Jij eet zeker niks? Schijnbaar denken de meeste vrouwen nog steeds dat een slank lichaam alleen haalbaar is door jezelf uit te hongeren. Maar dat doe ik juist niet. Ik eet alles. Het is overigens niet zo dat ik het niet begrijp. Ik dacht precies hetzelfde toen ik de 90 kilo aantikte.
Ik ben namelijk na mijn pubertijd nooit meer echt dun geweest. Ook niet dik, hooguit een beetje stevig. Maar dat veranderde toen ik ging studeren en op mijzelf ging wonen. De alchohol vloeide rijkelijk en ik geloofde heilig in het principe dat alles lekkerder werd met gesmolten kaas. Op sommige momenten konden die extra kilo's mij niks schelen. Vooral op verjaardagen en in de kroeg als het bier rijkelijk vloeide. Alleen als ik dan in de zomer weer in die verrekte bikini moest had ik spijt. Dus ieder jaar op 1 januari begon ik het nieuwe jaar weer met dezelfde voornemens. Afvallen, optijd naar bed, niet meer toegeven aan vreetbuien, buikspieroefeningen doen en minder alcohol en koffie drinken. En ieder jaar eindigden mijn goede voornemens op dezelfde manier.
De eerste dag sleur ik mijn volgevreten kerstkont van de bank om in een te krappe spandex mij een uur in het zweet te werken in een afgeladen sportschool en knaag ik braaf een zak wortels weg. Maar in de avond als mijn man aan het snaaien is kan ik het niet laten om mee te eten. Dat hij er geen grammetje van aankomt vergeet ik op dat moment altijd. Dag drie ben ik in de avond al weer te moe voor die buikspieroefeningen en wil ik niets liever dan op de bank neerploffen met een bak chips en een glas wijn.
Al snel is door die actie het hek van de dam en doe ik mij tegoed aan een kop warme chocolade melk met extra slagroom want een glas water is ook zo ongezellig. Daarna volgt altijd weer de kater, de woede op mijzelf: “slapjanus kon je je weer niet inhouden”, gevolgd door het “what the hell” effect waardoor ik een volle zak drop weg eet terwijl ik tot twee uur in de nacht vloekend zit te tikken op een deadline. Hierdoor ben ik de volgende ochtend zo gammel dat ik minstens vier koppen koffie nodig heb om mijn mail te kunnen begrijpen. En dan dringt elk jaar weer de verplettende werkelijkheid tot mij door. Ik heb mijn goede voornemens wederom binnen een week verbroken. En dan niet één, niet een paar, maar alle.
Annemarie en Maarten 1995 tijdens de 3 oktober viering in Leiden.
Afvallen, minder stress en meer bewegen stond ieder jaar weer bovenaan het goede voornemen lijstje. En hoe hoger ik de lat legde hoe gelukzaliger gevoel het gaf. Maar daardoor hadden al die goede voornemens uiteindelijk geen lange houdbaarheidsdatum. Ik heb melk in mijn koelkast staan die waarschijnlijk langer mee zal gaan. Een echte gedragsverandering is namelijk moeilijk, héél moeilijk, zoals iedereen die ooit wel eens een poging tot diëten, meer sporten of stoppen met roken heeft gedaan zal kunnen beamen. En toch hoopte ik op 1 januari fris en vol wilskracht wakker te worden.
Iedere keer wilde ik zo graag veranderen maar bleef ik er tegen aan lopen dat mijn prehistorische brein bij alles het sein: toe maar, pak maar, kweek die vetlaag voor mindere tijden, bleef afgeven. En tijdelijk niks calorierijks in huis halen werd door mijn mede bewoner niet gewaardeerd. Dus op een dag maakte ik een vast eetschema met ontbijt, tussendoortje, lunch en avondeten. En in dat schema zat gewoon ook de zondagse beenham met patat, mijn biertje en mijn dagelijkse soepkommen met koffie, volle melk en een koekje. Dat waren mijn momentjes. Ik was liever te dik dan dat ik die momenten opgaf. Iedere dag hield ik vast aan één eetmoment. Net zolang totdat mijn hoofd het leek te accepteren dat het om 10.00 pas tijd was voor een bak koffie en een koekje en niet de hele dag door. Dan was het tijd voor de volgende stap: de lunch om 12.00 met twee boterhammen en niet eten tot ik vol zat. Iedere keer een miniscuul stapje erbij.
