{{ message.message }}
{{ button.text }}

Een intake bij de diëtiste.

Jawel, de stap is gezet. Na ons bezoek bij de gynaecoloog dan toch een afspraak gemaakt bij een diëtiste. Ga ik eindelijk de kilo's kwijt?

Afbeelding blog 'Een intake bij de diëtiste.' Achtergrond blur afbeelding

Ik stap om half acht mijn bed uit, en dat terwijl ik om acht uur mijn afspraak bij de diëtiste heb. Een kwartier later stap ik in de auto, nog geen ontbijt gehad. Ik wijs mezelf erop dat dit echt een minpuntje is en ik dit nodig moet aanpassen. Mijn bed was nog zo lekker warm vanochtend, dat ik er maar moeilijk uit kon komen. De keuze tussen ontbijt of een paar minuten langer blijven liggen was gauw gemaakt. Ontbijt kan later wel. 

Ik rij naar het dorp hier verderop en kom langs het kanaal terecht bij de huisartsenpraktijk waar de diëtiste en ik hebben afgesproken. Voor de automatische schuifdeuren zie ik een aantal mensen staan die niet naar binnen kunnen. Ik sluit me bij hun aan en een paar seconden later worden de deuren geopend. Ik neem plaats in de wachtkamer en kijk op de klok. Het is inmiddels vijf over acht. Moet ik mij misschien melden bij de balie? Ik besluit nog even te wachten. Wanneer ik nogmaals op de klok kijk en zie dat het inmiddels al tien over acht is komt daar dan toch de diëtiste aan. Ze oogt erg jong. Of ik word oud, dat kan natuurlijk ook. Haar kleding verraad dat ze niet erg modieus is. Haar baan doet ze daarintegen zeker eer aan. Ze heeft een prachtig slank lichaam en über gespierde benen. Ze roept me uit de wachtkamer en ik loop achter haar aan naar buiten.

'Hadden ze jou niet verteld dat we in het gebouw van de fysiotherapie zitten?' vraagt ze me. Ik kan haar nauwelijks bijbenen naar het andere gebouw. 'Nee, ze hebben me alleen verteld dat ik bij de huisartsenpraktijk moest zijn,' zeg ik zuchtend en puffend. Duidelijk, nog een minpunt. Ik bedenk me dan ook dat het echt wel goed van me is dat ik deze afspraak toch heb gemaakt bij haar. 

'We gaan hier de trap op,' zegt ze en wuift met haar hand naar de grote houten trap die verstopt is in het midden van het gebouw. Helaas zijn het niet een paar treden, maar echt wel een stevige trap naar boven. Ik probeer niet te laten merken dat ik er moeite mee heb, maar wanneer we boven zijn kan ik er niet omheen. Ik begin echt naar adem te snakken, maar het lijkt haar niet op te vallen. Of ze doet alsof ze het niet door heeft...

Ze noteert mijn gegevens. Naam, geboortedatum, adres, medicijngebruik, alles wordt bijlangs gelopen. En dan komt daar het moment. Het moment dat ik het allerliefst zou willen skippen, het onder ogen komen van de keiharde waarheid! En dat.... is het weegmoment. 'Je mag jouw schoenen en sokken wel even uit doen en op deze weegschaal komen staan.' Ze stelt een blauwe weegschaal in op mijn lengte, mijn 1,85 meter. Wanneer ik klaar ben mag ik er op gaan staan. Ze houdt een staaf voor me die verbonden is met de weegschaal. Die mag ik voor me houden. Ik kijk een beetje naar beneden om het gewicht te zien. Ik schrik licht, maar bedenk me ook dat ik twee kilo lichter ben dan één van mijn laatste weegmomenten. Maar dan nog ben ik totaal niet blij met wat ik zie... 140 kilo! Hoe heb ik het zo ver laten komen...

De diëtiste laat me van de weegschaal afstappen en begint weer. 'We hebben in ieder geval wel een pluspunt te melden en dat is dat je gelukkig geen teveel aan vet om jouw organen hebt. Dit mag maximaal 12 zijn, maar is bij jou maar 9.' Ik ben een stukje opgelucht, want dat is zeker wel een angst van mij geweest. Niet dat ik nu beter ben, maar dat ik niet teveel vet om mijn organen heb stelt me enigzins gerust.

Ze neemt verder een voedingsschema met me door en geeft me adviezen. Het beste is om met mijn 1,85 meter ook rond de 85 kilo te gaan wegen, maar dat verschil met nu is nog te groot. Vooral omdat het advies is om maximaal maar 1 à 2 kilo per maand af te vallen. Nou zal dat in het begin wel iets meer zijn, maar uiteindelijk is 1 tot 2 kilo afvallen per maand het streven. Voor nu hebben we eerst een doel van 10 kilo minder.

Na onze afspraak loop ik in mijn eentje de trap weer af en even bekijk ik mezelf vanaf een afstandje. Ik plof de trap af zoals ik kan zien en ineens bedenk ik me;

'Hoe zal ik hier over twee jaar de trap af gaan?'

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je