{{ message.message }}
{{ button.text }}

Een dochtertje met PTSS

Ik heb een dochtertje die lijdt aan PTSS (Post Traumisch Stress Syndroom), ze is hiervoor in therapie.

Afbeelding blog 'Een dochtertje met PTSS' Achtergrond blur afbeelding

PTSS

Ik heb een dochtertje die lijdt aan PTSS (Post Traumisch Stress Syndroom), ze is hiervoor in therapie. Over 2 weken start ze met EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) therapie en ik hoop zo dat het haar gaat helpen.

Geen goede start

Mijn dochtertje is helaas haar basisjaren opgegroeid in een gewelddadige thuissituatie. Haar vader mishandelde haar, haar zusje en mij lichamelijk en geestelijk. Hierdoor dus de PTSS. Ik voel me heel schuldig tegen over haar. Ik beschermde haar wel altijd, gaf haar alle liefde. Maar durfde nooit te vluchten bij haar bio vader. Hij dreigde me altijd te vermoorden als ik wegliep of sloot mij thuis gewoon op, of mocht enkel alleen weg met zijn moeder.

Het is mooi geweest!

Op een dag was het genoeg, ik had al mijn moed bij elkaar geraapt en vluchtte met een meisje van 4 aan de hand en een meisje van 2 in haar buggy. Met hun slaapknuffels. Verder zonder geld en spullen of kleding, dat viel te veel op. Want ging boodschappen doen zei ik maar ik vluchten en naar mijn moeder  die ik jaren niet gezien of gesproken had, mocht namelijk niet. Na een week ondergedoken te hebben gezeten, was er plek in een groep. Hij wist ons te vinden, dus moesten we overgeplaatst worden. Toen wou hij een omgangsregeling waar ik op tegen was. Dus werden mijn kinderen onder OTS (Ondertoezichtstelling) gesteld en werden ze voorbereid hem weer te gaan zien. De oudste was als de dood. Uiteindelijk overlijdt haar bio-vader, wat zij als een opluchting zag. Want nu hij kon haar geen pijn meer doen.

En nu...

Nu met mijn nieuwe partner heeft ze echt een band, maar de angst van vroeger is er nog. Ze kan heel slecht slapen en wil niet eten. Ze is overal bang voor en huilt veel. Ze is maar 117 cm en weegt 18 kilo. Heeft geen eigen zelfbeeld en totaal geen zelfvertrouwen, ze weet zich geen houding te geven. Gelukkig is haar zusje niet beschadigd, maar ze vindt het zielig en dat doet me pijn. Het is verdrietig haar zo te zien. Ik kan enkel maar hopen dat de therapie haar zal helpen!
👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je