{{ message.message }}
{{ button.text }}

Het verhaal van mijn ex.. de oudste part 3

In deze blogs het verhaal van mijn ex vanaf het moment dat ik zwanger geraakt ben tot nu

Afbeelding blog 'Het verhaal van mijn ex.. de oudste part 3' Achtergrond blur afbeelding

lees hier part 2
Het is 10:00 sochtends..
Ik pak mijn telefoon en met ingehouden adem hoor ik de telefoon overgaan.
Ik kan alleen maar hopen dat mijn ex niet in de buurt van zijn familie is.
De telefoon gaat maar 1x over en ik hoor een hoop gevloek aan de andere kant van de telefoon.
"Waar ben je.. Wat is er aan de hand... Waarom ben je zonder iets te zeggen weggegaan,
en vooral waarom heb je niets mee genomen."
De vragen schieten uit zijn mond.
Ik kan alleen maar zeggen dat het me spijt, dat ik het ook niet zo had willen doen.
De waarheid zeggen durf ik niet, het dreigement dat ze me zullen vinden en mij en mijn ongeboren kind
zullen dood maken, staat me nog net iets te helder voor de geest.
Ik ontwijk de vragen, meld dat alles goed is met ons kind en dat ik veilig ben.
Waar ik ben, met wie en verder meld ik niet.
Ik ben te bang.. bang dat zijn familie het te horen krijgt..
Bang voor wat voor extra ellende het met zich mee brengt.
Na een kort telefoongesprek hangen we op.
Zijn pauze is voorbij.
Met een gebroken hart, ga ik op mijn bed zitten.
Ik hoorde buiten de woede van het niet begrijpen, ook de paniek.
Ik ben verdrietig en de tranen staan in mijn ogen.
Zo had het niet moeten gaan.
De dagen kabbelen voort, en ik heb een gesprek met de verloskundige praktijk.
Met ons meisje gaat alles gelukkig goed.
Ik maak een foto van de echo en stuur hem via een mms bericht naar hem door.
Het spijt me.. Luid het mms bericht met de foto.. Geen reactie..
De maanden kabbelen door en het gaat tussen mij en mijn ex niet echt heel lekker.
Omdat ik hem de waarheid niet kan vertellen, neemt hij me heel erg veel kwalijk.
Ik voel me daardoor nog schuldiger, maar ik durf het risico niet te nemen.
De enige moment waarop ik zijn oproepen beantwoord is onder werktijd.
Savonds niet.. ik ben te bang dat zijn familie in de buurt rondhangt.
Aangezien ik de huur betaalde voor ons vakantiehuisje, besluit ik dat zonder te melden gewoon door te blijven doen.
Ik wil het voor hem niet nog lastiger maken, en al helemaal niet veroorzaken dat hij op straat staat.
En aangezien onze beide namen op het huurtcontract staan kan ik dit eowoon doen.
Uiteindelijk worden de weken maanden en komen we steeds dichter bij mijn bevallingsdatum
Voor we het weten is het 8juli2010.. De avond voor haar geboorte

Tags: #Mom life

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je