{{ message.message }}
{{ button.text }}

Geplande keizersnede.. Of toch niet?!

De keuze is gemaakt, een geplande keizersnede. Mooi, want dan kunnen we vast wat plannen..... of toch niet?!

Afbeelding blog 'Geplande keizersnede.. Of toch niet?!'

In mijn eerste blog schreef ik al dat de geboorte van onze dochter me altijd bij zal blijven. Niet omdat het heel heftig of zwaar was maar gewoon, omdat het allemaal toch weer anders liep dan we dachten.

Hieruit blijkt ook maar weer dat een zwangerschap en een bevalling iets is waar je echt totaal geen controle over kan hebben. Je kunt denken dat je het allemaal kunt plannen maar dan heeft de natuur toch net even een ander plan in gedachten, Ha!

Ik genoot echt van het zwanger zijn en in tegenstelling tot veel andere vrouwen had ik totaal geen haast met bevallen.
Met 36 weken bleek dat onze dochter nog steeds in een stuit lag (eigenlijk de hele zwangerschap al) dus werden er informatiefolders uitgedeeld en moesten we ons gaan verdiepen in de wereld van uitwendige versies. Hier waren we al vrij snel uit, het kon niet zo veel kwaad voor onze mini dus draaien die handel!

Het optillen uit de bekken was allemaal leuk en aardig maar dat draaien, nee dat zag ze echt niet zitten.
Poging 2 dan in het ziekenhuis want ja het zou toch echt het beste zijn als ons meisje draait..

Goed, ze heeft duidelijk het karakter van haar moeder want ook poging 2 was geen succes.
Aangezien ze ook vrij lenig was en ze met 1 been gestrekt lag was een vaginale bevalling geen optie meer. Het werd een geplande keizersnede. Nadat we de datum gekozen hadden kregen we hier ook vrede mee, het is goed zo. 

Met nog een week te gaan waren de vakanties van manlief en schoonmoeder inmiddels aangevraagd en kon het aftellen beginnen. Heerlijk, ik zou het weekend nog even wassen stofzuigen poetsen en dan een week lekker uitrusten en filmpjes kijken...............

Mini moet gedacht hebben "Leuk dat jullie die datum hebben uitgekozen maar zolang ga ik niet wachten hoor!" want dat weekend werd ik me toch ziek. Super verkouden, hoofdpijn en zo benauwd dat ik het toch niet helemaal vertrouwde dus op naar de HAP. Daar aangekomen bleken mijn longen in orde maar mijn bloeddruk was toch wel te hoog dus door naar de gynaecoloog.

Nou ik zal het kort houden, zaterdagnacht heb ik aan de ctg gelegen, ze vertrouwden het niet dus zondag weer aan de ctg gelegen (3 uur!! ze waren ons vergeten, oeps!)  en uiteindelijk wilden ze me toch houden. Mijn bloed en urine waren niet helemaal schoon maar ook niet zorgwekkend alleen in de combinatie met een 'variabel hoge' bloeddruk hielden ze me liever ter observatie.

Maandagochtend was na medicatie mijn bloeddruk nog steeds te hoog en ik ging me steeds zieker voelen dus werd de knoop doorgehakt, dinsdag zou onze mini gehaald worden. Aangezien ik inmiddels 38 weken zwanger was en ze in deze toestand waarschijnlijk toch niet verder zou groeien was dit echt de beste keuze.

Dinsdagochtend waren we de eerste die naar beneden gingen, jammer genoeg weet ik van deze dag heel weinig meer. Ik was zoo ontzettend moe ik wilde eigenlijk alleen maar slapen. Wat ik nog wel weet is dat ze gelijk supersterk was en direct begon te plassen haha. Eenmaal gehecht en geïnstalleerd op onze kamer ging manlief de familie halen en daar lagen we dan samen, de liefde die ik toen voelde voor dat minimensje is niet te beschrijven!

Zo denk je nog ruim een week te kunnen genieten van het getrappel in je buik en zo lig je in een ziekenhuisbed met een prachtig lief klein meisje naast je. Hoe dan ook waren we ontzettend blij met haar komst en kon het gelukkige gezinsleven beginnen...

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je