Toen ik gewend raakte aan mijn volledige eetschema bepaalde in globaal het totaal aantal calorieen dat ik at op een dag en hoeveel ik daarvoor op een dag moest bewegen. Want ik wilde niet meer in de avond naar de sportschool maar wel overdag meer bewegen zodat er een goede balans zou komen in het innemen en verbranden van calorieen. Ik deed mijn brommer weg en kocht een fiets waardoor ik de hele dag bewoog. De boodschappen, mijn werk mijn colleges en later ook het brengen en halen van de kinderen met de bakfiets. Daarnaast koos ik iedere dag een flinke huishoudelijk taak waar ik mij een uur lang mee bezig hield. Op maandag de bedden opmaken met verse, schone lakens (120 calorieën). Op dinsdag het hele huis stofzuigen (150 calorieën) en daarna het schrobben van de keukenvloer (130 calorieën). Op woensdag de badkamer (200 calorieën). Donderdag nat afstoffen en strijken (100 calorieën) en op vrijdag de tuin ( 350 calorieën). In combinatie met het eetschema bleek dat voor mij prima te werken.
Tuurlijk ging het niet alle dagen goed en waren er extra avondjes stappen of een verjaardag met taart. Maar dan liet ik gewoon de volgende dag het koekje bij de koffie weg of dat extra glas wijn. Als een soort balans dag. Dat werkt perfect bij een eetschema. Veel mensen hebben namelijk zelf nauwelijks door wat er gedurende de dag allemaal in hun mond verdwijnt. Als je dan een keer uitzonderlijk veel gesnackt hebt, is het gemakkelijk om dat te vergeten maar het kan wel degelijk een reden zijn om de volgende dag wat beter op te letten. Door het aanhouden van een voedingsschema weet je precies wanneer je wat eet en waar je kunt minderen.
26 april 2009. Net bevallen van Guus.
Ondanks mijn voedingschema ging ik tijdens mijn zwangerschappen toch weer ruim over de 100 kilo heen. Bij de tweeling heb ik zelfs de gyneacoloog gesmeekt of ik alsjeblieft niet meer op die weegschaal hoefde te staan aangezien hij ruim voor de bevallingsdatum de 120 kilo aantikte. Maar eenmaal bevallen belande ik iedere keer dankzij mijn voedingsschema toch weer langzaam maar wel op een gezonde manier op mijn streefgewicht. Inclusief de laatste gehate vijf kilo op mijn heupen.
Het bleek eigenlijk heel simpel. Vet en ongezond voedsel misbruikt een feelgood stof als dopamine, dat het beloningscircuit in de hersens aanzwengelt. Door je lichaam op vaste momenten gezond voedsel aan te bieden doorbreek je die vicieuze verslavingscircel. Uiteindelijk moest ook ik dus gewoon weer iedere zwangerschap afkicken van ongezond eten en een volledig nieuw eetpatroon aanleren.
Maar hoe doe je dat dan, een nieuw voedingspatroon aanleren? Ik doe het aan de hand van vier stappen.
Stap 1:
Bepaal het moment dat je 100% gemotiveerd bent om te veranderen. Want alleen dan kan je de knop met volle overtuiging omzetten. Als je iets wilt doen of juist niet meer, dan start of stop je direct, precies wanneer jij dat wil, daar heb je geen nieuw jaar voor nodig. Dus 1 januari als begindatum voor een gezond leven is gewoon niet handig.
