{{ message.message }}
{{ button.text }}

Obesitas bij kinderen

Afbeelding blog 'Obesitas bij kinderen' Achtergrond blur afbeelding

Obesitas bij kinderen:

Vandaag doe ik eigenlijk alleen maar gewicht controles. Wat vaak neer komt op kinderen die net iets te zwaar zijn, je de ouders even moet waarschuwen en het dan de volgende keer vaak alweer een heel stuk beter gaat.

Maar zo nu dan heb je kinderen die echt veel te zwaar zijn. Zo ook deze jongen.

Als ik hem binnen roep valt het me direct al op dat hij hijgend en puffend op zijn stoel neerploft. T-shirt wat net niet helemaal over zijn buik valt en een joggingbroek aan.

“Weet je waarom je hier bent vandaag?” vraag ik aan hem.

“Omdat ik te veel eet” antwoord hij. Ik vind het altijd sneu als kinderen de schuld bij zichzelf leggen. Tuurlijk zijn zij diegene die het eten in hun mond stoppen maar dat wordt toch echt mogelijk gemaakt door de ouders.

Zijn moeder lacht een tikje ongemakkelijk bij dat antwoord.

Ik vraag aan ze of ze al wat dingen veranderd hebben naar aanleiding van de vorige keer. Hij is namelijk op school ook al een keer gemeten en gewogen en toen zijn er ook al allerlei adviezen gegeven kan ik terugzien.

“We eten iets minder vaak snoep” zegt de jongen. Vader vult aan: “we hebben kleine dingen aangepast, wat minder van alles”. “En hij eet elke dag fruit op school” zegt moeder nog.

Na dit vage antwoord besluit ik uit te vragen wat de jongen precies eet op een dag.

Daar komt het volgende uit:

Ontbijt: 2 witte boterhammen met kaas of worst

Tussendoor: fruit + water

Lunch: 2 witte boterhammen met kaas of worst

Uit school: nog een boterham

Avondeten: van alles, meestal 2 porties.

Hij drinkt water en melk en snoept ‘af en toe’.


Vervolgens vraag ik of hij ook aan sport doet. Hij zit op taekwondo en gaat daar 1x per week heen. Buiten spelen doet hij niet echt want ze zijn een paar maanden geleden verhuisd en hij heeft nog geen nieuwe vrienden gemaakt in de buurt. Hij wordt naar school gebracht met de auto omdat ze sinds de verhuizing te ver weg wonen om te lopen of fietsen.


Klinkt niet perfect maar ook niet ontzettend dramatisch denk ik nog bij mezelf terwijl ik hem vraag of hij zijn schoenen en vest uit wil doen om te gaan meten en wegen.


“Wat denk je zelf?” vraag ik, “ben je gegroeid?”

Hij haalt zijn schouders op, “ietsje dikker denk ik” zegt hij.

Ik meet en weeg hem en vul de gegevens in in de computer waarna er een groeicurve uit komt rollen.

Ik schrik toch wel een beetje, hij is niet alleen aangekomen (meer dan 10kg in nog geen jaar tijd), maar ook echt veel en veel te zwaar. Deze jongen van 7 (en een half) jaar oud weegt 50kg.


Oké, hij is vrij lang voor zijn leeftijd want met zijn bijna 1.40m is hij langer dan gemiddeld maar dan nog heeft hij ernstig obesitas.


Ik laat mijn ontspannen, vriendelijke houding varen en kijk de ouders aan.

“Dit is echt ernstig” begin ik. “Dit is niet alleen iets te zwaar, dit is obesitas. Hiermee loopt hij een erg vergroot risico op het krijgen van allerlei ziekten zoals suikerziekte en hart- en vaatziekten”.

Ze kijken me aan, enigszins onder de indruk maar nog niet heel erg.

“Die kleine aanpassingen die jullie tot nu toe gedaan hebben zijn dus niet voldoende”.

“Maar hij houdt zo van eten, hij eet zelf heel veel” zegt zijn moeder.


