{{ message.message }}
{{ button.text }}

Gaotische overgangen

Veranderingen, veranderingen, veranderingen, VERANDERINGEN!! Hoe ga jij om met veranderingen?

Afbeelding blog 'Gaotische overgangen '

Eindelijk heb ik het idee dat we weer in wat rustiger vaarwater komen! De veranderingen die wij als gezin hebben doorstaan de afgelopen 6 weken, maken andere gezinnen hopelijk niet snel mee. 

Iedereen die mij kent of een beetje volgt, weet dat ik nog vol op in de diepste, duisterste hoekjes van rouw zit. Het is zwaarder dan ik mij ooit had kunnen voorstellen. Gelukkig weet ik wel, dat mama had gewild dat ons leven gewoon door zou gaan. Vrolijk, blij, zonnig en samen. Dus dat doe ik dan ook zo veel mogelijk, ookal is het gemis soms ondraaglijk. Daarbij komt natuurlijk, naast alle mentale overgangen, het fisieke gedeelte van rouw, zoals mama's huis. Ons huis. De plek waar we het grootste gedeelte van onze jeugd samen gewoond hebben. Voor mij was de deur naar dit huis allang niet meer de deur die ik elke ochtend achter me dicht deed. Maar voor mijn kleinste broer wel. En voor Szandor. Dankzij hem kunnen we als gezin wel rustig mama's huis opruimen, de spullen verdelen, weggeven of weggooien. Dat laatste doet ons zo veel pijn, dat er soms weken over heen gaan voor het ook daadwerkelijk weg word gegooit nadat besloten is dat het weg gaat. Gelukkig ís die tijd er!! Daar voel ik me eeuwig dankbaar voor. Steeds door alle spullen heen gaan kost wel veel van mij. Van ons. Als ik daar bijvoorbeeld een hele dag mee bezig ben geweest en dan s'avonds rustig op de bank probeer te zitten, kan ik rekenen op angsten en paniekaanvallen. Deze vreten op hun beurt het laatse stukje energie op die ik nog over had. 

Neem deze mind-set als basis van je dagelijkse leven en tel daar deze veranderingen bij op:

Oneerlijk ontslag. 

Een verhuizing. 

Een kind dat voor het eerst naar de basisschool gaat. 

Een switch van kinderopvang.

En een nieuwe baan, 30 uur per week. 

EN ALLEMAAL BINNEN EEN TIJD VAN 6 WEKEN. 

Burn-out cocktail much?! 

Mijn hoofd zat zo vol, echt zó vol, dat ik geen plek meer had om Meneer zijn wen-dagen op zijn nieuwe school te plannen. Gelukkig had hij er voor de zomervakantie, voor al deze veranderingen al één gehad. Ik kon ik het ook niet opbrengen om op intake gesprek te komen bij zijn nieuwe na schoolse opvang. Ook ben ik, tot 3 keer aan toe, zijn afspraak op het CB vergeten.. Ik was kwaad op de klok dat er maar 24 uur in een dag zaten. Kwaad op mijn kalender die niet netjes al mijn afspraken meer bevatte en kwaad op mijzelf, omdat ik het te veel werd. Een slechte moeder voelde ik me gelukkig niet! Maar dat kwam alleen maar door Meneertje zelf. Hij is zo flexibel en makkelijk als het gaat om dit soort veranderingen. Hij vind het allemaal alleen maar leuk! Hij mag dan mijn lieve, zachte eitje zijn, maar op school en op de opvang doet hij het geweldig. Hij is open, sociaal, actief en hij maakt snel vrienden! Na zijn eerste week bracht ik hem s'avonds naar bed (in ons nieuwe huis!!), en spraken we samen de dag nog even door. 'Mama, weetje? Al mijn vrienden zijn: (begint op zijn vingers te tellen) Fee, Sara, Alimee, Kristy, Daan en.. Ik!!' Mijn hart smolt. In het busje van school naar de opvang rijden vind hij ook geweldig en s'ochtends zwaai ik altijd aan lachend kind uit! Ik mag me zeer gelukkig prijzen. De wen-dagen heeft hij niet gemist en misschien ook wel helemaal niet nodig gehad. Al voelde ik me wel vreselijk schuldig, dat ik deze niet voor hem kon plannen. Toen ik bijvoorbeeld na de eerste week op de na schoolse een update kreeg over Meneertje zijn dag, vertelde ze me dat hij toch wel moeite had met fruit eten. Dat weet ik als zijn moeder zijnde natuurlijk allang! Dit kind is zo vreselijk anti-fruit, al drie jaar lang, dat ik me er al een tijdje terug bij neer had gelegd, dat hij gewoon géén fruit lust. Thuis vervang ik fruit dan ook met 100% pure en biologische appelsap en fruitzakjes. Gedroogd fruit eet hij ook in dozijn tegelijk. Ook best, vind ik. Wat hadden ze nou gedaan.. Ze hadden hem een half uur lang aan tafel laten zitten met een stukje peer en hij mocht er pas vanaf wanneer hij het stukje had op gegeten. Hij had zelfs een "praat-verbod" gekregen tot het op was.. 'Maar, hij heeft het wél opgegeten!!' verkondigde ze me met een glimlach. Ja fijn.. Ik lachte terug als een boer met kiespijn. Deze manier was niet oké. Het werkt niet. Al was ik wel trots dat hij het toch gegeten had en Meneer zelf ook. Maar toch.. 

Maar echt?! Hoe verzin je dit? Al deze dingen binnen 6 weken?! Nee, ik maak echt geen grap. Ons leven is weer totaal veranderd. Achteraf, nu alle drukte een beetje over gaat en we beginnen te wennen aan alle nieuwe woon/werk plaatsen, nieuwe ochtend rituelen en school ritmes, zijn we er wel op vooruit gegaan! Ik hoef nooit meer na een werkdag met boodschappen en twee kinderen ACHT trappen op te lopen! Nee, haha! Ik steek de sleutel in het slot en we lopen naar binnen. Hemels!! Ik kan nu veel meubels van mama, waar ik sterke emotionele waarde aan hecht, meenemen omdat we toch wel een upgrade in ruimte hebben gekregen. Een tuin, do I need to say more? :). En blijkbaar zit er nu weer genoeg ruimte in mijn hoofd om weer te schrijven! Alles, zelfs mijn ontslag, pakt achteraf positief uit. 

Vandaag schijnt de zon zelfs, dus wij gaan er nu lekker op uit en ik wens iedereen een geweldige, prachtige dag. Geniet voor twee. Ga kastanjes zoeken! Ruik aan de laatste bloemetjes! Alleen maar liefde. 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je