{{ message.message }}
{{ button.text }}

Een kindje ' bouw' je met zijn drieën.

Ik staar uit het raam en zie een ooievaar vliegen. Mijn hart springt op, maar de ooievaar vliegt voorbij. Een traan biggelt over mijn wang.

Afbeelding blog 'Een kindje ' bouw' je met zijn drieën. ' Achtergrond blur afbeelding

Mensen beseffen het niet, maar ooievaars zijn zeldzame dieren. Zelden zie je ze vliegen en als je er eentje ziet, hoop je dat hij in jouw tuintje zal landen. Diep in mijn hart wist ik wel dat deze ooievaar niet voor ons bestemd was. In 2006 heb ik namelijk op mijn 33e kanker gekregen. Op het moment dat ik de diagnose hoorde, wist ik dat mijn kinderwens in de knel zou komen. Helaas kreeg ik gelijk. De chemo vernietigde niet alleen de kanker, maar brak ook mijn eitjes. En daardoor brak ik. Ik raakte arbeidsongeschikt door alles wat er gebeurd was. Wat had mijn leven nog voor zin? Ik kon geen moeder worden. Ik kon niet werken. Was het doel van mijn leven dan zoveel mogelijk punten halen met Candy Crush Saga? 

Er kwam een moment dat ik besloot dat ik het er niet bij zou laten zitten. Het leven had mij en geintje geflikt, maar ik weigerde eraan mee te doen. Samen met mijn vriend gingen we op zoek naar een eiceldonor. Niet makkelijk, want volgens de Embryowet moet het volgens de richtlijnen een vrouw zijn die tussen de 30 en 35 jaar is, een compleet gezin heeft of geen kinderwens heeft, gezond is én haar hulp vrijwillig heeft aangeboden. Ga er maar aan staan! Maar soms moeten dingen zo zijn. Toen wij op bezoek waren bij een kennis en zij hoorde van ons verhaal, bood zij spontaan haar hulp aan. We hebben toen wat terughoudend gereageerd, zodat ze er nog eens over kon denken én met haar man over praten, want die wist nog van niets. Bij ons volgende contact dacht zij er nog steeds zo over en haar man stond volledig achter haar beslissing. 

Het medische circus ging beginnen. Wij verwachtten dat alle onderzoeken en gesprekken eindeloos zouden duren. Maar niets was minder waar! Tijdens het intakegesprek bleek de donor exact op het juiste moment in de cyclus te zitten om een inwendige echo te maken. Die werd meteen uitgevoerd. Drie dagen later waren we in de weer met spuiten zetten en medicatie slikken, om onze cycli op elkaar af te stemmen. Nog geen maand later kon de punctie uitgevoerd worden. Deze leverde 10 legosteentjes op, zoals mijn donor zei. Na een paar dagen wachten bleken de eicellen en de zaadcellen elkaar gevonden te hebben in het petrischaaltje! Er volgde een terugplaatsing. 

Nu had ik twee legosteentjes. Eentje van mijn vriend en eentje van de donor. Door het laboratorium waren ze op elkaar geklikt. Mijn taak was om er een kindje van te bouwen. Blijkbaar kan ik goed bouwen. De eerste poging was meteen raak! Ik bouwde 35 weken lang aan ons kindje. Ons eigen kindje. Met hulp van een inmiddels dierbare vriendin hadden we ons mooiste bouwwerk ooit gemaakt. We zijn de gelukkige ouders geworden van een prachtige zoon. 

En de ooievaar? Als ik 'm toevallig nog zie vliegen dan zwaai ik en wens ik hem een goede reis. Ik hoop dat hij anderen net zo gelukkig maakt als hij ons gedaan heeft. 

Tags: #Mom to be

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je