{{ message.message }}
{{ button.text }}

Het was niet onze keuze, we konden niet anders

Afscheid nemen van een kinderwens die nog niet vervuld was. Niet omdat je het zelf wilt maar omdat je lichaam besloten heeft dat het over is

Afbeelding blog 'Het was niet onze keuze, we konden niet anders' Achtergrond blur afbeelding

Natuurlijk ben ik blij voor je... Ik weet dat je dit graag wilde. Ik vind het lief dat jullie de moeite namen om ons apart in te lichten, zodat we het niet samen met 'de grote massa' zouden horen. Ik gun het jullie ontzettend, echt waar. En ik had het mezelf ook ontzettend gegund.

Pollewop is nu 4 jaar. Toen ze een paar maanden oud was, werd ik getroffen door een herseninfarct. 34 was ik en de neuroloog was net zo verbaasd als ik. Een scheurtje in de binnenwand van één van mijn halsslagaders heeft een opstopping veroorzaakt en daardoor heeft het rechtsfrontale deel van mijn hersenen een periode tekort zuurstof gekregen. Botte pech, zoals de neuroloog zei. Lichamelijk kwam ik er vrijwel ongeschonden vanaf maar ik hield er wel blijvende schade aan over. Mijn geheugen is slecht, mijn tempo van informatieverwerking is lager, ik heb dagelijks hoofdpijn of migraine, ik raak snel overprikkeld, mijn ruimtelijk inzicht is aangetast en ik ben chronisch vermoeid. Men weet niet welk effect een zwangerschap op mijn lichaam zal hebben en het is onwaarschijnlijk dat ik voor meer dan één kind zal kunnen zorgen door mijn aandoening. BAM... Daar ging onze wens voor een tweede kindje. Stiekem hadden we nog wel een beetje hoop. Het is tenslotte niet zo dat het niet mag, het is alleen zo dat het zwaarder dan gemiddeld zal zijn.
Fast forward naar augustus 2016, Antonie van Leeuwenhoek ziekenhuis. De uitslag van het onderzoek naar familiaire tumoren in onze familie. Ik heb de jackpot. BRCA1 positief. Deze genmutatie  geeft een zeer verhoogde kans op eierstok- en/of borstkanker. Het advies is om eierstokken en eileiders direct te laten verwijderen, een borstamputatie en reconstructie staan voor later op het programma. De eerste vraag is: "Is uw kinderwens afgerond? Het is gezien uw leeftijd van belangrijk om snel in te grijpen."
We keken elkaar aan en wisten dat dit het definitieve einde van onze kinderwens was. Komende maand zal ik een oproep krijgen voor de operatie. Technisch gezien geen zware operatie, wel één met grote gevolgen, waaronder de overgang.
Terwijl jullie de babykamer opnieuw inrichten, neem ik afscheid van een droom. Ik heb jullie onze kinderwagen en maxicosi beloofd, ik had tenslotte alles nog op zolder staan. Het zal confronterend zijn om jullie achter de kinderwagen te zien lopen waar ons tweede kindje in had moeten liggen. Nu Pollewop weet dat haar vriendinnetje een broertje of zusje krijgt, vraagt ze steeds vaker of zij die ook krijgt. Wat moet ik haar vertellen?

Ik ben dankbaar dat het ons gegeven is om een mooie dochter te hebben. Maar dat maakt niet het moeilijk is om iets af te moeten sluiten waar ik nog niet klaar mee was. Het doet me vooral pijn dat ik de keuze niet zelf heb kunnen maken maar dat de keuze voor ons werd gemaakt. Ik gun jullie alle geluk van de wereld, ik hoop alleen dat jullie begrijpen dat ik soms best even zal moeten slikken.

Tags: #Mom to be

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je