{{ message.message }}
{{ button.text }}

Het verplichte uitje waar je niet naar uit kijkt.

Mijn naam is Sandy, moeder van 3 prachtige kids. Achter je kinderen aan rennen, rondvliegende kleding. Kortom een dagje shoppen

Afbeelding blog 'Het verplichte uitje waar je niet naar uit kijkt.' Achtergrond blur afbeelding

Het verplichte dagje shoppen, iets waar ik vooral niet naar uit kijk. Misschien maak ik het mezelf dan ook te moeilijk. Een dagje shoppen met de kids ditmaal voor de winterkleding. Daar sta je dan! Multitasken kleding uitzoeken, geschreeuw vanuit de kinderwagen en de ander trekt van alles uit de de rekken en stopt het in je shoptas. 

Mijn naam is Sandy en ben trotse moeder van 3 prachtige jongens van 10,3 en 1 jaar. Geweldige kinderen met zo nu en dan een dipje. En dan spreek ik van de momenten waarop je ze het liefst achter het behang wil plakken. En dan heb ik het over de jongste 2. Pfff wat zijn ze soms lastig. Een dagje winkelen begint altijd heel rustig, ook al weet je stiekem beter hoop je op een rustige shop dag.  Dit is dan ook vaak zo totdat je een stap zet in de eerste winkelketen. En ja hoor daar gaan ze, als honden die je los laat in open veld.  Je dag krijgt meteen een omslag. Winkelen is een gevalletje multitasken geworden. Je bent kleding aan het uitzoeken, achter je kinderen aan het aanrennen, gegraaide kledingstukken aan het terug hangen. En dan al niet te spreken over het passen van de gekozen kledingstukken. 

De scheve blikken of mensen die op het moment dat je kind staat te brullen een gesprekje met het mannetje willen gaan voeren. Alhoewel goed bedoeld, vind ik het verschrikkelijk. In mijn hoofd denk ik "mens heb mijn handen vol en ben lichtelijk geïrriteerd, het laatste waar ik nu zin in heb is een geforceerde vriendelijke glimlach op mijn gezicht te tekenen omdat je mijn zoontje aanspreekt". Ik heb er ala Gerard Joling dan eff geen kracht meer voor. Als een gek probeer je er alles aan te doen om maar zo snel mogelijk de winkel uit te zijn. Pfff eindelijk buiten, hup naar de volgende winkel en we beginnen weer opnieuw.  

Twee uur later ben je eindelijk klaar, alsof je kinder een aan en uit knopje hebben.  Misschien denken ze dan, " ze is klaar, we kunnen gewoon weer normaal doen". Rustig lopen we de shoppingcenter weer uit. Auto in geladen, kids in het zitje. Bij de kortste beweging van ons voertuig vallen ze in slaap. 

Ik denk dan bij mezelf " goh, dat viel best mee". Mentaal ben je , jezelf aan het voorliegen dat het een volgende keer ook best zou kunnen.

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je