Ik leg uit dat ik begrijp dat dit lastig kan zijn en zo’n verandering zal hij hoogstwaarschijnlijk ook niet leuk vinden maar het is wel echt nodig.


“Als hij zo door gaat dan heeft hij over 10 jaar suikerziekte en nog eens 20 jaar verder misschien wel zijn eerste hartaanval” zeg ik (expres vrij hard).

“Jullie zijn zijn ouders, jullie kunnen nu nog min of meer controleren wat hij eet. Over 5 jaar gaat hij met vrienden naar buiten en plundert dan de supermarkt of snackbar en heb je er veel minder grip op. Jullie hebben nu nog de kans om hem te leren wat een gezond voedingspatroon is.”


Ik weet echt wel dat het niet makkelijk is.


Mijn eigen dochter is nooit echt te zwaar geweest maar was wel enigszins verslaafd aan alles waar chocolade in zat. Het begon ’s ochtends met chocolade ontbijtgranen, gevolgd door een koekje met chocolade voor op school, tussen de middag was het (je raad het al) brood met chocopasta en uit school het liefst weer zo’n chocoladekoekje na haar fruit. Als avondeten at ze vrij weinig maar ze wilde dan wel chocolademousse of van die gevlekte chocoladevla als toetje.

Dat kon natuurlijk niet goed blijven gaan en elke keer als ik het een beetje aan banden probeerde te leggen was er gezeur en drama en gewoon niet gezellig. Waardoor ik toch op een gegeven moment weer toe gaf.

Totdat ik, net zoals vroeger bij mij thuis, een ‘zoete dag’ invoerde (en ja mam, ik weet dat je dit leest en ja, super idee van je, werkt nog steeds!). 1 dag in de week mag ze die chocolade ontbijtgranen en dat chocolade koekje (en dat is dan vaak al genoeg, er hoeft niet eens nog een toetje of een tweede koekje bij) en de rest van de week gewoon niet. En in vakanties of met feestjes ben ik echt wel makkelijker maar dit is de basis.

En dat was niet makkelijk om door te voeren, dat ging echt niet zonder slag of stoot (of meer precies, driftbui, hysterisch huilen of “ja, maar waarom dan mama????”) maar na een week of 3 was het volledig normaal geworden en leeft ze elke week weer een beetje toe naar die zoete dag.

Ik zeg niet dat dit voor ieder kind zal werken en ik zeg ook niet dat ieder kind zo zal reageren maar dit is hoe het voor ons werkt.

Wat ik wel zeg en ook nog eens vrij duidelijk tegen ouders die met hun kind bij mij komen (iets met zachte heelmeesters maken stinkende wonden enzo) dat het hun verantwoordelijkheid is dat hun kind te dik is. Als je al die troep niet in huis haalt zullen ze er simpelweg niet van kunnen eten.

En ja, het komt ook weleens voor dat een kind wat eigenlijk altijd gezond eet toch iets te zwaar is maar dat zijn uitzonderingen en zo’n ernstige vorm van obesitas komt simpelweg niet voor bij kinderen met een gezond eetpatroon (onderliggende medische aandoening uitgezonderd).

Mijns inziens de beste manier om je kinderen gezond te laten eten (en leven)?

Zelf het goede voorbeeld geven!

Dat heb ik dit gezin dus ook geadviseerd. Voor het hele gezin een zoete dag, het hele gezin meer bewegen en er echt een teamprestatie van maken.

Vader wilde nog niet met zijn zoon naar de dietist, ze wilden het eerst zelf proberen.

Dus ik heb na de zomervakantie weer een afspraak met ze gemaakt en ik ben heel benieuwd om te zien of mijn woorden indruk op ze hebben gemaakt en of hij iets is afgevallen.

En wat dat zelf gezond leven betreft; kijk op mijn instagram en FB profiel: hoedoetzehettoch, om te volgen hoe ik dat doe en wellicht binnenkort een online coachingsprogramma te volgen als je echt drastische stappen wilt maken.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je