{{ message.message }}
{{ button.text }}

En toen was hij zindelijk.... Toch?

Drama drama drama, hoe krijg ik mijn kind zindelijk. En dan ga je lezen en denk je toch echt dat het aan jou ligt.

Afbeelding blog 'En toen was hij zindelijk.... Toch?' Achtergrond blur afbeelding

Toen mijn kleine man 1.5 was begon ik te bedenken hoe ik hem zindelijk kon krijgen. Ik kreeg zo vaak de vraag "is hij al zindelijk", en ik maar zeggen "nee hoor hij is er niet aan toe", en "dat komt wel". Maar in mijn hoofd ging het malen, jeh ik ben denk ik echt te laat al. Iedereen vraagt erna en ik heb er eerlijk nog niet eens aan gedacht om al te beginnen. 

Toen toch maar begonnen met de stickerkaart, hij vond het namelijk erg leuk om op het toilet te gaan dus dacht misschien stimuleer ik hem er wel mee. Nou het maakte hem niets uit, of hij wel of geen sticker kreeg hij ging wel als hij daar zin in had. De eerste stickerkaart met 10 plekjes voor een sticker heeft er wel 2 maanden gehangen dus effect had het niet. 

Toen hij 2,5 werd dacht ik ik moet toch eens door gaan zetten, luier uit en laat het hem maar voelen. Nou ook dat had zeker geen idee. Hij zei niet eens als hij geplast had, liep door in zijn natte kleding en als ik er wat meer op zat vond hij het alleen maar leuk worden om vaak te plassen. Dus stond ik hem elke 10 minuten te verschonen. Naar 2,5 week was ik er klaar mee, over een paar weken maar weer opnieuw proberen. 

Inmiddels ging ik toch maar op internet lezen wat te doen (en ja dat had ik niet moeten doen), ik werd steeds geïrriteerder van alles wat ik las. Vooral lees je dat het aan de moeder (of vader ligt) want die hebben geen tijd voor hun kind, of die doen er niets mee. Het werd bij mij een dagtaak omdat er alleen maar werd geroepen ze moeten zindelijk zijn rond die leeftijd. En dan ook nog op het consultatiebureau kreeg ik te horen dat wanneer hij de volgende keer niet zindelijk is dat ik doorverwezen ga worden.... (mijn contact met het CB is niet goed maar hiervan gaan mijn nekharen toch echt overeind staan) hij was 2 jaar en 5 maanden toen ze dit vertelde. 

Toch maar weer proberen met kerst, ik sta voor de klas dus is wel makkelijk met de vakantie. Paniek op en top bij de kleine want hij wil zijn luier aan. Huilen dat hij deed en dus weer elke 10 minuten plassen. Ik geef niet zomaar op dus dacht hij moet er doorheen, maar naar 1,5 week helemaal geen verbetering dacht ik dit gaat echt niet. Samen met mijn man bedacht dat het alleen maar een ding gaat worden, we besloten tot de zomer te wachten en dan pas als ik weer vakantie heb het weer op te pakken. Intussen geen woorden aan vuil maken. 

En zo is het ineens eind mei, nooit meer iets over gezegd tegen meneer, en hij bedacht afgelopen maandag dat hij een grote jongen is en geen luier meer nodig heeft. Ik dacht jaja, maar als hij het wil dan laten we hem uit. En wat denk je, maandag droog (op 1 ongelukje na die wel bij het toilet was maar zijn broek niet op tijd naar beneden had gekregen). Dinsdag droog, en geen ongelukjes en vanmorgen ja toen poepte hij in zijn broek (waarom dan weer poep?!)... 

Met zijn tut was het hetzelfde, van alles geprobeerd en alleen maar drama en ineens zei hij ik ben een grote jongen en heb geen tut meer nodig en het was klaar met de tut (en ook nooit meer gevraagd). Nu hopelijk ook zo, hij vindt dat het klaar is met die luier.....   

 

1

Tags: #Kids & Zo

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je