{{ message.message }}
{{ button.text }}

Geen zedenpolitie, maar wel deel IV

Mijn gedachten vlogen alle kanten uit, maar het eerste wat ik dacht was; "Ze heeft toch niet nog een kind aangegeven bij de politie?"

Afbeelding blog 'Geen zedenpolitie, maar wel deel IV' Achtergrond blur afbeelding

Johanna vervolgd haar verhaal. "Heb jij gister politie bij mij in de straat gezien?" "Nee," antwoord ik en kijk haar vragend aan. "Ik ook niet," zegt ze. "Maar het blijkt dat de politie bij Janien aan de deur is geweest. Jou schoonzusje heeft aangifte tegen haar gedaan. Ze zegt dat Janien Anne heeft geslagen toen ze daar voor de deur stond!" Wait... Wacht... Wat?! "Geslagen? Hoe.... hoe kan dat nou? Hebben we wat gemist? Hoezo geslagen. Ze stonden halverwege de dam! Janien stond niet eens in de buurt!" Johanna vervolgt haar verhaal. "Dat bedoel ik Eef. Ze is op oorlogspad. Toen die trien thuis was heeft ze de politie gebeld met dit verhaal. Janien was er behoorlijk stuk van, want ze vertelde mij dat ze het meisje nooit geslagen heeft." 

Het verhaal word hoe langer hoe gekker. Ik zit me constant Janien voor te stellen, hoe ze zich wel niet moet voelen. Eigenlijk weet ik precies hoe ze zich voelt. Waarschijnlijk machteloos... en boos. Misschien vraagt ze zich wel af hoe ze zich zo heeft vergist in dit "mens." "Okee, maar wat is er dan precies gebeurd? Waarom is ze daar voor de deur zo geflipt?" vraag ik. Ik probeer het onderste uit de kan te halen. Johanna verteld dat mijn schoonzusje bij Janien aan de deur was geweest met de fiets van Anne. Janiens zoontje van vier jaar zou de fiets van Anne omgeduwd hebben in de speeltuin. Blijkbaar met grof geweld, want de trappers waren verbogen waardoor Anne niet meer kon fietsen. Janien had hier op geantwoord dat ze wel verzekerd was en toen is er bij mijn schoonzusje wat geknapt. Ze was beginnen te schelden en schopte tegen de containerbak. Hier was Janien niet van gediend dus die heeft de deur dicht gedaan. Blijkbaar was mijn schoonzusje het daar absoluut niet mee eens dus die vond het nodig om tegen de voordeur aan te schoppen. Tja... dan kun je er op wachten dat Janien daardoor natuurlijk helemaal over haar toeren ging. Toen kwam de hele ruzie op gang en werd er over en weer gescholden. Dat was het moment dat Nikkie aan de deur kwam met haar vraag over de pakket zegels. Toen Johanna en ik na de ruzie nog een keer naar buiten gingen zagen we mijn schoonzusje met Monica, de moeder van Pieter, op de hoek van de straat staan. Ze zullen wel lekker onderling geteut hebben hoe ze dit akkefietje nog erger op konden blazen. En zo was de politie gebeld en heeft mijn schoonzusje aangifte gedaan.

Ik had het helemaal te doen met Janien. "Potverdikke! Het is dat ik zo naar het werk moet, maar anders was ik graag even naar Janien toe gegaan," gooide ik op tafel. Ik bedoel, het allerbeste is om het van de bron zelf te horen toch? "Nou, misschien is dat helemaal niet zo'n gek idee Eef. Misschien kun je wel even een keer bij haar langs gaan," antwoorde Johanna. "Ik heb haar vanochtend gezien. Ze stond helemaal te shaken toen ze aan het vertellen was en kreeg helemaal vlekken in haar nek. Wat ik jou brom, die verteld de waarheid." 

Een paar dagen later word mijn man staande gehouden  bij school door Janien. "Mag ik jou wat vragen?" vraagt ze aan mijn man. "Hoe waar is het verhaal dat zich de ronde doet over jullie jongen?" "Tja... daar kan mijn vrouw jou het beste over vertellen," antwoordde mijn man. "Zou ze eens bij me langs kunnen komen? Volgens mij zitten we aardig in hetzelfde schuitje," zei ze met een droevige blik in haar ogen. De hele situatie doet duidelijk wat met haar wat logisch is. Toen mijn man dit thuis vertelde en mij vroeg of ik even bij haar langs wilde gaan, twijfelde ik geen moment. Dit was mijn kans om het hele verhaal rechtstreeks van "de bron" te horen en wie weet kan ze me ook nog het één en ander vertellen over wat ze heeft gehoord over ons zoontje. Daar ging natuurlijk haar vraag over. Na mijn broodje ben ik meteen onze poort uit gelopen en naar haar toe gegaan. Heb haar mijn kant van het verhaal verteld. Dat mijn schoonzusje Trudy ineens met een verhaal aankwam dat ons zoontje het ook bij haar dochtertje moet hebben gedaan, dat Monica aangifte heeft gedaan bij de politie. "Ho! Stop!" Ik word plots door Janien onderbroken. "Wat jij zegt klopt niet." Ik kijk haar vragend aan en lichtelijk geschrokken. Ze onderbreekt me niet voor niets. Heb ik wat verkeerd begrepen? "Weet je het dan niet?" Janien kijkt me aan met een vragende blik op haar gezicht. Ik kijk haar nogal verbaast aan. "Monica heeft geen aangifte gedaan tegen jouw zoontje. Dat heeft jouw schoonzusje Trudy gedaan!"

"Wat?!"


Benieuwd hoe dit verhaal afloopt? Klik dan hier voor het vervolg op deze blog.

Lees ook mijn blogs over de zedenpolitie voor een het complete verhaal.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je