{{ message.message }}
{{ button.text }}

Het begin van ons gezin. Deel 4: Oerpijnlijkgevoel

Een blogreeks over mijn zwangerschappen, bevallingen, de weg er naar toe en de reis erna..

Afbeelding blog 'Het begin van ons gezin. Deel 4: Oerpijnlijkgevoel' Achtergrond blur afbeelding

Juli 2013

Het duurt even voor ze begint te huilen maar dan klinkt daar het mooiste geluid wat je op zo'n moment kan horen. Ze ademt. Huilt. Leeft. 

Haar hoofdje is aangedaan van de zuignap en ze krijgt gelijk een mutsje op. Het is geen prettig gezicht zo'n eienhoofdje maar we zien het met het uur wegtrekken. Ze is perfect. 10 vingertjes. 10 teentjes. Ze heet Evy Vienna Yasmine.

Ze scoort slecht met de eerste apgar score en omdat haar ademhaling ook niet lekker loopt wordt de kinderarts erbij gehaald. Ze willen haar in de couveuse leggen zodat ze even bij kan komen. Na een uurtje mag ze eruit. Ze zijn mij dan nog steeds aan het hechten. Ik vraag de verloskundige naar het aantal hechtingen maar ze is de tel kwijt geraakt. 

Voor het eerst leg ik Evy aan de borst. Wat een oergevoel en wat een pijn.. bij beide borsten ervaar ik helse pijnen. De paar keer aanleggen erna wordt het nog niet beter maar we zetten door.

Na een vreemde nacht worden we smiddags ontslagen en gaan we met ons gezin naar huis. De kraamverzorgster komt langs en zorgt dat we thuis kunnen opstarten. Ik vertel haar over de pijn bij het voeden en ze geeft wat tips voor houdingen en aanleggen. 

Die nacht raak ik volkomen in paniek als Evy niet stopt met huilen en aanleggen zo pijnlijk wordt dat ik het uitschreeuw. Dit kan niet goed zijn. Vriendlief rijdt gelijk naar de nachtapotheek voor kunstvoeding. 

De dag erna bespreken we het met de verloskundige. Ze blijft op aanleggen aandringen maar ik wil het niet meer. Ze raadt aan te gaan kolven zodat de productie wel op gang komt. Wat ze te kort komt vullen we middels fingerfeeding aan. Enigszins in de hoek gedwongen wordt er een kolfapparaat gehaald. Het kolven doet minder pijn maar voelt nog erg oncomfortabel. Daarnaast ben ik nu dubbele tijd kwijt waardoor mijn al lage energieniveau nog verder daalt. 

De moed zakt me met elke voorbijgaande dag verder in mijn schoenen. Ik krijg een borstontsteking en die nacht besluit ik dat het klaar is. Ik wil niet meer aanleggen, niet meer kolven en niks meer over borstvoeding horen. 

November 2013

Onze kleine meid groeit geweldig goed. Ze is een vrolijke baby en slaapt al gauw door en uit. Ze is vandaag om half 9 wakker geworden en na een avondwandeling komen we samen vermoeid weer thuis. Vriendlief wil wat lichamelijke aandacht maar ik ben te moe om het te geven. 

De dag erna barst de bom. Hij wil zo niet verder. Hij voelt zich genegeerd. Ik voel me ondergewaardeerd en boos. Die nacht doe ik geen oog dicht en als ik de zon op zie komen neem ik een besluit..

Dit gaat zo niet meer.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je