{{ message.message }}
{{ button.text }}

een TUIGJE??? echt niet!!!!

Afbeelding blog 'een TUIGJE??? echt niet!!!!'

Gisteren las ik een paar blogs en een paar keer ging het over kindjes die een tuigje omhadden omdat ze wegliepen of in ieder geval zo niet kwijt konden raken. Stiekem moest ik erg lachen om de blog van de mama die haar kindje een aapje omdeed en zelf de staart vasthad.

Ik moest lachen om haar opmerking dat ze wel had verwacht dat mensen zouden vragen of het een hondje was en of het kindje uitgelaten moest worden. Ik zal heel eerlijk toegeven dat ik dat namelijk ook had kunnen zeggen. Als ik kindjes zag met een tuigje, of een rugzakje met riem o.i.d dan was ook het eerste wat in me opkwam; NO WAY, als ik later mama ben ga ik echt niet mijn kindje in een tuigje hijsen om over straat te kunnen.

Nu ik zelf mama ben heb ik heel lang dat standpunt aangehouden, nee, geen tuigje hier, ik snap dat echt niet, lijkt zo stom, kind kun je toch aan de hand houden, "het is toch geen hondje!" Maar toen.... kwam de dag dat de oudste hier met 9 maand besloot te gaan lopen, het begon met voorzichtig stapjes van de krukjes naar de tafel, van tafel naar de keuken. Onder luidkeels toegejuich van papa en mama wist meneertje binnen en paar dagen dat hij steeds sneller kon, hij vond het geweldig, maar met dat rennen ontstond er voor hem een nieuw spelletje... PAK ME DAN ALS JE KAN.

Ach zolang hij in de buggy zit... maar als ze eenmaal van hun vrijheid proeven, dan is de buggy nog maar een accessoire dat je onnodig meesleept. En toen drong het tot me door, ouders die een tuigje hebben voor hun kind zijn niet gek, ze zijn verstandig.

Milan is nu 2 jaar en 4 maand en het gaat steeds beter met aan de hand lopen, op het plankje achter de kinderwagen blijven staan en wij hebben nooit een tuigje aangeschaft maar als ik nu een kindje met een tuigje zie vind ik dat goed, goed zo ouders!! Wij heben zelf de verantwoordelijk over onze kindjes en ondanks dat wij dus geen tuigje hebben zou ik mijn Milan zelfs in een bench stoppen en achter me aanslepen of op mijn rug vasttapen, alles om te voorkomen dat ik hem kwijtraak of hij me voor een auto vliegt.

Laat mensen (zonder kindjes) maar lachen om kinderen in tuigjes of aan polsriempjes, het maakt niks uit, maar ik moet toegeven, zo`n aapje met een staart is wel leuker dan een bench op wielen!

 

 

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je