{{ message.message }}
{{ button.text }}

Kiloknaller

Snaccident; eating an entire pizza/bag of chips by mistake

Afbeelding blog 'Kiloknaller' Achtergrond blur afbeelding

'Hé dikke, ben je nog niet bevallen?'
'Zo, jij hoeft vast niet lang meer zeker?'
'Jeetje, wat een buik zeg!'.

Random dag van de week, random opmerkingen van random mensen. Er was een moment in mijn zwangerschap, eeuwen geleden, dat ik hoopte dat die hamburgerbuik uit zou groeien tot een zwangerschapsbuik. Dat je je niet af hoefde te vragen of ik nou hoofdsponsor was van de grote gele M of dat ik zwanger was. Dat moment is met 37 weken op de teller wel aangebroken gok ik zo. Laat ik voorop stellen dat ik trots ben op die buik. Trots op mijn lijf die weer een wondertje draagt wat groeit en heerlijk beweegt. Trots op mijn rondingen, ook al mochten sommige wel iets minder van formaat zijn. Trots op het lijf van een vrouw dat 9 maanden lang de voedingsbron is voor een baby. Warmte bied, liefde, veiligheid en dus met recht een hotel voor de baby is.

Maar daarnaast maakt het me ook onzeker. Dat lijf dat in die 9 maanden een behoorlijke verandering ondergaat. Van redelijk bijgetrokken van kind nummer 1 naar afwachten wat baby nummer 2 met mijn lijf gaat doen. Dat het veranderd staat vast, niet meer als logisch ook. Maar dat wil niet zeggen dat ik akkoord ga met werpheupen en extra houvast. Mijn cupmaat mag gewoon blijven wat ie was en 'de dames' hoeven ook niet perse een verdieping naar beneden te gaan, mocht het half kunnen. Een beetje striae is ook oké maar de landkaart van Afrika hoeft niet perse onderop mijn buik te pronken. Dus is er straks na de bevalling werk aan de winkel. Dat werk aan de winkel houd in dat ik met mijn vingers uit de snoepla moet blijven, alleen nog maar boodschappen mag doen als ik net gegeten heb, minimaal 1 x per week moet gaan sporten en het boek dat achter in de kast brand erbij moet gaan pakken. Want achter mijn heerlijke Italiaanse kookboeken, taartboeken en bakrecepten staat het boek van mevrouw Fajah streng, doch rechtvaardig in linie. Te wachten om van mij de meest gefrustreerde maar o zo slanke vrouw te maken die ik ergens achterin mijn hoofd heb zitten.

Nog een week of 3, dan mag ik van mezelf nog even genieten van de kraamweek en de daarbij behorende chocoladeflikken met muisjes, de cappuccino's met eventueel slagroom mocht ik daar zin in hebben en natuurlijk de fruithapjes mèt muisjes èn slagroom. Daarna is de pret over en gaan we aan de slag voor bikinibody 2019, of tankini-body... of in ieder geval een badpak-body.

Ik duik nog even mijn snoepla in want meneer Tony ligt op mij te wachten, zonde om die over een paar weken in de kliko te knallen!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je