{{ message.message }}
{{ button.text }}

Een dunne lijn tussen blijdschap en verdriet.

De voetbaltraining was zo gezellig en dan gebeurt daarna iets verschrikkelijks!

Afbeelding blog 'Een dunne lijn tussen blijdschap en verdriet.'

Zoals elke woensdagmiddag, waren wij ook deze middag weer gezellig op het voetbalveld te vinden. Het is altijd even haasten vanuit school en om op tijd te komen, maar het is is weer gelukt. De oudste 2 mochten lekker weer een uurtje knallen op het veld, terwijl ik de jongste aan het vermaken was. Of is het juist andersom, was hij mij aan het vermaken?

Geweldig om te zien hoe ze helemaal in hun element zijn tijdens zo'n training, en was gaat het er fanatiek aan toe. Eerst leuke oefeningen doen en daarna als afsluiter een partijtje. En waar ze op zaterdag samen één groot team zijn, is daar tijdens de training niet veel van te merken. Dan zijn ze echt tegenstanders van elkaar en willen ze persé van elkaar winnen. Regelmatig moest er eentje huilen, omdat de anderen zo fanatiek waren dat er weer een bal in een buik of tegen een neus belande. 

Na een uurtje training, iets wat ik op zich best wel veel vind voor die guppies, was het weer tijd om naar huis te gaan. Samen met een andere moeder en haar zoontje liep ik naar de auto. Zij was al eerder bij haar auto, dus nog even ons verhaal afgemaakt om elkaar vervolgens een fijne middag te wensen. Ik liep verder met mijn kindertjes en bouwde iedereen in in de auto. Toen we van het park wegreden en bij de kruising kwamen zag ik dat het daar een enorme ravage was. Er stonden veel auto's stil en ik zag een scooter op de grond liggen met niet ver daar vandaan een man die erg stil lag.

Toen mijn blik een beetje de in de rondte ging, merkte ik ineens de moeder en het jongetje op dat wij net nog gedag hadden gezegd. Het mannetje was helemaal in paniek, en in één keer besefte ik me dat zij degenen waren die de scooter hadden aangereden. Gelukkig was er al iemand anders van de voetbal ter plaatse om het mannetje mee te nemen en waren er ook al mensen die zich over het slachtoffer hadden ontfermd. 

Ik heb mijn auto toch aan de kant gezet en heb een muziekje voor mijn kinders aangezet. Toen ben ik naar haar toegelopen en heb gevraagd hoe het met haar was. Ze leek een beetje in shock, maar toch ook heel kalm, ze kon zich echt niet herinneren en wist echt niet waar die scooter nou toch vandaan was gekomen. Inmiddels kwam daar ook de politie aan. Ik heb haar alleen gelaten omdat ze telefoon kreeg en ik weer terug moest naar mijn kindertjes, maar wat kreeg ik daar een naar gevoel van, het liefste was ik bij haar gebleven.

Het spookt steeds door mijn hoofd, het is nog ook maar net een uurtje geleden natuurlijk. Ik wil weten hoe het met het slachtoffer is, maar wil ook weten hoe het met haar is en met haar kleine mannetje. Zou ik haar appen of niet? Ik ken haar immers nog niet zo goed. Zou ik in zo'n zelfde situatie wel geappt willen worden? Poeh, heftig hoor!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je