{{ message.message }}
{{ button.text }}

En dat is dan nummer 3!

Na 2 cadeautjes te hebben gekregen kwam ook ons derde cadeau er nu aan...

Afbeelding blog 'En dat is dan nummer 3!' Achtergrond blur afbeelding

Als jullie blog 1 & 2 hebben gelezen weet je dat onze twee oudste dochters zich zonder mijn medeweten al een tijdje schuil hadden gehouden in mijn baarmoeder en na 2 onbezorgde zwangerschappen, 2 kerngezonde dochters besloten we in het voorseizoen van 2006 3 weken frankrijk te pakken met de auto.

Dat deze vakantie niet aan mij besteed was bleek aan de vooravond van onze vakantie... terwijl ik de auto aan het af laden was brak acuut mijn kies in twee stukken en daar had ik al moeten zeggen ... zullen we gewoon niet gaan! Ik zag er enorm tegenop om 14 uur in de auto te zitten met een dreumes en een peuter maar hè iedereen had er zin in dus wat zeurde ik.

Nog voor de Belgische grens had ik al 3 keer overgegeven en na 86 keer te zijn gestopt omdat beiden zindelijk waren en weigerde in de luier te plassen verloor ik mijn geduld, barstte in huilen uit en op mijn vraag aan manlief of we weer konden omkeren werd hij des duivels ... jij boekt die vakantie en zomaar ineens wil je niet meer!

Inmiddels een klein tukje verder hotsend  en kotsend aangekomen op de plaats van bestemming heb ik 2 dagen nodig gehad om te stoppen met trillen ... na een week was het overgeven nog niet gestopt en zijn we op aanraden van de reisorganisatie teruggereden naar een klein dorpje net onder parijs waar ik gelukkig weer een beetje opknapt een dagje disney met een dreumes en peuter is best leuk je hoeft nergens in als je toch al kotsmisselijk bent en 3 dagen eerder dan gepland reden we onze straat weer in ... jongens ik wist niet hoe blij ik was weer thuis te zijn. 

Na een week thuis te zijn besloot ik toch maar even langs de huisarts te gaan want die "buikgriep" die ik zelf had gediagnosticeerd ging maar niet over ... even een labformulier ophalen, urine en ontlasting na laten kijken misschien is het wel een parasiet ... en zo verstreken er nog 2 weken en mijn "buikgriep" hield in die 2 weken netjes stand totdat ik onder de douche een smakkerd maakte en de lampjes uitgingen.

Inmiddels manlief in totale paniek met spoed de huisarts laten komen en met de ambulance het ziekenhuis ingegaan met een hartslag van 200 slagen per minuut en daar gingen de registers open ... alles werd gecheckt ik kreeg pittige medicijnen om mijn hartslag te laten zakken en moest acuut stoppen met de anticonceptie  ( ik gebruikte trouw de nuvaring ) wellicht zat het probleem hem daar in! 

Na 3 dagen onderzoek was daar uiteindelijk de conclusie, mijn "buikgriep" had een naam ... zwanger zijn! Of ik de symptomen niet had herkend en gelukkig kwam daar mijn oude vriend om de hoek de gynaecoloog... het eerste wat hij zei she did it again! En nee na 2 zwangerschappen met 2 vingers in mijn neus had ik deze symptomen  niet herkend... inmiddels zitten we halverwege july 2006 en een echo bevestigde dat ik wederom zo'n 4,5 maand samen met onze dochter onderweg was .... yep weer een dochter die er ondanks de medicijnen kerngezond uitzag! 

Ik zal jullie verdere details besparen maar dit was een helse zwangerschap en uiteindelijk wilde dit kleine meisje mijn buik niet verlaten op de uitgerekende datum ( kerstavond). Op oudjaarsdag nog een controle bij de verloskundige met het verzoek vanwege mijn hoge hartslag toch in het ziekenhuis te gaan bevallen... inleiding stond al gepland voor 3 januari! Nog even op de weegschaal en jawel de magische grens was bereikt 140 kilo schoon aan de haak met babybuik en het enige wat ik me afvroeg in godsnaam Hoe heeft dit kunnen gebeuren?

Oudjaarsavond bij onze lieve overburen gevierd en niks aan de hand, hubby aan het bier en hè doe mij dan maar een 2e appelflap dik ben ik toch al ... rond 2 uur mijn 2 moppies in bed gelegd, mijn hubby lag al te snurken en net toen ik mijn linker been in bed rolde dacht ik hmmm is het een wee? 03:00 toch manlief wakker gemaakt met het verzoek de verloskundige te bellen die zei uiteraard dat ik richting het ziekenhuis moest waarop ik gilde dat het hoofdje er al was ... sta je daar aan de trap balustrades persweeën weg te zuchten, geluk bij een ongeluk onze "kleine" meid zat klem en na een hoop trek en duwwerk van de verloskundige werd op 1 januari om 03:22 onze derde dochter geboren met een gewicht van jawel hou je vast 4850 gram en 54 cm! 

Wauw het enige wat er nu door me heen ging was wauw 3 dochters, 3 keer liefde geven, puberteit etc!

Om 6 uur hoorde ik mijn oudste tegen de middelste zeggen ... ik hoor een baby ... nee joh gister was ie nog in de buik en hup zonder zich te bedenken reden ze de zoldertrap op maar daar lag alleen hubby ... pap ik hoor een baby en binnen no time stonden ze naast mijn bed en waren ze per direct verliefd op ons derde wonder! Ik wist niet dat je als moeder zo kon overlopen van liefde maar zoals ze daar zaten nog 2 kleine frummeltjes met hun nieuwe zusje heeft ervoor gezorgd dat ik zeker wist dat ik genoeg liefde had voor alle 3!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je