben ik veel met Anne bezig. Misschien omdat Wout haar zo hard voorbij is gerent dat ik nu even moet terug kijken. Ja mijn wens op een nog grotere gezin is aanwezig. En het rammelt aan alle kanten als ik mijn zwangere vriendinnen zie. Maar rustig maar, voorlopig komt er nog geen deel 3 uit. Zolang Jeroen studeert is het financieel een te grote uitdaging. Maar dat neemt niet weg dat ik vaak denk aan het leven met een baby. En als ik aan baby`s denk denk ik niet aan Wout maar aan Anne.

Nee, ik vecht wel dat Anne`s overlijden geen taboe wordt. Samen met Jeroen zorgen we dat jullie haar niet gaan vergeten en dat het niet eng wordt om haar naam te noemen. Anne is geboren, ze heeft bestaan en haar overlijden maakt ons verdrietig maar niet zielig.

Heb ik tips voor andere rouwende ouders? Je hoeft natuurlijk niet te bloggen zoals ik. Jeroen blogt ook niet, deelt geen foto`s van Anne maar mensen zijn ook niet bang om met hem over Anne te praten.
Maar als jullie de namen van jullie kindjes blijven noemen. Zolang jullie over het kleine leventje praten en ja ook soms over de dood. Wees zelf niet bang. Andere mensen zijn banger voor het overlijden van jullie kindje dan jullie zelf. Soms moet je ze een opstapje aanbieden en laten zien dat je ook met een lach over je kindje kan praten.

XMoeke

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je