{{ message.message }}
{{ button.text }}
Je bent zwanger van je eerste kindje, je leven draait om niks anders. En dan wordt hij/zij geboren, je ziet je baby voor de allereerste keer, wordt overspoeld door liefde en een van de eerste dingen die je denkt is “Ik ga je alles geven wat je hartje begeert ”. Gewoon omdat je nu al van je kindje houdt! Maar in hoeverre ben je gegaan tot de verwennerij? Geef jij je kind alles wat hij of zij wilt? Mijn dochter is nu 21 maanden en ik verwen haar erg graag. Als ik in de stad ben, duik ik altijd wel een speelgoedwinkel of een kledingzaak in. En meestal heb ik ook nog een goede reden (vind ik zelf) om iets te kopen voor haar. Ik vind het heerlijk om haar blij te maken, haar geluk is mijn geluk. Eigenlijk verwen ik ook mezelf een beetje via mijn dochter. Waar komt deze verwennerij toch vandaan? Vaak ligt de oorzaak niet bij het kind,maar bij de ouders (volgens mijn bronnen). Het is vaak het  compenseren van je eigen gemis of mensen laten zien hoe welvarend je bent. Andere ouders verwennen hun kinderen omdat ze zich schuldig voelen, vanwege het veel weg zijn. Wat bij mij dan de reden is? Ik ben vroeger niet extreem verwend. Het was in balans. Ik kreeg wat ik nodig had en soms wat extra. En ja, ik wilde weleens een Barbie die ik dan niet kreeg, wat erg frustrerend was. Misschien heeft het dan toch te maken met een bepaald gemis. Ik wilde altijd meer, maar durfde er nooit om te vragen. Nee was nee bij mijn ouders. En nu kan ik kopen wat ik wil aan speelgoed, nu bepaal ik de grenzen! Maar wanneer is een kind nou echt verwend? Een kind is verwend als het geen waarde hecht aan spullen. Het gaat dan ook om materiële verwennerij. Je moet er toch niet aan denken dat je jouw dochter een nieuwe pop geeft in de stad, omdat ze er maar om blijft zeuren, en eenmaal thuis aangekomen wordt de pop in een hoek gesmeten. Verwende kinderen zijn egoïstisch, veeleisend en denken dat de hele wereld om hem of haar draait. Dit gaat vaak hand in hand met een hoop schreeuw-/en huilpartijen wanneer het kind zijn/haar zin niet krijgt. Mijn dochter is verwend, maar gedraagt zich niet als een verwend nest. Al heeft ze soms haar breekpunten als ze haar zin niet krijgt. Dan gaat ze op de grond liggen huilen en wacht tot er iemand op reageert. Dat doe ik absoluut niet, waardoor de aanstelshow al snel ophoudt. Ze staat op, wrijft in haar betraande oogjes en loopt dan al snel weer lachend door de kamer. Gedraagt jouw kind zich verwend? En weet je even niet meer wat je ermee aan moet? Hier een paar tips: Tip 1: Communiceer duidelijk zonder schuldgevoelens op niveau van je kind. Tip 2: Waarom ben je geneigd om toe te geven? Heeft jouw kind het nodig of had jij het nodig als kind? Tip 3: Laat de situatie niet escaleren. Zorg eventueel voor een time-out die past binnen je opvoedmethode. Tip 4: Blijf consequent: een nee blijft een nee. Tip 5: Maak je kind duidelijk dat een nee geen persoonlijke afwijzing is en dat je nog altijd om hem geeft. Tip 6: Zoek een oplossing die past binnen je opvoedmethode om het conflict echt op te lossen. Een onopgelost conflict blijft terugkeren.    

Vond je mijn blog interessant?

Vergeet me dan niet te volgen, dan mis je geen blogs meer van mij!

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je