Stap 2:
De weegschaal de deur uit. Meer bewegen, een goede conditie opbouwen, en gezond eten dat willen we allemaal, maar je geluk, zelfvertrouwen en humeur laten afhangen van een paar cijfers? Dat wil toch niemand? Als je aan je kleding merkt dat het de goede kant op gaat, dan ga je niet op die weegschaal staan. Het enige wat je dan doet is een bevestiging zoeken van iets wat je zelf prima kan aanvoelen. Na verloop van tijd mis je die weegschaal echt niet meer. Dan ben je niet meer geïnteresseerd in die cijfers. Dan voelt je lichaam sterk en virtaal en dat hoef je dan niet meer in cijfers uitgedrukt te zien.
Stap 3:
Het beste dieet is geen dieet. Dus skip al die magere, light producten daar krijg je alleen maar nog meer honger van. Ik gebruik royaal roomboter, volle melk en volle kwark. Kies vaker voor volkoren producten en laat het tweede wijntje, biertje of mixdrankje staan. Achocol is een enorme suikerbom waar je alleen maar meer honger van krijgt. Ga daarnaast op zoek naar de juiste balans tussen eten en bewegen. Maak een schema met acht eet momenten verdeelt over de dag en bepaal aan de hand van het aantal calorieen dat je inneemt hoeveel je moet bewegen om dat te verbranden. Want alles wat binnenkomt moet ook verbrand worden. Ik ben gek op huishoudelijke taken en schrob maar al te graag die badkamer voor een grote bak koffie met volle melk en een koekje. Aan het eind van de week eindig ik niet alleen met een schoon huis maar ook met een slank lichaam. En het scheelt me een hoop geld, dat ik anders aan de sportschool kwijt zou zijn. (zie ook mijn voedingsschema onderaan dit verhaal)
Stap 4:
Neem de tijd. Gezond eten is namelijk geen uitdaging, het is een manier van leven. En dat ga je aan voor heel je leven en niet voor 30 dagen. Want na dag 30 komt ook gewoon dag 31. Ze zeggen wel eens dat je 21 dagen nodig hebt om een ingesleten gewoonte te vervangen voor een nieuwe. Ik zeg liever dat je maar één dag nodig hebt om met een gewoonte te stoppen. Namelijk vandaag. Lukt het niet vandaag dan kies je er morgen opnieuw voor. Dan is het namelijk alweer vandaag want alle andere dagen bestaan niet.
Uiteindelijk bepaal je zelf de regels waaraan je je wil houden, maar maak ze vooral niet te strikt. Dan heb je namelijk de kans dat je denkt: dit is onleefbaar, ik stop. Juist door de regels niet te streng te maken kom je er iedere keer weer achter: dit is niet zo moeilijk er kan nog wel een tandje bij. Dat geldt voor eten maar eigenlijk voor alles in het leven. Wees je bewust dat het een worsteling kan zijn om de controle weer in handen te krijgen. Maar oh wat voelt het goed als het lukt.
Huidige eetschema: mammavanzeven:
Ontbijt 6:00: 1 boterham met beleg en glas melk of havermout.
Tussendoor 10.00: koffie met chocola of koek.
Lunch 12:00: 2 boterhammen met beleg en glas melk.
Tussendoor 15.00: twee stuks fruit met een koek.
Tussendoor 16:00: grote bak koffie met melk.
Borrel 17.00-18:00: wijn (klein glas)
Avondeten 18:00: aardappelen, groente en een stuk vlees met als toetje: volle kwark met slagroom.
(Op zondag een uitgebreide maaltijd met beenham, patat, witlof en een toetje.)
Journaal 20:00 : koffie met stukje chocolade.
Afsluiting van de dag 23:00: wijn (klein glas) of op woendag na het paardrijden een biertje.
Alle reacties (2)